Kelly Lee Owens is een relatief nieuwe ster aan de ambient/techno-horizon. Twee jaar geleden bracht ze haar gelijknamige debuutalbum uit: een fraaie collage van diverse invloeden. Owens is een kei in het creëren van een ambiance waarmee je je zowel op de dansvloer als thuis in een waas waant. Haar dromerige en gedetailleerde synths, beats en vocalen, die ze ook al eerder op Daniel Avery’s album Drone Logic liet horen, maken haar werk opmerkelijk.

Owens zat niet stil en werkte in de tussentijd aan diverse projecten, maar met de veelbelovende release is ze helemaal terug. Let It Go/Omen is een nieuwe 12-inch-single waarvan Let It Go al eerder dit jaar al geïntroduceerd tijdens een DJ-set bij Fabric. Zelf zegt Owens er het volgende over: “While working on my second album, I had my Room 1 Fabric DJ set coming up, so I decided to make a track for fun, to play out. There’s no better way of testing out new stuff than on that legendary sound system.” Let It Go is met name voor de dansvloer gecreëerd. Een rechttoe-rechtaan four on the floor beat, een stabiel ritme en Owens’ vocalen die af en toe de titel van het nummer herhalen. Ze lijkt een nieuwe richting te zijn ingeslagen.

De A-kant zet ons echter op het verkeerde been. Waar Let It Go een geweldige track is voor de dansvloer, is Omen een des te interessantere B-kant. Zonder vocalen, maar met een wat subtielere, ietwat verstopte beat. Het nummer zou prima passen binnen de begin- of einduren van een set. Gaandeweg het nummer ontvouwen zich telkens meer lagen in de vorm van een extra baslijn en een beat. Het zijn die nieuwe elementen die het nummer pakkend maken, al dien je wel met een aandachtig oor te luisteren. Voor de ingetogenere techno-luisteraar is het een waar feest. De nieuwe 12-inch is een heerlijke warmmaker voor hopelijk een tweede album in de nabije toekomst. Owens zegt in ieder geval er druk mee bezig te zijn, dus wij laten ons verrassen!

Een onbekende in Nederland muziekland is Gerhardt zeker niet. Dat zeggen we niet zomaar, zo werd de muziek op All Is There ingespeeld door Triggerfinger en in 2011 werd hij uitgeroepen tot 3FM Serious Talent. Dat is alweer een tijdje geleden, maar vandaag gaat bij ons de nieuwe single Edge Of Time in première. Daar hoort ook een mooie video bij, die we natuurlijk maar wat graag de wereld in sturen.

Stilstaan. Een concept waar muzikant en theatermaker Gerhardt duidelijk niet aan deelneemt. Zijn laatste album What Lovers Do verscheen in 2016 via Excelsior Recordings. In de tijd die daarop volgde tourde Gerhardt met Peter Faber langs veertig theaters. De theatershow hoorde bij het album en werd geïnspireerd door dagboeken die Gerhardt vond op een rommelmarkt in Groningen.

Na de theaters is het weer tijd voor nieuw muzikaal moois dat we ook op de bank kunnen beluisteren. In de vorm van Edge Of Time krijgen we een mooi luisterlied dat een aangenaam en warm dekentje over je heen legt. ‘Could it be that we were perfect strangers. Trying to find our way through life‘, klinkt het op Edge Of Time. De video zit vol prachtige beelden: het noorderlicht, golden hour, watervallen en golven die zich een weg banen naar het land. Het nummer komt zo helemaal tot zijn recht, we zouden bijna emotioneel worden van al het moois dat onze planeet te bieden heeft.


Liefhebbers van Alex Cameron zijn flink verwend de laatste weken. Op 19 april bracht de Australische excentriekeling nog een live-album uit, waarop alleen de praatjes tussen de nummers al het beluisteren waard zijn. Afgelopen week kondigde hij zijn volgende tour aan die op 18 september aftrapt in Paradiso. Lekker nieuws, dus! Als je nog niet van plan was om aanstaande vrijdag een wekker te zetten voor de kaartverkoop, moet je misschien even naar Miami Memory luisteren.

De nieuwe single knalt er gelijk in met een harde drum en wat ge-‘ohooo‘ van Cameron. Op de achtergrond klinkt zachtjes het saxofoonspel van Roy Molloy, the best name in showbizz. De eerste teksten – over handjes vasthouden in de stripclub en op het strand – dienen als liefdesbrief aan Miami. Terwijl je je blijft verbazen over de bizarre lyrics, dreunt de beat maar door en voor je het weet staat het nummer alweer op repeat. 

