ALBUM REVIEW: Woods – With Light And With Love

De fanatiekelingen van Woods hebben al een flink repertoire opgebouwd. Sinds 2005 hielpen zij elk jaar een nieuwe plaat de wereld in. Bij dit zevende pareltje hebben ze een jaar leeg gelaten en zichzelf voor de zoveelste keer opnieuw uitgevonden.

Om de plaat zit een simplistische albumcover gevouwen met een geschetst vogeltje, een geschetst kristalletje, een geschetste spiegel en een geschetste schedel. Deze uiteenlopende symbolen, waarvan de betekenis te raden valt, staan mooi symbool voor de veelzijdigheid van ‘With Light and With Love’.

Een krap maandje voor de release kwam de titelsong, een negen minuten durend nummer dat grotendeels bestaat uit psychedelische gitaren, uit. Deze maakte duidelijk dat de band wederom niet voor radiohitjes maar voor een ultieme luisterervaringen gaat. Op deze plaat is Woods, naast de gebruikelijke folk-sound, het popbospad ingeslagen. De band neemt ons mee op een boswandeling langs vele, afwisselende geluiden. De psychedelische sounds op de titelsong bijvoorbeeld: met percussie, een piano die klinkt alsof hij uit een ondergelopen kelder is gevist en de o zo bekende akoestische gitaar. Als een rode draad loopt hier de meer dan fijne hoge stem van zanger Jeremy Earl doorheen, uitgestoten door rondslingerende Lesliespeakers.

Met de zoveelste langspeler heeft Woods op het popbospad zeer begaanbare nummers gecreëerd met Leaves Like Glass, Moving To The Left en Full Moon. Samen met de rest van de plaat heeft de band een afwisselende en heerlijk voortkabbelende wegluisterplaat gemaakt. Een wegluisterplaat die je het beste in een hangmat met een Ice Tea kunt beluisteren terwijl je een boswandeling maakt in je hoofd.

Hoe de band zich ook heeft ontwikkeld, de muziek van Woods blijft puur natuur.