Als je bijvoorbeeld onderweg bent naar de Zwarte Cross of naar Welcome to The Village, dan kun je je lol op wat betreft het ontdekken van allerlei nieuwe muziek. Wij geven je voor onderweg in de auto of de trein alvast een lekkere playlist!

Niet mega veel nieuwe albums die er vandaag uitkomen, toch zijn die van UV-TV, Generationals en The Flaming Lips aan te raden, op het gebied van we singles worden we wel weer goed verwend. Onder meer Twin Peaks, Liars, CRX, Yak, Tennis System, MorMor, Mystic Braves, Sequoyah Murray, Steele, Shura, Julien Chang, Luke Temple, Wilco, Carriers, Whitney, Walden, Squid, Working Men’s Club.

Denk je: ‘nou, daarvan ken ik zeker de helft niet.’ Mooi, want daar is deze lijst nou precies voor bedoeld. Geniet van je weekend, zorg goed voor elkander en luister alle nieuwe releases via de links hieronder!

Altijd op de hoogte blijven? Houd dan onze Spotifyplaylist en onze pagina vol Album Releases en New Music in de gaten.



UV-TV – Happy

The Flaming Lips – King’s Mouth

Generationals – Reader As Detective


We zitten lekker tussen allerlei mooie festivals in. Zo is Valkhof Festival nog in volle gang in Nijmegen en staat dit weekend Welcome to The Village op het programma. Onderweg naar een van die festivals (doen!) kun je lekker onze radioshow op Pinguin Radio terugluisteren.

Daarin hebben we weer een uur aan nieuwe muziek voor je geselecteerd, met daarin onder meer de nieuwe single van Villagers (waar we een show mee presenteren in Burgerweeshuis in november), de nieuwe single van Jenny Hval (lees je hier meer over), van indie-supergroep Modern Nature (lees je hier meer over), Jay Som, Metz, Tycho, Lower Dens, Mystery Jets en Powerplant

Op Nederlands gebied hebben een fonkelnieuwe single van Figgie en Someone opgenomen in de show. Kortom: voor ieder wat wils om een uur lang heerlijk te genieten van prachtige nieuwe muziek. Enjoy!

Altijd op de hoogte blijven? Houd dan onze Spotifyplaylist en onze pagina vol Album Releases en New Music in de gaten.


  1. Jenny Hval – Ashes to Ashes
  2. Modern Nature – Footsteps
  3. Figgie – Genoeg Houvast
  4. Powerplant – Hey Mr. Dogman
  5. Mystery Jets – Hospital Radio
  6. Lower Dens – I Drive
  7. Yellow Days – It’s Real Love
  8. Dry Cleaning – Magic of Meghan
  9. Swedish Death Candy – Modern Child
  10. Someone – Playground Love
  11. Metz – Ripped on the Fence
  12. Villagers – Summer’s Song
  13. Jay Som – Tenderness
  14. Tycho – Weather

Vergeet niet de playlist te volgen op Spotify, dan ben je altijd up-to-date!

Volgende week dinsdag zijn we weer te horen op Pinguin Radio, zoals altijd vanaf 21:00 uur!


Onze radar draait op volle toeren en elke week presenteren we je een band die je hoogstwaarschijnlijk nog niet kent. What a shame! Vandaag stellen we je voor aan Airline Food. Deze jongens klinken als al je favoriete psychedelische slackers, maar dan beter?

Wie is Airline Food?
Airline Food is ontstaan toen frontman Jack Seah zijn twee vrienden en zijn broer Tom Seah bij elkaar haalde om een beetje te jammen in Perth. Niet lang daarna kwam dit viertal uit met twee EP’s vol mooie, Pond-achtige, psychedelische nummers. Tenminste de helft van deze nummers is instrumentaal en sommige duren maar een minuut, maar zet ze op en je hoort meteen dat deze jongens precies weten wat ze aan het doen zijn. Ze hebben bij hun eerste EP al de beste trucjes van hun Australische mede-rockers zoals Tame Impala te pakken, en daar zijn ze niet bij gebleven. Vorig jaar dropten ze nog een EP waar ze duidelijk inspiratie hebben gehaald uit al onze lievelingsbands in deze scene. De zoete gitaarakkoorden van Mild High Club, de wazige romantiek van Bane’s World, de pop-achtige synths van de nieuwe Tame Impala en de laidback-vibe van Homeshake. Een beetje afkijken kan iedereen wel, maar de jongens van Airline Food pakken al deze elementen en geven er compleet hun eigen draai aan. Deze gasten gaan het nog ver schoppen!