In de clip van Miami Memory is de zanger gepoederd zoals Marie Antoinette, terwijl hij dansend gefilmd wordt door zijn liefje Jemima Kirk. Op Instagram droeg Cameron het nummer op aan de actrice uit Girls: ‘If you can’t afford a ring. You get on the mic and sing. Miami Memory is for Jemima.’

Romantisch, dat is zeker. Met lyrics als ‘Eating your ass like an oyster, the way you came like a tsunami‘ is het koppel niet te preuts om hun relatie te delen met de buitenwereld. We hebben al meerdere pareltjes te danken aan deze muze. Zo liet ze in de video van Stranger’s Kiss als stalkende na-aper haar beste Alex Cameron vertolking zien en in de clip van Studmuffin96 speelden ze samen een vervreemdende slaapkamerscène. In vergelijking is Miami Memory niet eens zo vunzig, dus veeg het schaamrood maar alvast van je kaken. 


Er heerst een woeste en onheilspellende wind vanuit het westen. Afkomstig uit Ierland om precies te zijn, waar er bloedstollende zaken plaatsvinden in de punkscene van hoofdstad Dublin. Het mysterie rondom het literaire Fontaines D.C. is inmiddels wel ontrafeld, dus het lijkt nu aan de moordlustige heren van The Murder Capital om zich langzaamaan te ontvouwen tot dé nieuwe postpunk-sensatie van de andere kant van de Noordzee. De nieuwe single Green & Blue voelt wederom als een overwonnen veldslag.

Het is niet voor niets dat wij de band in januari van dit jaar al met een rode letter aantekenden als grote ontdekking voor 2019. Na een indrukwekkende YouTube-sessie en eerste single deed de naam al zijn ronde in de liefhebbende kringen. Toen moest die veelbesproken Eurosonic-show zelfs nog gespeeld worden (die wij op voorhand al tipten). Het werd al gauw duidelijk waar deze band voor stond: rauwe en opgejaagde postpunk met een sterk misantropisch randje.

Met Green & Blue is er weer zes minuten nieuw geluid, waarop een meer melodische kant van de band wordt geïntroduceerd. Het tempo is verlaagd, maar het dreigingsniveau vermenigvuldigt. Frontman James McGovern houdt voor de verandering zijn longen intact en verkent in zijn teksten een soort tweedeling tussen licht en donker, leven en dood. De drums rammelen door en de gitaarpartijen walsen verder. De spanning is om te snijden. Een échte climax blijft uit, maar één ding is duidelijk: hier blijft het niet bij.

The Murder Capital doet op 30 juni Metropolis Festival in Rotterdam aan en speelt op 18 juli op Valkhof Festival in Nijmegen. 

Ergens in de ver doorscrollbare line-up van Motel Mozaique kwamen we het zogenoemde Meetsysteem tegen. Voor ons een nieuwe naam, maar het bleek dan ook de eerste show van de band te zijn, die online pas eind maart van dit jaar ‘geboren’ werd. Geen slecht begin en wij kwamen er snel achter waarom.

Bij het aanklikken van de singles Teal en Daar, slaan de golven van Meetsysteem zachtjes door onze oren en stromen ze via onze hersenen door ons systeem. En zo heb je er ineens een nieuwe favoriete Nederlandse act bij met een mengelmoes van wollige jaren tachtig-basjes, kunststof-achtige synths, vervreemdende phasers en Nederlandse vocalen die fans van Eefje de Visser en Roosbeef zeker kunnen waarderen.

Achter het project zit de Amsterdamse Ricky Cherim die eerder in de techhouse rondhing en beats maakte voor rapper Ome Omar. Met Meetsysteem lijkt hij opnieuw een goede haven binnen te zijn gevaren met muziek die hij uitbrengt op het label Nous’Klaer. Absoluut een act om goed in de gaten te houden, luister hieronder zelf waarom.

De eerste 7-inch van de band is nu te koop en kun je hier vinden!

We raden je aan om Rolling Blackouts Coastal Fever geen drie keer na elkaar te zeggen. De naam is een heuse tongtwister, maar dat vergeven we de band moeiteloos. Met nieuwe single Read My Mind zet de band zijn eigen traditie van catchy en tevens laidback gitaarwerk onverstoord verder.

Vorig jaar verscheen Hope Downs, de debuutplaat van de Australische indierockband. In een interview vertelde Tom Russo ons het volgende over het proces van het zonovergoten album: “We hebben wel eens in een échte studio opgenomen, maar zo’n steriele omgeving past simpelweg niet bij onze muziek. Onze energie komt voort uit het feit dat we met z’n allen in één kamertje spelen. Dat is dan misschien niet foutloos, maar we doen het liefst waar we ons comfortabel bij voelen.”

