Nijmegen, Doornroosje, zaterdag 7 december: het is aan! Tijdens Upon the My-O-My wordt er een ongehoord programma uit de kast getrokken. Van supergroep L’Épée, de voor een Grammy genomineerde band Altın Gün, het fijnste ‘zootje ongeregeld’ van de afgelopen jaren: Fat White Family. Maar ook acts als Scalping, Trupa Trupa, Go Go Machine Orchestra, Liraz en Dollkraut met zijn band. Wij nemen je door het programma met onze tips.

Mocht je nu al denken: wat een lekker programma! Wij hebben een ticketactie lopen voor het festival en je moet wel een verdomd goede reden hebben als je hier niet bij kunt zijn. Meer over het festival kun je overigens in dit interview lezen, want een tijdje geleden spraken we programmeur Robert Meijerink over het ontstaan van Upon the My-O-My, de ideeën voor het indoorfestival en de artiesten die hij naar Nijmegen haalt.

Zo komt onder meer de superband L’Épée naar Nijmegen. De band die bestaat uit Anton Newcombe van The Brian Jonestown Massacre, The Limiñanas plus model en actrice Emmanuelle Seigner. Daar gaan we niet verder over uitweiden, want we hebben het van de week al uitgebreid over dit project gehad met Newcombe zelf. Voor degenen die meer willen weten over Fat White Family en het wonderbaarlijke verhaal rondom dat laatste album Serfs Up!: eerder dit jaar spraken we met de broers Nathan en Lias Saoudi en het lekker chaotische verhaal van de band.

En niet te vergeten: de Turkse psychfolksynth-sterren van Altın Gün, waar we tweeënhalf jaar geleden al eens op bezoek gingen om te ontdekken waar die spannende sound vandaan kwam en we namen al eens een videosessie mee op in de zomer van 2017.

Het zijn slechts een aantal acts die op het programma staan. In de tussentijd de rest van de programmering van Upon the My-O-My ontdekken aan de hand van een overzichtelijke Spotify-playlist? Die is er en die vind je hier, het tijdschema is hier te vinden. Verder de diepte in? Scrollen maar!


Goed, over naar de rest van de line-up, want my-o-my: er is een hoop te ontdekken! Te beginnen met de Georgische Ariel Pink. Toen we die bijnaam hoorden, gingen onze wenkbrauwen direct omhoog. We hebben het hier over Murman Tsuladze, een man die is geboren in het land tussen de Zwarte en de Kaspische Zee en er gaan over deze Tsuladze allerlei wilde verhalen rond.

De elektronische crooner die zijn dagen vult met post-Sovjet-ballades en Zwarte Zee-disco, zou naast verkoper van vliegende tapijten, boef, astronaut ook redder én kidnapper zijn van vrouwen langs de Zijderoute. Laten we het erop houden dat het een bijzondere vent is met twee even bijzondere medemuzikanten aan zijn zijde, waarvan er eentje ooit speelde in La Femme. Er zullen een aantal werelden voor je opengaan tijdens zijn show.


Een van de belangrijkste hedendaagse componisten zien? Dat kan ook tijdens Upon the My-O-My. De Palestijnse Faraj Suleiman doet het festival aan om daar klanken uit een piano te toveren die je waarschijnlijk nog niet eerder hebt gehoord. Deze muzikant mengt Arabische melodieën en oosterse ritmes in een bezwerende omgeving waar klassiek en jazz aan de oppervlakte glinsteren. Zijn composities klinken zoals Suleiman achter de piano zit: op het puntje van zijn kruk. Zijn stukken zijn schitterend gespeeld, zitten vol spanning en hij plukt moeiteloos 1.001 noten uit de lucht die allemaal een ander verhaal vertellen.

Het is niet zozeer het een óf het ander bij Suleiman, het lijkt eerder of hij vier paar handen heeft die alles tegelijkertijd spelen. Arabische motiefjes ondersteunt hij met een oude jazzpartij, een tango laat swingt alsof het in een Parijs café uit vervlogen tijden wordt gespeeld. Een combinatie van melancholie, een diepe connectie met zichzelf en creatieve krachten die hem een unieke pianist maken. Als je het tof vindt wat hieronder allemaal gebeurt tijdens zijn show op het Montreux Jazz Festival, dan raden we je zeker zijn dit jaar uitgebrachte album Second Verse aan.


We hadden het al even over, maar Dollkraut is ook uitgenodigd en komt met zijn band naar Doornroosje. Pascal Pinkert heeft met zijn project nogal wat (mee)gemaakt door de jaren heen. Hij produceerde industriële koudheid, elektro-postpunk, experimentele wave en noem het op. Het ding is juist dat je het nooit weet met Pinkert. De altijd wat nostalgische sferen die rondom Dollkraut hangen, zijn mogelijk nog het enige dat consistent zijn aan de act.

Over de hele wereld wordt de Amsterdammer gevraagd om zijn muziek te komen spelen. Zoals die sicke Boiler Room-sessie hieronder in het Libanese Beiroet. Waar hij nu mee bezig is nadat zijn laatste album Holy Ghost People in 2017 verscheen? We gaan het horen tijdens Upon the My-O-My.


Zo, het muziekmagazine Loud and Quiet weet hoe je een deur in moet trappen als het over Deliluh gaat, want die noemt het viertal ijskoud ‘de beste postpunkband uit Canada van dit moment’. Die kunnen de muzikanten uit Toronto in hun zak steken. Goed, niet dat daar veel woorden aan gelogen zijn, want Deliluh neemt geen gijzelaars. Om het zo maar te zeggen.

Op de net verschenen en goed ontvangen plaat Beneath The Floors is te horen waar het allemaal over gaat. Het is het resultaat van een band die ontstond in een periode dat Toronto werd getroffen door een hoop venues die achter elkaar de deuren sloten. De DIY-mentaliteit van de band kwam tot leven en Deliluh speelde in verlaten metrostations en organiseerde illegale shows in hun eigen appartementen. Die attitude hoor je nog steeds terug op het experimentele en Bladerunner-achtige punkwerk van Deliluh. Eerder dit jaar brachten de productieve Canadezen trouwens nog eens de EP Oath of Intent uit, dat maakt het voorbereiden op het festival wel érg leuk!


Foto: Rowan Allen

Een tijdje terug ontdekten we deze band ergens op het web en slingerden we SCALPING zonder twijfel in onze playlist. We hoorden een soort uit de hand gelopen combinatie tussen Hookworms en Raketkanon, die je prima zou kunnen bestempelen als technopunk. De band uit Bristol komt oorspronkelijk uit de postpunk-hoek en weet met noise en techno een nieuw genre tot behoorlijke hoogtes te brengen.

SCALPING wordt links en rechts zelfs wel eens een audiovisuele EBM-band genoemd, eentje die tijdens liveshows geen stiltes inlast en in één keer doorblaast zodat je jezelf echt kunt verliezen in de muziek. In interviews wordt regelmatig Sunn O))) aangehaald als inspiratie-bron, dus je bent gewaarschuwd. De band pakt je vast bij je kraag en sleept je onder het genot van trippy scifi-visuals mee naar zijn duistere hol.


In de rest van het programma vind je onder meer Liraz, een actrice en muzikante die haar Iraanse en Israëlische wortels aaneen knoopt in haar schitterende muziek die werd geïnspireerd op wat er voor de Iraanse revolutie in 1979 werd gemaakt. Prachtig georkestreerde en hypnotiserende melodieën die met een hedendaagse twist tot leven komt en waar de kleuren van het Midden-Oosten door de heldere stem van Liraz schijnen.