Voor fans van:
Mild High Club, King Gizz, Bane’s World, Pond, Homeshake, Mac Demarco en al je andere favoriete dromers, shoegazers en psychrockers.

Fun Fact:
De band heeft volgens zijn Facebook-info pagina nog geen boekingsmanager, maar schroom niet! Als je ze wil bereiken: “just message one of the boys.”

Voor je playlist:
Voor de nieuwste video bij de single Axe Murderer die vorige week uitkwam, lijkt Airline Food wederom van stijl te veranderen. Ze stappen weg van zijn lieflijke, psychedelische geluid en gaan voor scherpe synths en duistere tonen. Klinkt dat bekend? Weet je nog toen King Gizz zijn dromerige deuntjes inruilde voor nummers zoals Cyboogie? Of toen Tame Impala uitkwam met de even synth-zware track Borderline? Het is een vergelijkbare overgang, maar Airline Food is zeker geen simpele ripoff-band.

Laat ik voordat ik verder ga even aanhalen dat mijn liefde voor King Gizz voor eeuwig feller zal branden dan het licht van duizend zonnen, wat het zevental ook zal doen. Maar Airline Food krijgt het met Axe Murderer voor elkaar om zwaar te experimenteren met zijn sound, zonder de licht-zweverige vibe, en dus fans van hun eerdere werk, te verliezen. En dit is precies waar King Gizzard vaak heerlijk (en waarschijnlijk expres) de plank misslaat. Wil ik nou echt zeggen dat deze band met nog net 1K likes op Facebook en zonder boekingsagent beter is dan onze Australische golden boys van King Gizzard en Tame Impala? Beoordeel het zelf!

Voor je agenda:
Deze guppies hebben nog niet eens een show buiten hun hometown Perth gescoord, maar heel lang zullen we daar niet op hoeven wachten. Maar voordat deze jongens de nieuwe Tame Impala worden, staan er nog genoeg shows in Perth zelf op de planning, mocht je daar toch al met je surfboard rondhangen.


Tijdens het luisteren van een bandje genaamd Modern Nature schieten de gelijkenissen met een van mijn favoriete bands van de afgelopen jaren door mijn hoofd: Ultimate Painting. Wat blijkt…?!

Een aantal dagen ga ik op internet eens op zoek naar deze band om een artikel te maken en ja hoor, daar staat ‘ie op de eerste foto die ik zie: Jack Cooper, de oude frontman van eerdergenoemde band. De band die we met zoveel liefde volgden en in 2015 nog interviewden in Amsterdam en die zomaar brak in de aanloop naar het vierde album dat nooit uitgebracht is.

Niet dat Modern Nature een copy-paste-bedoeling is geworden, absoluut niet, maar de gelijkenissen in de hakkelende gitaarloopjes, dat accentje op de derde tel, die louche drumpartijtjes: het is er weer! En wat een band heeft Cooper verzameld, met Will Young van Beak, Aaron Neveu van Woods en saxofonist Jeff Tobias die onder meer bij Sunwatchers speelt. De inbreng van andere muzikante zorgt voor een behoorlijk psychedelisch geluid, dat soms wel iets mantra- en Alice Coltrane-achtigs in zich draagt.

Debuutalbum onderweg: How To Live
De band, die zijn naam ontleend aan de gelijknamige tuindagboeken van Derek Jarman, bracht eerder dit jaar debuut-EP Nature uit en begin deze maand de single Footsteps die op het debuutalbum How To Live verschijnt op 23 augustus via Bella Union.

Cooper vertelt over de video bij Footsteps: “One of the threads through the album is a journey from the chaos of the city to the sanctuary of the country, so we wanted to condense that idea down over the course of Footsteps with the final scene being a baptism… washing everything away.