Die lijn wordt nu duidelijk verder gezet: aanstekelijke rock die doet verlangen naar de zomer. Met In The Capital vormt Read My Mind een tweeluik dat op 7-inch uitgebracht wordt. De laidback-beat op Read My Mind doet ons dagdromen over roadtrips onder het genot van een stralende zon. Een verrassing is de single niet echt, maar daar zijn we in dit geval maar wat blij om. Laat Rolling Blackouts Coastal Fever maar lekker doen waar de band goed in is: een beetje Australië naar hier brengen met de nodige hoeveelheid zon, zee en strand.

De visuele interpretatie liet de band geheel over aan Australisch fotograaf Warwick Baker. Bij de videoclip hoort dan ook een waarschuwing voor gevoelige kijkers: ‘Bevat scènes over de behandeling van dieren die door sommige kijkers als verontrustende beelden ervaren kunnen worden.’ Baker haalde de inspiratie voor de video namelijk uit rodeo, gefocust op de performers in plaats van het publiek. Een kleine kanttekening: Baker is zelf vegetarisch en vertelde het volgende over de clip: “I found the event confronting, but wanted to document the theater and rituaal of the rodeo without glorifying or condemning it.


Courtney Barnett weet van geen ophouden. Haar uitstekende vorige plaat Tell Me How You Really Feel is nog geen jaar oud, of er is nu al een nieuwe single. Everybody Here Hates You is de heerlijk Barnettiaanse titel van het nieuwe nummer waarop ieders favoriete Australische slackerrockster de strijd aangaat met haar eigen onzekerheden.

Dat doet Barnett natuurlijk weer met een knipoog en een uiteindelijk bemoedigende conclusie: ‘It’s only in your head they’re probably thinking the same thing.’ Voordat Barnett bij die conclusie komt, neemt het nummer je succesvol mee naar de headspace van iemand die constant aan zichzelf en alles en iedereen om zich heen twijfelt.

Ondanks de kenmerkende lome voordracht, is dit dus een nummer om zelf ook nerveus van te worden. Al is dat in dit geval een compliment. Het eerdergenoemde mantra waarmee het nummer eindigt, leent zich ook uitstekend om en masse gescandeerd te worden op de festivalweide. Dat kan in Nederland op het Once In A Blue Moon festival in het Amsterdamse Bos in augustus.

De voortekenen zijn goed: er komt een nieuwe Tame Impala plaat aan! Eerder dit jaar bracht de band de single Patience uit en kondigde Lowlands de band aan als een van de headliners. Nu is ook een tweede single de wijde wereld in geschoten: Borderline. 

De single is onmiskenbaar Tame Impala: dromerige vocalen over een bed van synths en een melodische baslijn. De drums, strak en zonder onnodige toevoegingen, stuwen haast zonder onderbreking door. De sound van de drums is iets ‘schoner’ dan op de single Patience en eerder werk van de band, waardoor het nummer meer richting pop leunt. De zangmelodie in het refrein is een ware oorwurm en de toevoegingen van de fluit geven het nummer een bijzonder karakter.

Het is heerlijk wegdromen met Borderline. Met je gezicht in de zon, de geur van drie-dagen-festival-zweet in je neus en de smaak van een fris biertje in je mond gaat Borderline extase brengen. En dit is nog maar het begin. Frontman Kevin Parker speelt niet graag muziek die nog niet gereleased is, dus de kans is groot dat het nieuwe album er zal zijn vóór Tame Impala de festivals af gaat lopen. Met Patience en Borderline als voortekenen voor een heerlijk album worden de fans wakker geschud en begint het festivalvirus weer te kriebelen.



Mark Lada’s Golden Arches is het Nederlandstalige project van traumahelikopter-frontman Mark Lada. Vorige zomer lanceerden we het eerste nummer Aan Jou en daar waren we behoorlijk enthousiast over. Vandaag mogen we de nieuwste single Nu Je Voor Me Staat met videoclip in première brengen.

Een vaste bandbezetting vond Mark Lada in Sjors Driessen (Afterpartees), Roel Blommers (PAUW), Ernst-Jan van Doorn (Mozes and the Firstborn) en Kilian Kayser (Steve French), niet de minste namen in indie-land. Samen maken ze melancholische gitaarpop met een rauw randje in het Nederlands. “Ik had mij vooraf als doel gesteld om in elk geval een Nederlandstalig nummer te maken, gewoon om te ervaren hoe dat zou voelen. Toen ik een demo had gemaakt vielen eigenlijk alle puzzelstukjes op z’n plaats”, zei Lada nog toen we hem vorig jaar wat vraagjes stelden over die allereerste single.

