De glorieuze dagen waarin er elke week wel een noemenswaardige garagerockplaat leek uit te komen voelen al enige tijd vervlogen. Bandjes zijn er in overvloed, maar opvallen doet alleen de crème de la crème. Of moeten we zeggen, crema de la crema, want uit de Spaanse hoofdstad komt nu een band die van alle trends wars lijkt te zijn en met een plaat genaamd Los Niños Sin Miedo zijn geheel eigen ding doet. The Parrots heten ze en The Parrots doen niet aan na-papegaaien.    

Alle welbekende ingrediënten der garagerock zijn op Los Niños Sin Miedo (de kinderen zonder angst) aanwezig: half verstaanbare teksten over drugs, seks en liefde, slordig gespeelde instrumenten en een handjevol tracks die de drieminutengrens zelden passeert, maar The Parrots weten vaak genoeg op deze mix te variëren om het de volle 25 minuten meer dan spannend te houden. We horen surf op Let’s Do It Again, beat à la The Kingsmen op Casper en proto-punk zoals The Sonics dat deden op No Me Gustas, Te Quiero. De titeltrack is laid-back en zorgeloos en Jame Gumb is net zo sinister en geschift als het personage uit The Silence Of The Lambs waar de track naar vernoemd is.

The Parrots halen hun mosterd bij de roots van het genre en voegen daar hun kenmerkende smaak – schreeuwen in overdrive met een Spaanse tongval, that is – aan toe. Met dank aan die receptuur is Los Niños Sin Miedo een verademing voor eenieder die wel weer toe was aan een garagerockplaat van formaat. Dit is herrie op zijn allerbest.

Live zien? De band speelt tijdens onze launch van Issue 24!

Groeten uit Spanje, met de rammelende garage-rock-‘n-roll van The Parrots op No Me  Gustas, Te Quiero. Zo’n ansicht mag je verwachten van deze door een zonnesteek gevelde coole Madrilenen: van die jongens die met hun tong neuspeuteren, terwijl de alcohol en andere verdovende middelen van gisteravond nog door hun aderen stromen.  

“Voordat we een liedje spelen, jammen we normaal gesproken wat”, horen we de band zeggen tijdens een relaxte videosessie voor Tenement TV. Dat zet de toon die we ook kunnen verwachten op de release-party van The Daily Indie Magazine editie 24, want dat feestje wordt afgesloten door deze Spaanse slacker-garagerockers.

Feest! Op vrijdag 16 september brengen we de 24e editie van ons magazine uit! En daar hebben we, met dank aan Rotown Rotterdam, een fraaie plek voor gevonden: V11 in de Rotterdamse Wijnhaven is een voormalig lichtschip, dat nu een restaurant en podium in zijn ruim herbergt. 

In issue 24 vind je interviews met o.a. Allah-Las, Preoccupations, Glass Animals en Ryley Walker, een grote Popronde-special, fotoreportages met Angel Olsen en John Coffey, een longread over 10 jaar Arctic Monkeys, een concertagenda en, zoals je gewend bent, uiteraard ontzettend veel tips, plaatrecensies, columns en achtergrondartikelen.

Optredens zijn er van de Spaanse psychonauten van The Parrots en de Groningse garagesurfrockers Creepy Karpis. Zoals altijd bij magazine-launches is de toegang gratis voor leden en krijgen alle bezoekers een gratis exemplaar van het magazine. Om ervoor te zorgen dat wij vier keer per jaar dit bijzonder magazine kunnen uitbrengen, hebben we leden nodig. Ben je nog geen lid, dan zou het heel tof zijn als je dat wordt. Met jouw lidmaatschap steun je het goede verhaal achter de Nederlandse indiescene. Je ontvangt dan vier keer per jaar The Daily Indie, en – komt ‘ie – je mag gratis naar binnen bij iedere launch (ja, dus ook naar deze!).

Nog geen lid van The Daily Indie? Word het hier!

16 SEPTEMBER – The Daily Indie – magazine #24 launch: The Parrots + Creepy Karpis

Lichtschip V11 Wijnhaven 101, 3011WN Rotterdam
ZAAL OPEN: 21:00
AANVANG: 21:30Entree: €9 (excl. servicekosten)

Tickets  of  word lid van The Daily Indie.