De Doornroosje-programmeur van het festival omschrijft De Lorians zelf als: “Een jazzrockband. Al klinkt het afschuwelijk als je dat zo zegt (lacht). Maar het zijn Japanse twintigers die op een zekere manier Zappa spelen en een ongelooflijk overtuigende show neerzetten.” Dit Japanse collectief zit met zijn hoofd verder in de wolken van de Canterbury-scene, waar ze acts als Soft Machine, Gong, The Wilde Flowers en Caravan vonden op de golven van het internet. Hoe het dan precies klinkt? Ja, dat is zo’n lekkere vraag waar je eigenlijk niet zoveel mee kunt. Je moet het toch vooral zelf ervaren.


WEBSITE UPON THE MY-O-MY | FACEBOOK-EVENT | TICKETS

Le Guess Who?
7 t/m 10 november, Utrecht

Begin november worden er vanuit TivoliVredenburg vraagtekens de lucht ingeslingerd om door de hele Domstad te landen. Utrecht staat in het teken van misschien wel het meest bijzondere festival ter wereld. Le Guess Who? wordt weleens grensoverschrijdend genoemd, wat nogal zwak uitgedrukt is: Le Guess Who? is een wereld op zich.

Tekst Wout Bekhuis, Thijs Janssen, Ricardo Jupijn, Roelof Schipper & Reinier van der Zouw

Vanuit de hele wereld komen artiesten samen in Utrecht om in kerken, popzalen, theaters, galerieën en te spelen. Waarbij we het alleen nog maar over Le Guess Who? zelf hebben, zo stelt Le Mini Who? elk jaar een compleet nieuwe lichting artiesten uit de (voornamelijk) Nederlandse ondergrond voor. En is er het koken-voor-onbekenden-event Le Feast, de markt voor vintage, tweedehands en unieke makers Le Bazarre, het cultuur-diversiteit-vierende Lombok Festival en Untitled: een event dat zich overdag afspeelt en waar niet-muzikale artiesten hun werk kunnen laten zien.

En dan zijn we dus nog niet eens begonnen met het muzikale van Le Guess Who? zelf. Zo zien we onder meer Deerhunter, Jenny Hval, Efterklang, Aldous Harding, Cate le Bon, Lightning Bolt, Girl Band, Moon Duo, Sudan Archives, Gruff Rhys, Föllakzoid, Mykki Blanco, Earth, The Bug, Empath en Vilde Tuv staan en dat is slechts een greep van interessante acts.

Wij zijn er met een speciaal Le Guess Who?-team eens goed voor gaan zitten en hebben een aantal acts uitgelicht om te laten zien hoe breed de programmering van het festival is en wat je er zoal kunt vinden. Het is slechts een greep, duik er vooral zelf eens in!


Nivhek
Zondag om 17:30 in TivoliVredenburg

We voeren je direct mee naar het schimmenrijk van Nivhek: het project van Liz Harris, die je wellicht beter kent als Grouper. Als in een Griekse mythe word je door Hermes aan de oever van de donkere Styx overgedragen aan veerman Charon en voorgeleid aan de Drie Rechters. In een woud van zwarte bomen, een somber rijk onder de schaduwen dat wordt geregeerd door Hades en Persephone, kan het twee kanten uit voor je rillende ziel. Naar het groen en blauw in de zonnige Elyzeese velden of de geblakerde verdoemenis in de Tartaros.

Dat tintelende gevoel is als geen ander omschreven op Harris haar nieuwe album, getiteld After His Own Death / Walking In A Spiral Towards The House. Bestaand uit twee ambient-delen bevind je je in een gruizige, grijze grot en komt een geluidspalette van mellotron, gitaar, geluidseffecten en field recordings bij elkaar in een soort oersoep. Het is alsof de grote dichter Ovidius het had kunnen schrijven in zijn Metamorphosen: ‘Er daalt een weg, omfloerst door ’n haag van gifrijk taxusgroen, die via doodse stilten uitmondt in de onderwereld. Pasgestorvenen, schimmen van die begraven werden, gaan daar naar beneden. Kilte en vaalheid heersen in een wijde wildernis.’ Staand voor een scherp licht dat scherpe silhouetten aftekent van gesluierde figuren, om hun heen schittert de gloed van een eeuwige wereld. (RJ)


Kali Malone
Donderdag om 19:30 in TivoliVredenburg

De in Stockholm woonachtige componiste Kaline Malone is verantwoordelijk voor een van de heftige zo niet de hefstigste orgelplaat van het jaar: The Sacrificial Code, ingespeeld door Ellen Arkrbo, die in 2017 debuteerde met het wat meer frivole For Organ and Brass. The Sacrificial Code is daarentegen een één uur en drie kwartier durend Orgel-nulpunt. De tijd wil vooruit, maar de composities van Malone willen stasis, non-beweging. Ik zit in de vooruit bewegende bus, luister naar compositie Fifth Worship II en het zweet breekt mij uit. Alles wil dat ik stil blijf staan, stop met bewegen, ademen desnoods, alleen luister naar de zwevende, oneindige orgeltoon. Het orgel dwingt stilstand.

De organiste draait zich om en kijkt de lens rechtaan. Weyes Blood, vrouw met lang haar, handkrabbel op de plaathoes. Verder is er precies niets lieflijks of zelfs maar menselijks aan de muziek van Malone. De muziek is alleen nog maar ingetogen, als de somberste avondmis op aarde. Een lege, kleine kamer met een orgel. Het geluid kan er amper uit. Het blijft er alleen nog maar hangen, minimaal en oneindig. (RS)


Foto: David Marques

Makaya McCraven
Zaterdag om 19:45 in TivoliVredenburg

Deze drummer heeft zich de afgelopen jaren ontwikkeld tot een van de opwindendste muzikanten uit de scene van Chicago. De titel van ‘jazzdrummer’ zou ietwat te kort door de bocht zijn voor McCraven aangezien zijn stijl ook sterk wordt gevormd door hiphop, elektronische muziek, en niet-westerse muziek. Zijn bio noemt hem een beat scientist, wat in mijn oren een redelijk accurate benaming is.

Liefhebbers van Flying Lotus, Chris Dave, BADBADNOTGOOD, J Dilla, en The Gaslamp Killer, zullen zich zonder meer thuis voelen in de complexe ritmes van McCravens spel, al biedt zijn muziek ook genoeg houvasten voor de minder ‘ervaren’ jazz/beat-luisteraar die op zijn gemak de locaties van Le Guess Who? afstruint op zoek naar nieuwe namen. Houd vooral je ogen open tijdens het optreden, want McCravens bandgenoten zijn ook zeker niet de minste. (TJ)


Joseph Shabason
Zaterdag om 20:30 in Theater Kikker

Joseph Shabason studeerde in 2006 af op saxofoon (jazz) in Toronto, maar naast saxofonist is hij klarinettist, fluitist en toetsenist. Sinds 2008 toert hij met bands als The War On Drugs en Destroyer de wereld over en werkt hij als sessiemuzikant voor deze en vele andere artiesten. Daarnaast componeert de Canadese multi-instrumentalist zijn eigen werk. Zo debuteert Shabason in 2017 met zijn solo-album Aytche en komt een jaar later al het vervolg Anne uit.