Verwacht van de clip geen kleurrijk spektakel, maar een video die sterk is in eenvoud. De animaties werden, net als het artwork, verzorgd door Joblin Agteresch, een Groningse illustrator waar Lada groot fan van is. De verschillende illustraties flitsen aan je voorbij en tonen de diversiteit in mensen. ‘Nu je voor me staat. Alles anders.

Daarin zit ook het raakvlak met het nummer, een (post)breakup-song over het moment dat je elkaar weer tegenkomt nadat het uit is, of wanneer je juist midden in een scheiding ligt. We voelen de frustratie over die break-up terug in het nummer en dan met name in de gitaarpartijen die maar wat graag de bovenhand nemen in plaats van de vocalen.

Mark Lada’s Golden Arches zit niet stil. De band blijft dit jaar singles uitbrengen en live spelen. Dit najaar verschijnt ook een compilatie-LP met daarop alle singles. Naar aanleiding daarvan volgt ook een kleine clubtour en deze maand kun je de band ook nog twee keer live zien.

Liveshows Mark Lada’s Golden Arches
20 april – These Go To Eleven Festival, Zwolle
27 april – Kingsday Festival, Venlo


Vandaag hebben we een paar mooie albums en vooral een hele hoop nieuwe singles voor je. We hebben ze zoals elke vrijdag weer allemaal voor je op een rijtje gezet En nog op zoek naar een leuke show dit weekend? Check dan onze concertagenda!

Albums zijn er onder meer van de Ierse postpunkers Fontaines D.C. en wel het debuutalbum waar veel muziekliefhebbers op hebben gewacht. Meer weten over de nieuwe sensatie uit Dublin? Vandaag ging er bij ons een interview online met de band. Daarnaast is vandaag het nieuwe album van Damien Jurado en Lowly uitgebracht.

Het is een tijdje geleden dat we zoveel nieuwe singles hebben verzameld in een week tijd. Van de nieuwe Tame Impala, Omni, Sinkane, Sevdaliza, Aldous Harding, Crumb, Steve French, Hayden Thorpe, Vampire Weekend, Drahla, Sinkane, Steve Lacy, SONS en Courtney Barnett tot Olden Yolk en Babe Rainbow.

Altijd op de hoogte blijven? Houd dan onze Spotifyplaylist en onze pagina vol Album Releases en New Music in de gaten.



Fontaines D.C. – Dogrel

Damien Jurado – The Shape Of A Storm

Lowly – Hifalutin

The National nam even afscheid van de vertrouwde drums en gitaren en kwam voor de tweede single van het nieuwe album dat op 17 mei verschijnt met een piano ballad. Light Years combineert zachte zonnestralen met de typerende The National-duisterheid. Je begrijpt dat deze dan ook niet kon ontbreken tijdens ons wekelijkse uurtje op Pinguin Radio.

Eerder deze week verscheen bij ons ook een interview met Weyes Blood naar aanleiding van de nieuwe plaat, Titanic Rising. “We hebben geen verenigende mythes meer in onze samenleving. Behalve kapitalisme en films. Consumentisme is de religie van onze tijd. Bands en muzikanten zijn de nieuwe heiligen.” Omdat we allemaal wel iets willen om in te geloven, namen we ook Something To Believe op in onze playlist.

Verder waren er ook nieuwe nummers van Mac DeMarco, Teddy’s Hit, The Dodos, Ciao Lucifer en Big Thief te horen. We maakten het je zo makkelijk mogelijk en verzamelden zoals altijd alle nummers in een playlist die is te vinden op Spotify.

  1. AB001 & Avid Dancer – Anything
  2. Babeheaven – Seabird
  3. Big Thief – Cattails
  4. Ciao Lucifer – Too Fast!
  5. Ezra Collective ft. Loyle Carner – What Am I To Do
  6. Mac DeMarco – All Of Our Yesterdays
  7. Miel de Montagne – Ces Rêves
  8. Moon King – Come Away With Me
  9. Ruud Fieten – Orchard
  10. Teddy’s Hit – Alright
  11. The Dodos – The Surface
  12. The Mystery Lights – I’m So Tired (Of Living in the City)
  13. The National – Light Years
  14. Titus Andronicus – (I Blame) Society
  15. Weyes Blood – Something To Believe

Vergeet niet de playlist te volgen op Spotify, dan ben je altijd up-to-date!

Volgende week dinsdag zijn we weer te horen op Pinguin Radio, zoals altijd vanaf 21:00 uur!