Let op! Er zijn vanwege de capaciteit van V11 maar een beperkt aantal plaatsen beschikbaar. Leden krijgen nog een RSVP-mail.

Concerten waarvan de kaarten in de voorverkoop verkocht worden, zijn online [ https://www.rotown.nl/ ] te verkrijgen (e-tickets ontvang je in je mailbox en print je zelf uit), alsmede bij Rotown, Plaatboef Rotterdam (Nieuwe Binnenweg 81a), Velvet Music Rotterdam (Oude Binnenweg 121a), Velvet Music Delft (Voldersgracht 3) en Velvet Music Dordrecht (Vriesestraat 110).

In garages over de hele wereld gebeurt op muzikaal gebied ongelofelijk veel moois, maar wil je als band dat je herrie ook elders wordt gehoord, dan moet je toch ooit uit die garage komen. Zo sloegen The Parrots onlangs hun vleugels uit en dat gaat ze, afgaande op albumtrack Jame Gumb, geen windeieren leggen.

Hij heeft niet alleen de naam van een potentiële drugsbaron, Paco Loco is ook nog eens één van de betere underground producers van het Iberische Schiereiland. In het historische, Spaanse stadje Cádiz doken The Parrots met hem in de studio om voort te borduren op de sound van de onweerstaanbare EP Weed For The Parrots en de krakerige, garagepop in een albumvorm te gieten met als resultaat: het deze zomer te verschijnen Los Niños Sin Miedo (‘de kinderen zonder angst’).Eerste single Let’s Do It Again was redelijk middle of the road, maar met Jame Gumb laten de Madrileño’s -Spaans voor een inwoner van Madrid – zich van een zeer veelbelovende kant zien. De mechanische surfrock houdt het midden tussen Fat White Family en punkveteranen The Cramps. Die explosieve combinatie maakt het reeds spectaculaire fenomeen nog een heel stuk spannender. Laat dat debuut maar komen, por favor!

Immer stoned and wasted en toch alleen maar sterke singles produceren; The Parrots zijn op ramkoers. Hun eindeloze reeks gigs op SXSW leverde het drietal uit Madrid een contract op bij Heavenly Recordings (King Gizzard, The Wytches, Amber Arcades) en met een debuutplaat om de hoek is het al met al hoog tijd voor een klein feestje: Let’s Do It Again! 

Op de hoes bij Let’s Do It Again prijken de drie Spanjaarden pontificaal en compleet met zonnebrillen, biertjes in de hand en een zomers filtertje. Het is een voorbode voor twee minuutjes broeierige rammelrock met nagenoeg onverstaanbaar gejengel van ‘zanger’ Diego Garcia en een overdosis reverb. In al zijn wanorde doet het behoorlijk denken aan land- en genregenoten en tevens kroegmaatjes Hinds, meer nog dan op de EP Weed For The Parrots die vorig jaar verscheen. Een domper voor de Hinds-haters (ze zijn er, ook bij TDI) en een genot voor liefhebbers van de betere garageherrie.

Hinds hartje The Parrots; de twee grootse namen van de huidige Madridse underground hebben elkaar gevonden. Beide bands presenteren in dezelfde double music video hun eigen single alsof het een Happy Meal is. 

Voor de stoere jongens is er All My Loving van The Parrots: een punkrock-partytrack à la FIDLAR, maar dan vrijwel volledig onverstaanbaar. De band speelt in de clip op een skatebaan vol illegale vuurtjes, vuurwerk en oplaasdolfijnen. Voor de meisjes is er Hinds, de band die zich steeds meer ontpopt als een soort lo-fi-Spice Girls on crack, met het giechelnummer Davey Crockett. De glitters vliegen je om de oren. Sixties-rockers The Parrots en de rammelpop van Hinds? Je zou denken dat zo’n combinatie niet zou werken, maar niets is minder waar: het klinkt stiekem allemaal verdomd aanstekelijk.

Beide tracks zijn trouwens covers. ‘All My Loving’ is oorspronkelijk van supergroep The Almighty Defenders (Black Lips & The King Khan & BBQ Show) en het origineel van Davey Crockett komt van garagerock-culthelden Three Headcoats. De vertolking die The Parrots en Hinds in de double music video aan de nummers geven compenseert daarentegen ruimschoots voor dit gebrek aan inventiviteit. Klikken is een must, want de hipsterfeels zijn real!