Ondertussen is Shabason ook niet te beroerd om muziek te schrijven en te produceren voor korte films en reclames, waaronder een reclame voor een grote fastfoodketen uit Kentucky. Hoewel Shabason met zijn mix van jazz en softrock een vrij herkenbare stijl heeft, kan hij met bijvoorbeeld een zwaar elektronisch geladen nummer als Smokestack en een nummer a capella als Toh Koh, verrassend uit de hoek komen. (WB)


Ayalew Mesfin & Debo Band
Vrijdag om 22:30 in TivoliVredenburg

Voor het eerst staat de peetvader van de Ethiofunk in Nederland: Ayalew Mesfin. De weg naar het podium is lang geweest voor Mesfin. De ruimte voor vrije expressie en persoonlijke veiligheid werd aanzienlijk kleiner in Ethiopië na de overname van de Derg – een communistisch-militaire regeringspartij – in 1974. Paradoxaal bleek deze onderdrukking een vruchtbare grond te zijn voor muzikanten als Mesfin en de bekende Mulatu Astatke en Hialu Mergia, en worden de jaren zeventig nu gezien als ‘de gouden eeuw van Ethiofunk en -groove’.

Mesfins muziek is een levendig protest tegen de dictatuur. Zo verspreidde hij tijdens het regime bijna vierduizend gratis cassettes met zijn muziek, wat spijtig resulteerde in drie maanden gevangenisstraf en een muziekverbod van dertien jaar. Na de val van de Derg in 1991 begon Mesfin weer muziek uit te brengen, maar bleef zelfs na zijn latere verhuizing naar de Verenigde Staten in obscuriteit en trad nauwelijks op. Maar met de herontdekking van Ethiofunk door initiatieven als de Ethiopiques-albumserie, heeft Mesfin zijn carrière een nieuw leven in weten te blazen. Samen met de Amerikaanse Debo Band gaat hij aan zijn eerste Europese tour beginnen en stopt onderweg bij Le Guess Who?. De weg was lang, maar hopelijk zal het applaus des te harder klinken. (TJ)


Moon Relay
Vrijdag om 22:50 in EKKO

Geen verzoekje bij een DJ is zo moeilijk aan te vragen als het Noorse Moon Relay. Want ja, probeer je tong maar eens te breken over tracknamen als #`_`_`__ en —#_#^. Ergens is dat zonde, want de heerlijk lang uitgesponnen instrumentale tracks van dit viertal – onder leiding van Håvard Volden, die frequent met Le Guess Who? 2019-curator Jenny Hval samenwerkt – zouden het in de juiste setting enorm goed doen op de dansvloer. Ieder nummer kent meer wendingen dan het gemiddelde seizoen van een slechte soap, maar door de onweerstaanbare grooves waar de songs in de kern op gebouwd zijn, vliegt Moon Relay nooit uit de bocht.

Met drie studioalbums heeft de band inmiddels al een degelijk oeuvre bij elkaar gespaard om uit te putten, wat in Utrecht vast garant gaat staan voor een heerlijke live-trip. Breek je hoofd niet over of de # nou voor of na de _ kwam in de titel van die ene hele vette track, of waar de ‘ ook alweer stond en laat je gewoon onderdompelen in de stuiterende riffs en daverende grooves. Dan gaat het helemaal goed komen. (RvdZ)


TENGGER
Vrijdag om 18:00 in De Helling

Door Moon Duo wordt TENGGER naar Utrecht gehaald om zijn new age drone magic met de wereld te delen. Je komt vooral meer te weten over het gebergte en de plaats in Midden-Java als je naar Tengger zoekt, maar wij vertellen je liever meer over de Zuid-Koreaanse act die krautrock en folk onlangs nog zo prachtige mengden op het album Spiritual 2. Op het vierde(!) album dat de band dit jaar uitbracht, komt TENGGER gek genoeg pas echt ‘binnen’ als de muziek steeds vormlozer wordt en je in een bak drijfzand bent beland.

Het koppel Itta en Marqido laat zich inspireren door de natuur en al het onzichtbare in de wereld. De bandnaam betekent in het Mongools dan ook: ‘een ongelimiteerde expansie van de lucht’. Gemaakt met de Aziatische wijsheid dat als je ergens naar kijkt, je weet dat er altijd iets onzichtbaars achter zit. Misschien wel de beste omschrijving van dit duo, dat tijdens Le Guess Who? de poorten naar het onbekende zal openen. (RJ)



Shortparis
Zaterdag om 01:20 in dB’s

Het Russische collectief Shortparis is een van de meest ondefinieerbare bands van deze Le Guess Who?-editie en dat zegt natuurlijk wel wat. Dit Russische collectief bevindt zich op het snijvlak tussen rave, performance art en punk en klinkt nog nét wat vager dan die omschrijving al doet vermoeden. Wie dit voorjaar de film Leto zag – een requiem voor de Sovietpunkscene in de vroege jaren tachtig – heeft de cover die de band van David Bowie’s All The Young Dudes maakte kunnen horen. Dat was al een vreemd samenraapsel van allemaal verschillende invloeden en stijlen, Shortparis’ eigen muziek gaat op dat vlak nog wat verder.

Zo is daar Стыд, wat begint als een vrij typische elektronische dance-track, dan een afslag neemt en klinkt als backing-track voor een groep dansende Russische omaatjes om in het hysterische refrein vervolgens te eindigen als een Eurodance-kraker, maar wel eentje met hartstochtelijke Thom Yorke-esque falsetuithalen van frontman Nikolay Komiagin. Of het in het Engels gezongen Your Queen, waarin Komiagin in het begin diezelfde kopstem van stal mag halen, maar al snel overstemd wordt door een gierende muur van gitaren. Die op hun beurt weer sporadisch het sonische veld moeten ruimen voor gemoedelijk tokkelende folk. Luisteren naar Shortparis is op plaat al een frequent duizelingwekkende ervaring, dus moet je nagaan hoe hard dat er in het holst van de nacht in Utrecht aan toe zal gaan.


Foto: Niek Hage

YĪN YĪN
Zaterdag om 22:45 in De Helling

YĪN YĪN is niet YĪN YANG. Die boodschap draagt YĪN YĪN maar al te graag uit. YĪN YĪN zoekt niet naar evenwicht, maar naar muzikale grenzen, van genres en culturen om deze te blijven verleggen. Zo neemt deze Maastrichtse formatie het Zuidoost-Azië van de jaren zestig en zeventig als muzikaal vertrekpunt, op een dynamische route langs andere werelddelen en muziekgenres. Hierdoor ontstaat een energieke mix van Thaise, elektronische muziek, funk en disco. Zo is het nummer Dis Kô Dis Kô duidelijk geïnspireerd op Donna Summers klassieker I Feel Love, maar door onder meer de toevoeging van een Thaise phin (snaarinstrument), krijgt dit vrolijke en dansbare nummer een totaal andere groove. Met het net verschenen The Rabbit That Hunts Tigers bewijzen Kees Berkers en Yves Lennertz, die samen de kern van YĪN YĪN vormen, een album te kunnen schrijven dat boeiend is van begin tot eind. Net als de live-shows van YĪN YĪN, die inmiddels een behoorlijke reputatie hebben. (WB)


WEBSITE LE GUESS WHO? | FACEBOOK-EVENT | TICKETS

London Calling Festival
Vrijdag 25 & zaterdag 26 oktober

De tweede 2019-editie van London Calling staat op je te wachten en dit wordt zonder overdrijven een van de beste edities van de laatste jaren. Sensaties waar iedereen het over heeft, sensaties waar iedereen het over gaat hebben: ze staan allemaal in de poptempel dit weekend. Het Verenigd Koninkrijk is momenteel hofleverancier van de allerspannendste bands en dat is goed te zien tijdens deze London Calling-editie. The Daily Indie geeft je een aantal niet-te-missen-tips! 