‘Stof zijt gij en tot stofzult gij wederkeren’, zal ook Jenny Hval hebben gedacht. De Noorse muzikante die met Ashes to Ashes haar zevende album aan heeft gekondigd met The Practice Of Love.

Mooi op tijd voor haar curatorschap tijdens Le Guess Who? later dit jaar in november. Een album dat het in 2016 uitgebrachte Blood Bitch opvolgt, een desoriënterende en onnavolgbare plaat zoals we haast gewend waren van Hval. Het nieuwe werk is volgens de muzikant haar meest poëtische en Hval kan het weten, die vorig jaar nog haar debuutroman Paradise Rot uitbracht.

Een spiegelhuis
Op de single Ashes to Ashes zijn de teksten van Hval inderdaad niet alleen literairder, de muziek is veel doorzichtiger. Je zou kunnen zeggen: toegankelijker, maar daarvoor is Hval nog steeds vluchtig als verspringend kwikzilver. Zingend over andermans dromen, begrafenissen, rituelen, neuken, twee vingers in de aarde, twee vingers in een honingpot en swipend over een telefoon. Het is een heftige rit met vocalen die klinken als een spiegelhuis en continu reflecteren en achter elkaar op duiken.

‘I was playing some kind of instrument,
That was just a shape in the earth,
Like I was playing by digging my own grave.’

The Practice Of Love
Het in september verschijnende album via Sacred Bones gaat volgens Hval vooral over liefde en het gevoel van anderszijn. In een verklaring legt de muzikante het als volgt uit:

This all sounds very clichéd, like a standard greeting card expression. But for me, love, and the practice of love, has been deeply tied to the feeling of otherness. Love as a theme in art has been the domain of the canonized, big artists, and I have always seen myself as a minor character, a voice that speaks of other things. But in the last few years I have wanted to take a closer look at the practice of otherness, this fragile performance, and how it can express love, intimacy, empathy and desire. I have wanted to ask bigger, wider, kind of idiotic questions like: What is our job as a member of the human race? Do we have to accept this job, and if we don’t, does the pressure to be normal ever stop?


Waar de hoeveelheden albumreleases de laatste tijd vooral afnamen, hebben we vandaag een ramvolle rubriek voor je. Met onder meer Blood Orange, BEA1991, Tycho, Tijuana Panthers, Dope Lemon, METZ en Someone!

Eerst hebben we de hoogtepunten van alle uitgekomen singles nog even op een rijtje gezet, wat ook niet mis is. Onder meer Jenny Hval, The Murder Capital, Desire, Modern Nature, Lower Dens, Villagers, Figgie, Hippo Campus, Bon Iver, Jay Som, Faux Real en Surfer Blood.

Altijd op de hoogte blijven? Houd dan onze Spotifyplaylist en onze pagina vol Album Releases en New Music in de gaten.



Tycho – Weather

METZ – Automat

Someone – Airspace EP

BEA1991 – Brand New Adult

Blood Orange – Angel’s Pulse

Kyle Craft – Showboat Honey

Tijuana Panthers – Carpet Denim

Dope Lemon – Smooth Big Cat

Penelope Isles – Until the Tide Creeps In

Een tijdje geleden kregen wij Ruud Fieten in de smiezen, de filosofische folkmuzikant die schitterende kleine liedjes maakt en doorspekt met gelaagde teksten en wikkelt in een nostalgische sound. In oktober verschijnt zijn nieuwe EP Mad Dogs in the Sun, bij ons verschijnt vandaag het gelijknamige nummer inclusief videoclip.

Honderden keren ging Ruud Fieten met zijn gitaar op zijn rug door polders en steden om daar onder meer werk van zijn debuut-EP In Orbit te horen. Tot het tijd voor de Meppelse muzikant tijd werd om andere terreinen te verkennen. Hij trommelde een volle band op en nam bij Studio PAF! een EP op onder leiding van Dave von Raven. Het is een beetje jaren zeventig, een beetje alt, een beetje country, wat western en pop.

