Interview

INTERVIEW: Bombay Bicycle Club


31 maart 2014

Bombay Bicycle Club is pas vijf jaar jong, maar bracht onlangs al zijn vierde album ‘So Long, See You Tomorrow’ uit. In Engeland blijft de kwaliteit van de Londense band niet onopgemerkt, en schoot de plaat gelijk door naar nummer één in de charts. Bombay Bicycle Club is een onuitputtelijke bron van lekkere liedjes. De band vindt zichzelf elk album opnieuw uit en is niet bang om een andere weg in te slaan. “Uiteindelijk blijven we toch dicht bij de kern”.

De middag voor het uitverkochte optreden dat Bombay Bicycle Club zal geven in de Melkweg spreken we met bassist Ed Nash en gitarist Jamie MacColl over vooroordelen, fans en India. Maar eerst feliciteert The Daily Indie de bandleden nog even met de nummer-één notering. Nash: “Dankjewel! Het was echt een enorme eer. Alleen werd de albumtitel verkeerd voorgesteld op Engelands grootste radiostation. BBC Radio One kondigde de plaat aan als ‘So Long, See You Later’.’’

Haha! Dat is niet best! Wat denken jullie dat ervoor heeft gezorgd dat dit album op nummer één terecht is gekomen?
Jamie: “Ik heb niet echt het gevoel dat de plaat op zichzelf beter wordt ontvangen door de pers en fans. Dat heeft zich tot zover alleen in albumverkoop uitgedrukt. Het voelt meer alsof het geleidelijk is voortgekomen uit onze vorige albums. Natuurlijk is dit ook wel ons meest poppy album. Het heeft misschien niet zo’n to-the-point single als Shuffle, maar het is het meest constante album wat we tot nu toe hebben gemaakt. Voor een groot deel heeft dat te maken met de ruimte die wij nog hebben tot ontplooiing. Het voelt nu alsof we de balans hebben kunnen vinden tussen ‘toegankelijke’ en ‘intellectuele’ muziek.’’

Frontman Jack Steadman heeft dit keer de productie op zich genomen, heeft dit invloed op gehad jullie schrijfproces?
Jamie: “Het was heel anders! We hebben er nooit van gehouden om wekenlange sessies te houden in een grote studio waar je niet jezelf kan zijn. Je weet niet hoe bepaalde dingen werken en er zit altijd bemoeienis van derden bij. Ten tijde van de opnames van ons eerste album waren we allemaal achttien jaar oud. Dat maakte het extra moeilijk voor ons om ons duidelijk te uiten of een bepaald standpunt in te nemen. We wilden daarvan weg stappen. De jaren dat we ons laten vormen door anderen zijn we nu voorbij. Dus kunnen we muziek maken met een resultaat waar wel alle vier erg trots op kunnen zijn.”

Zijn er meer voorbeelden van obstakels die jullie als band hebben moeten overkomen?
Jamie: “Hoewel we nu op nummer één staan, worden we in Engeland niet gezien als een coole band. Het is erg moeilijk om daar populair en tegelijkertijd cool te zijn en blijven.’’

Ed: “Het blijft verfrissend om te zien dat we in de rest van de wereld heel anders worden gezien dan het eiland waar we zelf vandaan komen. Er lijkt elders een stuk gemêleerder publiek op onze optredens af te komen. Echt een greep uit de maatschappij, jong en oud, met allerlei verschillende achtergronden en stijlen. Terwijl in de UK overwegend jongeren naar onze shows komen.’’

In vijf jaar hebben jullie al enorm veel bereikt. Hebben jullie nog doelen? Een soort muzikale bucketlist?
Jamie: “Haha! Ik ben bang dat we on-ambitieus overkomen als we nu niet met een goede reactie komen! Het is misschien niet echt een doel, maar ik hoop dat de muziek met Bombay Bicycle Club altijd een artistieke uitlaatklep kan blijven. Het moet niet gaan voelen als een baan. Het belangrijkste lijkt me dat we altijd gewaardeerd zullen worden om ons laatste werk. Ik zou het echt heel erg vinden als ik over twintig jaar alleen nog gewaardeerd zou worden om mijn debuutplaat.’’

Ed: “Ik wil gewoon in India spelen, maar Jamie’s antwoord is veel beter!’’

Waarom India? Bombay, India en de Bollywood-samples op de plaat? Niet bang dat het een gimmick wordt?
Ed: “Daar waren we wel huiverig voor. Het laatste wat je wilt, is een parodie worden van jezelf. We besloten gewoon ons hart te volgen en te doen wat wij wilden doen. Dit is de muziek die wij willen maken. Het werd gelukkig beoordeeld op zijn kwaliteit en niet met scheve ogen aangekeken.’’

Jamie: “Binnenkort wordt het nog een stukje erger! We zijn net klaar met een Bollywood-clip voor Feel. Ik kan er niet te veel over zeggen, maar het is waarschijnlijk de laatste stap richting de afgrond”, lacht hij.