Heavy Lungs
Eerst een halve minuut gierend lawaai, vervolgens raast in nauwelijks anderhalve minuut de song Descend uit de speakers. Met deze meedogenloze bak lawaai leerden wij Heavy Lungs kennen. Het zou dan ook niemand ontgaan mogen zijn dat de Engelse band Heavy Lungs bestaat…! Helemaal niet sinds IDLES zelfs een nummer naar de zanger van de band vernoemde: Danny Nedelko. De band uit Bristol bestaat nog maar sinds het voorjaar van 2017, maar overdondert nu al met de combinatie van het stevigste werk van Nirvana en Metz bij elkaar. Met twee EP’s op zijn naam en een aantal singles, heeft Heavy Lungs een bloeddrukverhogende verzameling grungepunk in de tas waar je dit weekend niet aan kunt of wilt ontsnappen. We hebben je gewaarschuwd…!
Te zien op vrijdag

Do Nothing
Off-beat new wave en postpunk kruipen door de adertjes van Do Nothing zijn liedjes. De band uit Nottingham komt dit weekend voor de eerste keer naar Nederland en de buzz is ondertussen lekker opgebouwd aan de andere kant van het kanaal. Liefhebbers van artrockende bands als Parquet Courts, Girl Band en Ought moeten eraan geloven met deze band. Do Nothing liet op een aantal singles horen wat voor onderhuidse spanningen er bij de bandleden leven: de muziek is soms lomp, maar niet per se hard, wel des te intenser en met momenten gek genoeg cynisch funky. Geen touw aan vast te knopen, met daarbij teksten als:’ Leave people in the dark long enough and they’re bound to start fucking each other. That’s it.’ Gevaarlijk bandje dit, dat zomaar met gestrekte klauwen uit de hoek kan komen als je niet oplet.
Te zien op zaterdag

Westerman
Voor wie hem nog niet kent: Will Westerman – beter bekend als Westerman – is een 26-jarige songwriter uit London. Afgelopen jaar verscheen zijn laatste EP Ark en met die zijdezachte eighties-shizzle speelde hij onlangs nog in het voorprogramma van Nilüfer Yanya en Belle and Sebastian. De kracht van Westerman is de eenvoud en simpliciteit van zijn werk. Het is bijzonder hoe schijnbaar moeiteloos hij met slechts enkele woorden een verhaal neer kan zetten en je meeneemt in zijn wereld. Niet alleen tekstueel, ook instrumentaal weet Westerman een divers muzikaal landschap te creëren. De soms angstaanjagend hoge, maar honingzoete vocalen, de synthesizer-percussie die in de loop van het nummer steeds meer aangevuld wordt met mystieke tonen en zorgeloze gitaarriffs. Gaat dat zien! 
Te zien op zaterdag

Porridge Radio
Na een geslaagde kennismaking met Porrdige Radio (foto) vorig jaar tijdens London Calling, komt de band uit Brighton opnieuw naar Paradiso om te laten zien wat de muzikanten in de tussentjd allemaal opgepikt hebben. Toen de band in mei 2018 tijdens London Calling speelde, noteerde onze redactie: ‘Aan Porridge Radio de eer om de zaterdag af te trappen. De band is een schoolvoorbeeld van de kracht van het festival, als de groep aangeeft dat dit zijn eerste show buiten het Verenigd Koninkrijk is. De band die door The Guardian al eerder op de lijst met Favourites To Watch In 2018 geplaatst is, maakt de hoge verwachtingen direct waar. De rasperige punkstem met King Krule-achtige uithalen van zangeres Dana Margolin gaat door merg en been en staat in groot contrast tot de soms best poppy instrumentals.’ Nu eens zien wat Porridge Radio eind 2019 in zijn mars heeft!
Te zien op zaterdag

Barrie
Liefhebbers van bands als TOPS en Yumi Zouma worden van top tot teen ingepakt door Barrie (foto). Het is jammer dat dit een papieren boekje is, anders hadden we je het direct laten luisteren, maar hé: gelukkig speelt Barrie Lindsay met haar band op de tweede dag van London Calling! De zangeres/gitariste uit Brooklyn komt met haar band naar Amsterdam om songs van haar in mei verschenen debuutalbum Happy To Be Here heeft gezet. Daarover schreef onder meer Clash Music: Barrie Lindsay tends to daydream a lot, generating vivid imagery of what might be, and on ‘Happy To Be Here’ she presents these daydreams in the form of pop songs with an alternate twist.’ 
Te zien op zaterdag

W.H. Lung
Nog eentje die wij hoog hebben zitten, zijn de heren van W.H. Lung uit Manchester. Nog behoorlijk onder de radar, maar hopelijk komt daar verandering in na dit weekend in Amsterdam. De band bracht dit voorjaar het album Incidental Music uit, dat op bergen lof van The Guardian, Q en Mojo kon rekenen. Lange nummers die maar tot de hemel blijven groeien en groeien. De psychedelische synthesizers vliegen je om de oren zoals oud London Calling-gediende  Hookworms en Snapped Ankles daar hun specialiteit van hebben gemaakt.
Te zien op zaterdag


WEBSITE LONDON CALLING | FACEBOOK-EVENT | TICKETS

Don’t Tell Mummy
Vrijdag 15 november

November wordt prettig door midden gescheurd in Amstelveen tijdens het gloednieuwe festival Don’t Tell Mummy. Vanuit P60 georganiseerd en bedoeld als een springplank voor UK-acts om Nederland in te schieten, aan de hand van gevestigde acts uit eigen land.

In dit artikel gaan we eens kijken wat er allemaal op die schoenlepel ons land in wordt gegleden. Daar zitten een paar bands bij die in Engeland flink beginnen te piepen op de radar en je als aller-allereerste kunt zien in P60. We lopen langs alle acts (behalve de surprise-act, die moet nog komen! Spoiler: dat is Iguana Death Cult), zodat je goed voorbereid richting Amstelveen kunt gaan.


Zo komen 15 november de spunkers van Football FC uit Engeland gereden. Pas kort bezig en nu al houden ze de gemoederen bezig van hippe blogs in eigen land. Er is namelijk vrijwel niets bekend over de band en dat houden de muzikanten uit Bristol (kennelijk) graag zo. De band tekende wel bij Permanent Creeps Records, bracht drie singles uit en heeft verder ook niet zoveel nodig om te overtuigen. Zeker niet voor fans van Eagulls en Protomartyr. Kijk maar!


The Slaughter House Band heeft zelfs nóg minder uitgebracht, want die band werd met één single al op Don’t Tell Mummy gezet. Met onderstaande livesessie laat de band in ieder geval even duidelijk horen én zien waarom. Op socials ziet het er allemaal uit als een lekker zootje ongeregeld en dat kan nog weleens een vuige show worden in Amstelveen. Zelf omschrijft de band het als: ‘Marry the snarl and madness of Iggy Pop to the intricate songwriting and arranging of Lou Reed and you get garage rock at its finest.