Met een nieuwe single, die soms wel wat weg heeft van Novastar, weet de band perfect de spanning in balans te behouden door met luide, ingetogen en energieke stukken te spelen. Over het nummer Mad Dogs in the Sun van vandaag vertelt de frontman tegen ons: “Het gaat over een soldaat die in een oneindige oorlog verwikkeld is. Hij is gevoed met leugens en propaganda naar het front gestuurd maar komt er langzaam achter dat de vijand precies dezelfde propaganda te horen gekregen heeft.” Dat, en nog veel meer, lees je in ons interview met Ruud Fieten hieronder!

Hoe gaat het met je, waar ben je allemaal mee bezig?
“Ik ben de laatste tijd druk geweest met de voorbereidingen voor deze single, mijn EP en voor de Shepherd Sessions: een schrijfkamp dat ik organiseer. Daarnaast werk ik mij deze zomer een hernia op allerlei festivals, zodat ik na de zomer genoeg budget heb om weer op te nemen. Er ligt namelijk al weer een hele stapel nummers klaar.”

En hoe gaat het met Ruud Fieten?
“Het gaat goed. Afgelopen jaar hebben we met de band veel gave shows mogen doen, onder meer een support-tour voor JOHAN, en we hebben een hele mooie EP opgenomen. De eerste single Orchard werd supergoed ontvangen en we kunnen niet wachten om meer te laten horen.”

Vandaag komt jouw nieuwe single bij ons uit, kun je vertellen waar deze voor jou persoonlijk over gaat?
“Mad Dogs in the Sun gaat over een soldaat die in een oneindige oorlog verwikkeld is. Hij is gevoed met leugens en propaganda naar het front gestuurd maar komt er langzaam achter dat de vijand precies dezelfde propaganda te horen gekregen heeft. De soldaat begint de oorlog zelf als zijn vijand te zien en keert zich ertegen.”

Hoe is de video tot stand gekomen?
“Ik ben nogal een ramp in plannen en kreeg het onverwachts erg druk deze zomer waardoor ik de eigenlijke video niet op tijd af kreeg. Toen heb ik in blinde paniek deze video gekocht op Fiverr, waar mensen diensten aanbieden die ze binnen 24 uur kunnen uitvoeren. Bij DkidCZ uit Tsjechië bestelde ik deze dansvideo. Hij heeft het echt briljant gedaan vind ik.”

Wat zijn de plannen voor de rest van het jaar? 
“Ik ben druk bezig met de voorbereidingen voor de EP die eraan komt. We hebben hem vorig jaar in drie dagen opgenomen bij Studio PAF! en hij komt eind september uit. Het is echt een concept-EP geworden, de vijf liedjes heb ik allemaal vanuit het perspectief van verschillende personages geschreven: de reiziger, de boer, de arbeider, de pacifist en de soldaat. Alle liedjes spelen zich af in hetzelfde universum waar een dystopische oorlog woedt. Op 18 oktober presenteren we de EP in Hedon Zwolle. Daarna hebben we wat toffe shows staan met de band en ga ik solo nog een korte tour in Engeland doen.”

Twee-in-één vandaag! Zo staat onze wekelijkse uitzending van Pinguin Radio klaar om ontdekt te worden én onze liveshow die we afgelopen zaterdag tijdens Operator opnamen, met als speciaal thema: Valkhof Festival in Nijmegen, dat vanaf zaterdag zeven dagen lang zijn ijzersterke programma uit zal smeren.

Daarmee hebben we een uurtje aan fonkelnieuwe muziek voor je en een uitgebreid palet aan artiesten die voor je klaarstaan om ontdekt te worden.

Valkhof Festival
Maar ons radioteam had nog meer te doen, want zaterdag 6 juli presenteerden we onze maandelijkse uitzending op Operator Radio. Deze keer stond die in het teken van Valkhof Festival, het festival dat aanstaande zaterdag losbarst en waar je artiesten kunt zien als Mattiel, Julia Jacklin, Girlpool, Bo Ningen, Jonathan Bree, The Murder Capital, Zwangere Guy, Sudan Archives, STUFF., Blanck Mass, Fontaines D.C. (die we speciaal interviewden voor Valkhof), Eerie Wanda (spraken we ook) Viagra Boys, Whispering Sons, The Ills en Black Country New Road.

