ALBUM REVIEW: Ought – Sun Coming Down

Onconventionele muziek maken, het moet in de Canadese genen zitten. Tot voor kort was Arcade Fire de onbetwiste leider van deze roedel muziekwolven. Daar kan echter binnenkort verandering in komen. De publieke bekendheid van de familie Butler en co. zal Ought waarschijnlijk nooit bereiken, daarvoor is de muziek van de band uit Montreal iets te afwijkend. Het niveau van voornoemde familie benadert Ought dan weer wel, bewijst ‘Sun Coming Down’.

Het tweede album in evenveel jaar tijd, met nog een uit de kluiten gewassen EP’tje ertussen: aan inspiratie duidelijk geen gebrek bij Ought. ‘More Than Any Other Day’ was een van dé verrassingen vorig jaar en sierde menig eindejaarslijstje. Voor ‘Sun Coming Down’ is de voorspelling gelijkaardig, zij het met een beperkter verrassingseffect. De strak georkestreerde postpunk met een hoek af, wordt hier verder geperfectioneerd. Tim Darcy’s ietwat nasale, quasi-verveelde stemgeluid in symbiose met zijn spitsvondige teksten zorgen voor een heerlijk opwindend resultaat. Bij opener Men For Miles waan je je direct op een eighties new wavefeest waar al iets teveel illegale substanties zijn verzet. Daarna volgt Passionate Turn en gaat de voet even van het gaspedaal (let u wel op die heerlijke fills van de gitaar).

Even inderdaad, want daarna volgt alweer een andere schop in de cojones in het jachtige The Combo. Een speciale vermelding is er ook nog voor het vooruitgestuurde, zeven minuten durend epos Beautiful Blue Sky, dat met zijn postrockambities de concurrentie moeiteloos de tweede viool laat spelen.