Nog meer weten over de band? Lees dan hier onze feature over de band in onze TDI Radar-rubriek!


Misschien een idee om te carpoolen voor The Slaughter House Band en Strange Cages, want beide bands maken de oversteek vanuit hippe-bandjes-stad Brighton. Met supportshows voor King Gizzard & The Lizard Wizard, IDLES, Night Beats en YAK, heeft de band de nodige kilometers in het lijf zitten. Met die laatste band is Stange Cages goed te vergelijken: snotty psychedelica, ingesmeerd met een vette laag Cramps-rock-‘n-roll en tegelijkertijd een soort snelle woestijnrock. En dan ook nog krautrock, postpunk en, nou ja, luister hieronder maar de video die we voor je uit hebben gekozen.


Geen onbekenden voor ons, zijn de heren van Make Out Molly. Alweer twee jaar geleden brachten we de allereerste single van de band in première, waarover we schreven: ‘Onder het motto Lick a finger, do the dance and stop believing in romance gaat Make Out Molly de wereld veroveren. De muziek is rauw, hard en een prima combinatie tussen garage, surf en een flinke dot hardrock.’ Nieuwsgierig? Check hieronder MDMYAY: epileptisch lekker!


Black Sabbath, Pixies en Arctic Monkeys in je platenkast staan? Dan moet je de neo-grungers van DROOL even omcirkelen als je naar Don’t Tell Mummy gaat. Via-via kwam de band bij elkaar na een oproep van zanger Joey Rogers: hij had wat liedjes gemaakt en zocht mensen om het mee te spelen. Zo simpel kan het soms zijn en zo kwamen vier verschillende werelden ineens bij elkaar en zag DROOL begin 2018 het levenslicht. Met twee singles op zak, waarvan Fun al ruim 200.000 keer op Spotify gestreamd is, gaan we 15 november horen wat de band verder allemaal in huis heeft.


Credit: Niek Hage

Voor de klapper van de avond wordt De Likt naar Amstelveen gereden. Het Rotterdamse sloopbedrijf komt met alle futuristische punk- en funkhits een show geven waar je niet zonder kleerscheuren vanaf komt. Met honderden shows in praktisch elke zaal en op elk festival dat er in Nederland bestaat, gaat ook P60 voor de bijl op 15 november. Kijk hier nog eens hoe het er ongeveer aan toegaat bij een De Likt-show.



WEBSITE P60 | FACEBOOK-EVENT | TICKETS

Under Your Skin
Vrijdag 25 oktober

Eind oktober wordt er in Utrecht in de vorm van Under Your Skin een gloednieuw festival georganiseerd in TivoliVredenburg. Er is flink gepuzzeld om er een bont gekleurde avond van te maken, met zeven acts die variëren van latin, dreampop en jazz tot nostalgische sixties-flirtpop en alt-folk.

Tickets winnen voor Under Your Skin? Lees het artikel, dan vind je onderaan vanzelf onze actie!

De acts die eind oktober naar Utrecht komen zijn: Helado Negro, Nilüfer Yanya, Rozi Plain, Barrie, Winnie Raeder en Donna Blue. In de Hertz, Pandora en Pandora-foyer van TivoliVredenburg wordt een avond gevuld met voornamelijk nieuw talent, hoogtijd om daar eens op in te zoomen.

Zo is lokaal talent vertegenwoordigd in de vorm van Donna Blue, de band die vorig jaar een lekkere Popronde draaide, dit jaar de Donna Blue EP uitbracht en vorige week nog de single Desert Lake. De nostalgische en esthetische zwart-wit-muziek van de band volgen we al sinds de allereerste single en we bleven het broeierige project van liefdeskoppel Danique van Kesteren en Bart van Dalen volgen. Zo zagen we de band eind deze zomer nog in de brandende zon: ‘Loom staat de band te grooven op het podium terwijl het publiek zichzelf vanuit de schaduwen verkoelt. De klanken van de twee EP’s die de band uit heeft gebracht komen als een briesje over het industriële terrein, dat direct aanvoelt als een knusse strandtent.’

Die soepele vibe wordt vastgehouden met de Deense muzikante Winnie Raeder, een muzikante die het hart van onder meer Joni Mitchell-, Jeff Buckley- en Thom Yorke-liefhebbers sneller zal laten kloppen. Muziek die voor even de hemel opent; Raeder staat op het punt om ontdekt te worden. Niet te lang wachten, anders kun je haar alleen nog maar op afstand bewonderen.

Evenals de dromerige en licht-psychy experimentele Barrie, een relatief nieuwe naam die iedereen (geloof ons) in zal pakken de 25ste. Met haar band zal de muzikante uit Brooklyn onder je huid gaan zitten met de live-uitvoering van haar debuutalbum, dat ze uitwerkte met de producer van onder meer Snail Mail en Solange. New Noise Magazine vatte het onlangs perfect samen als: ‘Happy To Be Here is a kaleidoscope of album: full of twinkling, contrasting elements that all manage to align to a seamless, cohesive piece.’

Alsof je in het ochtendgloren in een warme deken vol gekke dromen gerold ligt, zo klinkt de muziek van Rozi Plain. De Engelse brengt al ruim tien jaar platen uit en lijkt alleen maar beter te worden, haar dit jaar verschenen album What A Boost zweeft ergens tussen vrij stromende jazz en ingetogen, hallucinerende blues. Met onder meer Sam Cohen, Sam Amidon en leden van Trash Kit, The Comet Is Coming en This Is The Kit, nam ze een bijzonder gefocuste en tegelijkertijd abstracte plaat op, om bewust bij weg te dromen.

Komen we aan bij de twee grotere namen van Under Your Skin, te beginnen met Nilüfer Yanya, die eerder dit jaar op Motel Mozaique, Primavera en Welcome to The Village stond met haar bijzonder goed ontvangen en jaarlijstjes-materiaal-debuutalbum Miss Universe. Een originele plaat van een unieke songwriter, waar je allerlei stempels op kunt plakken, maar vrijwel niets de lading dekt. De muziek van de Londense muzikante is zo’n gekke samenkomst van allerlei invloeden – het gaat van The Strokes tot King Krule, Sade, grunge, R&B en indie-disco – dat er geen touw aan vast is te knopen!

Oe-la-la, dames en heren, ja-ja: Helado Negro komt 25 oktober naar TivoliVredenburg! We kunnen alle ronkende reviews van zijn laatste album This Is How You Smile wel opsommen, volgens de kenners en de pers (wij incluis) heeft Roberto Carlos Lange – echte naam – zijn beste plaat tot nu toe gemaakt. Op Spotify liegen de cijfers niet met miljoenen streams en waar het geheim in schuilt? Dat is niet zo lastig! De kosmische synth-folk van Carlos Lange gloeit als het water onder een ondergaande najaarszon. De Amerikaanse troubadour met Ecuadoriaanse roots weet op een of andere manier ambient met dromerige folk te verbinden, een wazige wolk vol vernuftige ideeën zal door de Utrechtse zaal trekken.


Alles nog eens rustig achter elkaar luisteren? Check dan de Spotify-playlist van Under Your Skin, daaronder vind je alle links voor het festival die je nodig hebt!