Lees hier nog eens onze tips terug voor het festival en beluister hieronder onze thema-uitzending om helemaal voorbereid naar Nijmegen te gaan.


Playlist Pinguin Radio 9 juli:

  1. Beach Baby – Human Remains
  2. Brown Lion Zoo – Reset, Realign
  3. Ceremony – Turn Away The Bad Thing
  4. Column – II
  5. Cool Sounds – Around and Down
  6. Float – Our Faces
  7. Haze – St John
  8. Jerkcurb – Timelapse Tulip
  9. KOKOKO! – Kitoko
  10. Moon Duo – Stars Are the Light
  11. Night Moves – Mexico
  12. Rolando Bruno y el Grupo Arevalo – El Sicodélico
  13. Tijuana Panthers – You Died
  14. Ty Segall – Radio

Vergeet niet de playlist te volgen op Spotify, dan ben je altijd up-to-date!

Volgende week dinsdag zijn we weer te horen op Pinguin Radio, zoals altijd vanaf 21:00 uur!


Onze radar draait op volle toeren en elke week presenteren we je een band die je hoogstwaarschijnlijk nog niet kent. What a shame! Vandaag stellen we je voor aan Peak Twins. De Australische band maakt melodramatische popliedjes vol donkere melancholiek. De liedjes zijn doordrenkt met teksten over liefde en hartzeer waarin ze clichématigheid niet uit de weg wordt gegaan. Theatrale violen? Check! Charmante zanger? Check! Cinematische powerballads? Check! Mocht je dus in een melancholische bui zijn: dan is Peak Twins je beste vriend.

Wie is Peak Twins?
De band is de creatieve uitbarsting van Australische zangers en gitaristen Liam Kenny en Joel Carey. Kenny zat voorheen in de bands Friendsters en Bitch Perfect, terwijl Carey onderdeel was van Wolf & Cub. In 2010 werden de vrienden huisgenoten en gingen zij op een beschonken avond samen jammen in hun huis in het Australische Keswick. Dat smaakte naar meer, et voilà: Peak Twins was geboren. De naam is uiteraard een eerbetoon aan de beroemde serie Twin Peaks van David Lynch. Of ze de woorden expres hebben omgewisseld omdat er al een band bestaat met de naam Twin Peaks, blijft een raadsel.

Om hun carrière een extra boost te geven verhuisde het duo naar Melbourne waar ze al snel warm ontvangen werden in de indiescene. In 2011 uploaden ze een gratis te downloaden EP I’m Out op hun Bandcamp-pagina. In 2013 volgt het titelloze debuut uit, die lovend werd ontvangen in de internationale muziekpers. Eind vorige maand werden we aangenaam verrast toen de band – zes jaar later – een tweede album uitbracht: Beloved.

Voor fans van:
De stem van leadzanger Liam Kenny doet op momenten denken aan Jinte Deprez van Balthazar, maar ook het gebruik van de strijkersarrangementen zorgen voor dat donkerbruine, melancholische gevoel waar onze Belgische buren ook zo bekend om staan. Verder zou de muziek van Peak Twins ook niet misstaan in een David Lynch-film, komt de dromerigheid van Beach House soms voorbij en gaan fans van Ultimate Painting en Twerps deze band zeker waarderen.

Fun fact:
In 2012 bracht de band een split-EP uit met de groep Scott & Charlene’s Wedding. Verder staat er een bijzondere cover van Fred Neill’s The Dolphins op hun debuutalbum.

Voor je playlist:
Sowieso het titelnummer Beloved van het nieuwe album voelt als een instant klassieker. De melodramatische zang gaat heerlijk samen met de arrangementen. Vooral de violen op het einde slepen je linea recta mee in een staat van weemoed. Verder is Water fijn: het liedje begint lekker rommelig, maar vloeit al snel als een in vrolijk melodieus liefdesliedje. Slotnummer Maudlin zou niet misstaan in een filmscène van diezelfde David Lynch.

Van het debuutalbum zijn overigens So Long en The Dolphins ook zeker de moeite waard.

