Begin maart ging Pitou met haar twee zangeressen op uitnodiging van Mink Records naar Glasgow voor een korte tour en een radio-optreden. Speciaal voor The Daily Indie: een tour in tien foto’s.

Pitou speelt zaterdag 8 april op Motel Mozaique en 30 april op Here Comes The Summer.

 

1. We reizen we met een vertraagde trein en een vertraagd vliegtuig via Schiphol naar Schotland. We landen op het vliegveld van Glasgow, en ja, het is bewolkt en het regent. Marieke (Mink Records) heeft ons al gewaarschuwd dat taxichauffeurs een zwaar Schots accent hebben en daardoor moeilijk te verstaan zijn, maar dat als je maar vaak genoeg ‘yeah, yeah’ zegt, je een gesprek gaande kunt houden. Dit blijkt absoluut waar. We hebben geen idee waar onze gesprekken over gaan, maar gezellig is het wel.

 

2. We eten in een veganistisch restaurant en drinken Guinness, natuurlijk. Alles gaat hier in pints. Je went er snel aan.

 

3. Voor de Mink Records Night verkennen we nog even de stad. In een klein boekwinkeltje raken we aan de praat met de eigenaar van ver in de zeventig, die achterin de winkel bij een kolenkacheltje zit. Als Marieke hem vertelt dat we die avond in Cottiers Theatre spelen, blijkt hij al op de hoogte te zijn: door heel Glasgow hangen posters. We voelen ons een beetje rocksterren.

 

4. Rocksterren aan de wandel met gitaar en co.

 

5. Cottiers Theatre, de locatie voor de Mink Records Night, is enorm sprookjesachtig. De zaal is vol, de posters blijken gewerkt te hebben. We hebben geen idee hoe het publiek ons gaat ontvangen maar het is boven verwachting leuk: mensen blijken de debuut-EP al te kennen, luisteren heel aandachtig, en applaudisseren hard. Na afloop verkopen we platen en drinken we pints.

 

6. De afterparty van het optreden vindt plaats in wat het best te omschrijven valt als de ‘underground folk scene’ van Glasgow. In de ene kamer doet een groepje drugs en luisteren ze Chicago-housemuziek, in de andere kamer is er een grote folkjam bezig met onder andere gitaar, een fluitspeler en vijfstemmige zangpartijen. We lopen vooral heel verdwaasd heen en weer tussen alle kamers. Pitou valt in slaap op de bank.

 

7 & 8. Op onze laatste dag zijn we te gast bij Subcity Radio, gevestigd in een oud Victoriaans pand zonder verwarming. Iedereen, inclusief Jeremy de presentator, was de avond ervoor ook op de afterparty. Iedereen is duf maar blij. We spelen twee korte sets en draaien Nederlandse bands (onder meer The Mysterons, Torii en Jo Goes Hunting) op de Schotse radio.

 

9. Een moment van contemplatie op een brug.

 

10. De rest van de zonnige zondag (we horen van alle kanten dat dat zeer bijzonder is) brengen we door met veel koffie en quotes van gisterennacht. Zoals een afgeluisterd gesprek tussen twee jongens die overlegden of het zou worden opgemerkt als ze de vinyl van John Martyn zouden meenemen (de echte underground-folkgangsters).

 

popstrangers

 

Eind mei komt de nieuwe plaat van de Nieuw-Zeelandse en inmiddels naar Londen verhuisde band Popstrangers uit. Na voorganger ‘Antipodes’ van vorig jaar gaat de nieuwe ‘Fortuna’ heten. En daar is een heel lekkere, vrij catchy single van uit die Country Kills heet. 

 

‘Oh my country will kill me now. Oh, my country will kill me now. Whatever. Whatever.’ 

 

Pop
Op hun nieuwe single klinkt de band subtiel poppy en zijn ze zeker niet zo ‘popvreemd’ als de bandnaam doet vermoeden. Het begint met de vrij Britse gitaarsound die rustig zijn weg weet te vinden naar het soepele refrein, waar het nummer zachtjes openspringt om vervolgens weer in zijn schulpje te kruipen tijdens het couplet. Subtiele gitaren doen de spanning verhogen, waardoor het nummer heerlijk in balans blijft van voor tot achter.

 


Aanstaande vrijdag speelt de band in Paradiso, zaterdag op Queensday Festival, 29 april in Vera, 2 mei op Here Comes The Summer en 26 mei komt de plaat ‘Fortuna’ uit.