Ticketactie
Heb jij na het lezen van dit artikel zoiets van: daar zou ik wel naartoe willen! Mail dan vóór 23 oktober naar ricardo@thedailyindie.nl en laat ons weten welke artiesten je graag wilt zien in TivoliVredenburg de 25ste!


WEBSITE TIVOLIVREDENBURG | FACEBOOK-EVENT | TICKETS

Vorige week werden de laatste namen bekend voor DDW Music Festival, het festival dat Effenaar en Friendly Fire organiseren in samenwerking met Dutch Design Week. Een week lang zie je de meest uiteenlopende acts zien tijdens het festival, wij nemen je hieronder mee door het programma van dit jaar.

In de Eindhovense festivalcommissie hebben ze een neusje voor spannende artiesten, zo stonden eerder Ryley Walker, Loyle Carner, Ray Fuego, Khruangbin, Benjamin Francis Leftwich, C Duncan, Porches, (Sandy) Alex G, Fontaines D.C. en Viagra Boys op DDW Music. Dit jaar zijn er goede feestjes te beleven door de hele stad, met de komst van acts als Walt Disco, Just Mustard, Personal Trainer, Swimming Tapes, Echo Beatty, Les Robots, Glauque, Plasma, Sheer Mag, Amy Root, Heavy Lungs, Someone, Automatic, Echo Beatty, Paracetamøl, City Park en Blue Crime.

Wij hebben onze ogen en oren door de line-up laten glijden en hebben een dwarsdoorsnede gemaakt van een aantal DDW Music-smaakjes die je kunt verwachten van 19 tot en met 27 oktober. Overzichtje nodig? Check hier alle events van het festival op een rijtje.


Just Mustard & Gnoomes
22 oktober
Om maar direct even de nieuwe gitaar- en freaksensaties voor je uit te lichten: Just Mustard en Gnoomes. Te beginnen met de laatste: dat is namelijk psychedelische stargaze-kraut-techno en kosmische pop in één band. Hoe dat klinkt (als een soort rave voor psychfans) is onder meer te horen op de laatste EP MU! die eind mei verscheen.

Het duurde even voordat debuutalbum Tschak! in 2017 verscheen nadat het werd opgenomen in een oud Sovjet-radiostation. Aangezien geestelijk leider Sasha Piankov een tijdje in de bak zat na een arrestatie voor cannabis-bezit, zijn trouwerij met Masha Piankova tussendoor kwam (die zich later bij de band voegde) en Gnoomes een drummer bezit met een ambitieus solo-project. Op 22 oktober dan toch eindelijk in Eindhoven!

Just Mustard zit al wat langer op onze radar, vrij letterlijk zelfs, want eerder dit jaar stond de band centraal in onze rubriek TDI Radar. Het vijftal uit Dundalk, wij moesten ook even kijken waar dat precies lag, maakt lichte shoegaze die fans van bands als Ulrika Spacek, Slowdive en Ride ongetwijfeld zullen waarderen. Met behulp van het label Pizza Pizza Records bracht de band zijn debuutalbum Wednesday uit, wat de band een nominatie voor album van het jaar bij de 2018 Choice Music Prize opleverde. Daarna ging de band onder meer op tour met Fontaines D.C. en als je nog een doorslaggevende reden zoekt waarom Just Mustard de moeite waard is: klik hieronder op play!


Meetsysteem + Walt Disco
26 oktober
Meetsysteem werd pas eerder dit jaar geboren en gaat direct als een speer. Van een eerste show op Motel Mozaique tot een show op Lowlands en Intro The Great Wide Open. Achter het project zit de Amsterdamse Ricky Cherim die eerder in de techhouse rondhing en beats maakte voor rapper Ome Omar. Over de eerste singles schreven wij eerder: ‘Met het aanklikken van de singles Teal en Daar heb je er ineens een nieuwe favoriete Nederlandse act bij, die een mengelmoes van wollige jaren tachtig-basjes, kunststof-achtige synths, vervreemdende phasers en Nederlandse vocalen laat horen die fans van Eefje de Visser en Roosbeef zeker kunnen waarderen.’

Een van de ontdekkingen van dit jaar, is voor ons zonder twijfel Walt Disco, een bijzondere dramatische band in de goede zin van het woord. Deze Australiërs verhuisden los van elkaar van Perth naar Glasgow, kenden elkaar wel van gezicht en ‘vonden elkaar’ uiteindelijk nadat ze erachter kwamen dat ze alledrie instrumenten konden bespelen.

De combinatie bleek te werken, met als resultaat een androgyne band die op een of andere manier het voor elkaar krijgt om zowel te klinken als Joy Division, Real Estate en Mac DeMarco, compleet met de lage en wanhopige manier van zingen die we kennen van bands als The Cure. Het lijkt bijna alsof een groep studenten aan het playbacken is over een nummer van Echo & the Bunnymen. Verwacht een komische mix tussen oldschool en newschool, ondersteund door een hele hoop gitaartalent. Hoppa!


Job Roggeveen + Noah Vanden Abeele
20 oktober
In een heel ander muzikaal schap, is Job Roggeveen gevonden door de programmeurs van het festival. Fans van piano-goeroes als Joep Beving en Matteo Myderwyk kunnen alvast hun ‘piano-playlist’ erbij pakken om Roggeveen erbij te slepen. ‘Het werk van Roggeveen raakt via zijn pianosnaren bepaalde frequenties in je ziel die je op een positieve manier verlammen. De verschenen composities klinken beide als kleine reisjes tussen de sterren, die hun licht over onontdekte gebieden en planeten schijnen’, schreven we eerder over zijn werk. De muzikant, die eerder een Edison won met Happy Camper, speelt niet zo vaak live: dus zeg niet dat we je niet gewaarschuwd hebben.

Op dezelfde avond speelt de neo-klassieke pianist Noah Vanden Abeele, die Roggeveen vergezeld in de Eindhovense locatie FIFTH NRE. Over zijn minimalistische pianomuziek zegt hij zelf: “Tot nu toe ligt de piano aan de basis van mijn composities. De strijkers voegen soms een kleur toe of ondersteunen het verhaal, maar de piano blijft de hoofdrol hebben.” Het resultaat is uitstekend gevat in de titel van een single van zijn debuutalbum Universe: Clear Water. Een perfect avond voor de schoonheid an sich en de afwisseling tussen al het gitaar-, hiphop-, en synhesizergeweld.


Jan Verstraeten + Mk. Gee
26 oktober
Al een tijdje is Jan Verstraeten een in-de-gaten-houd-talent, maar het wordt nu tijd voor Verstraeten om daaruit te kruipen en die volgende stap te zetten. Daar zou hij zeker klaar voor moeten zijn met de dit jaar verschenen debuut-EP Cheap Dreams vol liedjes die zich ontvouwen in een schimmenrijk met duizenden grijstinten plus een podium-CV dat van het Concertgebouw tot Grasnapolsky gaat. De Vlaamse muzikant interviewden we eerder dit jaar over, nou ja: Jan Verstraeten. Wie hij is, wat hij doet en wat hij van plan is. Samenvattend zei hij: “Waar het om gaat, is dat ik nu onder mijn eigen naam iets naar buiten durf te brengen.” Dat gaat hem behoorlijk goed af, zie ook onze première van de schitterende single Can It Be.