Voor je agenda:
Mocht je eind augustus in Melbourne zijn dan geeft Peak Twins een speciaal optreden op 24 augustus om de release van Beloved te vieren.


Voor wie zit te wachten op een reisje voorbij de sterren, eind september is het actieve duo van Moon Duo terug met het nieuwe album Stars Are The Light. De gelijknamige leadsingle schijnt als een bak kleurige vloeistof die uitgegoten wordt over je kroelende hersenen.

De nieuwe psychedelische snoepjes van de band zijn gemixed door niemand minder dan Pete ‘Sonic Boom’ Kember, de oude gitarist van Spaceman 3. Dat blijkt een goud idee te zijn geweest, want de kleuren van Moon Duo zijn feller dan ooit. Want het is geen gekke vraag om te stellen: hoeveel rek zit er in Moon Duo zijn sound na al die albums van afgelopen jaren?

Kennelijk nog genoeg! De lome gitaren hobbelen dissonant op de disco-synthpartijen van toetseniste Sanae Yamada. Overal duiken subtiele melodieën op die, occult als ze zijn, plots weer terug in de donkerte van hun hol kruipen waar ze vandaag zijn gekomen. Het klinkt repetitief zonder dat het klinkt alsof alles continu wordt herhaald. Dat is knap inderdaad.

Pralende gloed
Van de duistere nacht is het inmiddels ochtend geworden in het universum van Moon Duo en landen de twee weer rustig op een aarde na een lange reis tussen eindeloze werelden. Als de soundtrack bij de eerste canto van Dante op de Louteringsberg van zijn Goddelijke Komedie, die schreef:

‘En van het viertal sterren schenen stralen,
Zijn aanschijn tot zóó’n heerlijkheid te’ ontsteken,
Alsof de Zon daarvoor zijn gloed liet pralen’

Inderdaad net zo mysterieus en soms wazig als Moon Duo. Je snapt er niets van, maar je voelt ‘m wel! Later dit jaar komt de band naar Nederland, onder meer tijdens zijn curatorschap tijdens Le Guess Who? begin november.

Afgelopen vrijdag verscheen het debuutalbum Fongola van de uit Kinshasa afkomstige groep KOKOKO!: de hoofdstad van de Democratische Republiek Congo. Een intrigerende plaat vol Congrotronica die je zomerse dagen een hele andere glans kunnen geven.

Zoals Humo al goed opmerkte: ‘Er zit ook niet zomaar een uitroepteken in de groepsnaam: het gros van Fongola dendert ongenadig door.’ In een geïmproviseerde studio’s van pingpongtafels en matrassen in Kinshasa en Brussel, smeet de groep zijn lofi-muziek de laatste jaren op de band voor Fongola: die vervolgens uit werd gegeven door Transgressive Records. Het label dat eveneens de zaken doet voor artiesten als Sophie, Odetta Hartman, Julia Jacklin en Foals.

DIY-instrumenten
Het begon voor KOKOKO! in de Ngwaka-buurt van Kinshasa, waar de band DIY-instrumenten in elkaar knutselde om muziek mee te maken en die muzikale insteek heeft de band behouden. Daardoor klinkt de plaat – ook weleens verfrissend – totaal niet dik of overgeproduceerd en klinkt de muziek ‘menselijk’. Hoe vreemd dat misschien ook klinkt.

De nummers wordt leven ingeblazen door dezelfde energieke DIY-geest en het album vangt in soms complexe verhalen het dagelijkse leven in de Democratische Republiek Congo. Met onderwerpen als liefde, magie en corruptie gaat het zowel over de politieke als de persoonlijke aspecten van het mid-Afrikaanse land.

Tracks die vertaald worden als ‘Dansen tot je breekt’, klinken als een rave zonder dikke bassen en afro-futurisme is nooit ver weg op het album van KOKOKO!. Gedreven door fanatieke samenzang, een mix van uiteenlopende instrumenten waar de bandleden hun handen op konden leggen en een creativiteit die bijna lijkt te overstromen. Er staat een enorme druk op de muziek van de band, je hoort de deksel haast van een overkokende pan trillen.

Live zien? De band speelt later deze zomer tijdens Noorderzon Groningen, Lowlands en Into The Great Wide Open.