Die Mk. Gee kenden we nog niet zo goed, maar DDW Music is ook een ontdekkingsfestival, dus dat komt goed uit. Hij komt voor de eerste keer naar Europa, Frank Ocean blijkt fan te zijn en doet op 26 oktober Eindhoven aan. Deze Amerikaanse muzikant vlecht hiphop, R&B, jazz, elektronica en allerlei funky dingen door elkaar en scoort daar online inmiddels lekker mee. Meer hoor je op zijn laatste EP Fool, het is in ieder geval duidelijk: een nieuwe indiepop-held is geboren, nu gaan we beleven hoe hij het live doet!


Bryan’s Magic Tears + Do Nothing
25 oktober
Nog eentje dan: uit Frankrijk wordt een band geïmporteerd die zichzelf vernoemd heeft naar een beruchte Franse drugsdealer. Heb je in ieder geval direct een goed verhaal als nieuwe band! Verder is het shoegaze, slackerrock en allerlei lo-fi wat de klok slaat bij Bryan’s Magic Tears. Vorig jaar bracht de band het debuutalbum 4AM uit en dat klinkt als een rondje foto’s klikken op de socials van de band: goor en vuig. Met invloeden van allerlei nineties-bands als Sebadoh, Beat Happening en Nirvana. Maar check het vooral zelf!

De boys die we aan iedereen willen laten horen op het moment, zijn toch wel die van Do Nothing. Door de aders van de muziek van het kwartet uit Nottingham stroomt off-beat new wave en postpunk met een cynische knipoog. Denk Girl Band, Ought en je hebt alvast een gevoel bij Do Nothing. Het is overigens de eerste keer dat de band naar Nederland komt en ondertussen wordt aan de andere kant van het kanaal de buzz al lekker opgevoerd. Hieronder kun je precies horen waarom, dan hoeven wij het verder eigenlijk niet meer uit te leggen.


WEBSITE DUTCH DESIGN WEEK | FACEBOOK-EVENT | TICKETS
*Voor 33 euro kun je naar alle shows toe.

Popronde Utrecht
10 oktober 2019

Popronde is in volle gang. Het grootste reizende muziekfestival van Nederland laat ook dit jaar weer in 41 steden het publiek kennismaken met een enorme selectie van aanstormend muzikaal talent. Net als vorig jaar bestieren we met The Daily Indie een eigen podium in een aantal steden. Volgende week zijn we in onze geboorteplaats Utrecht.

We zijn met The Daily Indie al jaren trouwe mediapartner van Popronde. Vorig jaar rolden we voor de eerste keer ook een eigen podium uit. Aan de basis daarvan lag het idee dat er in de Popronde-selectie steevast een aantal acts zitten die ontzettend getalenteerd zijn, maar door de opzet van het festival lastig onder de aandacht te brengen zijn; omdat ze minder makkelijk in het gehoor liggen, of gewoon niet beschikken over een handige boeker.

En omdat we met The Daily Indie het tot onze missie hebben verheven om overkeken muzikaal talent een podium te bieden, is dat letterlijk wat we doen op onze eigen Popronde-stage: de verborgen parels uit de selectie vissen zodat jullie, het publiek, toch kennis met ze kunnen maken.

dB’s
Na Nijmegen en Groningen zijn we op donderdag 10 oktober ook aanwezig in de geboorteplaats van TDI: Utrecht! En dan zetten we ons podium ook nog eens op in dB’s, een plaats waar we vele, vele lange nachten hebben doorgebracht. Een sympathiek no-nonsense podium, met niet-lullen-maar-poetsen-undergroundsfeertje, waar je nog regelmatig oog-in-oog kan komen te staan met je muzikale helden.

Het poppodium-annex-broedplaats-annex-studio bestaat dit jaar een kwarteeuw en is alweer sinds 2003 gevestigd in de voormalige busremise in de Cartesiusbuurt. Een stukje verder uit de stad gelegen, waardoor je in dB’s steevast terecht kunt voor het hardere werk, zonder buren, burgers en buitenlui op stang te jagen. Ook Le Guess Who? heeft deze buurt inmiddels ontdekt als vestigingsplaats voor Le Mini Who? dit jaar. En dat niet alleen: ook projectontwikkelaars hebben hun grijpgrage oog er inmiddels op laten vallen helaas, waardoor de onvermijdelijke woontorens al gepland worden en de toekomst van dit bijzondere rauw-industriële stukje stad onzeker is. Laten we er daarom nog maar even van genieten.

En dat gaan we ook doen, met deze drie genadeloos harde bands. Voor, tussen en na de bands hoor je de tunes van onze eigen The Daily Indie DJ’s.

Check hier het Facebook-event!

BONGLOARD (20:30 uur)
Oké, Bongloard is geen band die bepaald overkeken is, met inmiddels 22 Popronde-shows op de agenda. Maar we hebben dibs, vinden we, want we tipten de band even terug al in onze rubriek Radar. Bongloard bestaat uit (voormalige) leden van FFOOSS en Palmsy, die beide de Popronde al eens inpakten en dus precies weet hoe je zo’n showtje speelt. In dit geval: met de versterkers op elf. Zoals onze redacteur Sharona schreef over single Whoo Yeah: ‘Whoo Yeah is smerige, ruige herrie waarop je niks anders kunt doen dan dansen (lees: stuiptrekkend met je ledematen schokken) en bier drinken (lees: drank tegen de muur aan smijten.)’

SONNDR (21:30 uur)
Heel ander verhaal: hoe de f*ck kan het zijn dat een band als SONDRR nog maar twee (!) boekingen op de agenda heeft? Oké, de Rotterdammers, met in de gelederen oud-leden van Rats On Rafts en The Afterveins, spelen harde, duistere postpunk en frontman Glenn Kessler klinkt en kronkelt als Ian Curtis op zijn aller- allerdonkerste dagen. Op het eerste gehoor niet gemakkelijk. Maar behalve tijd-ruimte-continuüm-verwringend intens het is ook ritmisch, gelaagd en melodieus en jawel: zelfs swingend. De perfecte kanalisatie dan wel ontsnapping voor alle angsten en zorgen die je eventueel hebt in de maatschappij anno 2019.

Magnetic Spacemen (22:30 uur)
Ook Magnetic Spacemen verscheen onlangs al op onze Radar. Nadat de band in 2016 een plaat uitbracht en in hetzelfde jaar al eens meespeelde in de Popronde, zijn er met deze tweede deelname en de nieuwste EP G.e.e.p, duidelijk stappen gezet. Magnetic Spacemen is van een stelletje opstandige pubers verworden in een ontspannen spelende knalband. Dus we vermoeden dat in een zaal die zo rock’n’roll is als dB’s, en op dit tijdstip, de pleister van de muren gespeeld gaat worden.

Winnen!
Alsof het nog niet aantrekkelijk genoeg was om je op 10 oktober in dB’s te melden, maken we het nog makkelijker voor je. Het poppodium stelt aan de aanwezigen kaarten beschikbaar voor een volgende show naar keuze (!) op zijn agenda. Het enige wat je hoeft te doen, is je die avond aan de bar te melden. De eerste vijf mensen die dat doen en dit artikel kunnen tonen, winnen twee vrijkaarten voor een concert naar keuze in dB’s. Lekker toch?


Je vindt dit jaar een The Daily Indie-stage op de Poprondes in Nijmegen (12 september), Groningen (3 oktober), Utrecht (10 oktober), Arnhem (25 oktober), Rotterdam (2 november), Breda (14 november) en Den Haag (16 november). Houd onze site en social media in de gaten voor meer informatie!


We laten je bij The Daily Indie altijd graag kennismaken met onbekende parels. We tipten in dat licht twee jaar terug New Fall Festival al eens aan je, en dat doen we gewoon weer dit jaar. Het festival in het Duitse Düsseldorf, dat plaatsvindt van 10 tot 14 oktober, is dit jaar namelijk beter dan ooit. En er liggen bovendien bijzonder aantrekkelijke package deals op je te wachten.

New Fall wordt al sinds 2011 georganiseerd in Düsseldorf, een stad die het qua culturele bezoekers toch vaak aflegt tegen steden als Berlijn, Hamburg, Keulen en Aken. Maar Düsseldorf is maar een uurtje rijden van de Nederlandse grens, komt net als die andere steden óm in de muziekhistorie (het is de geboorteplaats van de krautrock en onder meer Kraftwerk). Bovendien heb je met New Fall Festival, een van de beste najaarsfestivals in Europa, een bijzonder goede reden om eens een weekendtrip te ondernemen. Dit jaar vindt het plaats van 10 tot en met 14 oktober.

New Fall heeft qua opzet nog het meest weg van pakweg iets als Motel Mozaique in Rotterdam: een onconventioneel opgezet festival, met een diverse line-up, full-length optredens en veel aandacht voor andere kustvormen dan muziek. Bijzondere locaties met veel aandacht voor de setting waarin de shows plaatsvinden en een sterke inbedding in de stadse omgeving.

Ook vergelijkbaar: New Fall heeft een bijzonder goede neus voor aanstormende Grote Namen. Zo stonden eerder al eens op het festival, houd je vast: Mac DeMarco, Michael Kiwanuka, Tom Odell, Destroyer, Wilco, Adam Green, Regina Spektor, Agnes Obel, Kate Tempest, Balthazar, Mogwai, Kaiser Chiefs, Erlend Øye, Oscar And The Wolf, London Grammar, José González, Agnes Obel en Ólafur Arnalds.

Indie-anno-2019
Ook dit jaar liegt de line-up er niet om: het festival beslaat het hele spectrum van de indie-anno-2019, met veel, maar niet uitsluitend Duitse acts. Er zijn thema-showcases zoal die van Fem_Pop Night en regionale poporganisatie popNRW. Er is aanstormend talent als Mine, HAELOS, Gurr en L.A. Salami. Maar ook indiedarlings als Roosevelt, William Fitzsimmons, Allah-Las, Apparat en Nils Frahm staan op het programma. Bovendien is het, met zo’n vier shows per avond, lekker overzichtelijk.

Wel een klein puntje van kritiek dat we bij ons vorige bezoek aan New Fall hadden, was de grote spreiding van de locaties. Je zat zo drie kwartier in de metro op weg naar een locatie en kon daarom soms maar een show per avond meepakken. Gründlich als onze Oosterburen zijn, heeft men die kritiek ter harte genomen. Dit jaar beschikt New Fall over één centraal hart in de culturele wijk-annex-compound Ehrenhof, waar onder andere ook het imposante Museum Kunstpalast is gevestigd. De optredens vinden plaats in tal van architectonische hoogstandjes en daarmee op de mooiste locaties van de stad.


Interesse? Voor bezoekers van buiten de landsgrenzen biedt New Fall Festival aantrekkelijke package deals aan. Voor twee personen betaal je €300 voor een passe-partout voor de vrijdag en zaterdag, plus twee overnachtingen in het Me And All designhotel. Losse tickets voor de optredens zijn ook verkrijgbaar en kosten tussen de €18 en €40 (check de website voor beschikbaarheid). Met NS International sta je vanaf Utrecht binnen twee uur op het station van Düsseldorf.

Le Guess Who?
7 t/m 10 november, Utrecht

Nadat er eerder al verschillende namen werden bevestigd, heeft Le Guess Who? vandaag de volledige lineup bekend gemaakt voor de dertiende editie, die 7 tot en met 10 november plaatsvindt in Utrecht. En man man man – waar moeten we beginnen?!

Je kent LGW? natuurlijk niet anders dan een festival dat altijd de randjes opzoekt. Niet alleen muzikaal; als bezoeker dompel je je elk jaar weer onder in ervaringen die je op geen enkel ander muzikaal evenement beleeft. Dit jaar is dat niet anders, als we een eerste blik op het volledige programma werpen.

Moderne rituele muziek
Een van de meest opvallende is een primeur: AEAEA, het nieuwe samenwerkingsproject van avant-garde componist en Le Guess Who?-curator Patrick Higgins en ambient-tovenaar Nicolas Jaar. Het is de allereerste keer dat het duo samen live te zien zal zijn. Jaar deed dit jaar (pun intended) Nederland al twee keer eerder aan, met een primeurshow op Rewire en een experimentele improvisatie in de Oude Kerk.

Puur in theorie is AEAEA ook al grensverleggend: Higgins en Jaar spelen live en resamplen elkaars muziek vervolgens digitaal. Het resultaat moet, volgens het duo, een nieuwe visie op moderne rituele muziek en elektro-akoestische experimenten zijn. Klinkt wellicht wat experimenteel inderdaad, maar we weten inmiddels dat met visionairs als Higgins en Jaar aan boord, in combinatie met de aandacht die LGW? steevast heeft voor de setting waarin dergelijke optredens worden gepresenteerd, het sowieso de moeite waard wordt.

Ian Brannan’s Hidden Musics
Ook voor het eerst te zien is Hidden Musics, een concertserie van LGW? in samenwerking met producer Ian Brennan, en een die komende jaren zal terugkeren op het festival.

Brennan reisde de hele wereld over om muzikale folklore vast te leggen die je normaliter niet op podia tegenkomt. Het festival zegt er zelf over: ‘Het is muziek die zich, ‘verscholen’ in andere delen van de wereld, met minimale invloeden van buitenaf heeft ontwikkeld, maar juist een zeer rijke, vaak eeuwenoude traditie kent. Hidden Musics sluit sterk aan bij de missie van Le Guess Who? om ondervertegenwoordigde geluiden te presenteren en haalt hiervoor een selectie muzikanten naar Utrecht die niet of nauwelijks optreden buiten hun eigen land.

Zo zie je onder andere de reed bevestigde Pakistaanse Ustad Saami, de laatst levende khayál-artiest, een muzieksoort die al sinds de dertiende eeuw wordt doorgegeven. Of het Griekse polyfone vrouwenkoor Isokratisses, de Mexicaanse mystieke muzikant La Bruja de Texcoco, en Lakha Khan, een van de laatste grootmeesters van de complexe Rajasthani folk.

Overige programma’s
Overigens kun je ook terecht bij artiesten die wellicht wat bekender in de oren klinken voor de gemiddelde TDI-lezer – maar ook hier vaak weer net effe anders dan je verwacht. De gecureerde programma’s (naast Patrick Higgins) zijn van Iris van Herpen en Salvador Breed, Jenny Hval, Moon Duo, The Bug en Fatoumata Diawara.

Daarin of daarbuiten vind je optredens van onder andere Cate Le Bon, Mykki Blanco, Aldous Harding, Efterklang, Not Waving & Dark Mark (een nieuwe samenwerking tussen de Italiaanse elektronische muzikant Alessio Natalizia en Mark Lanegan), Deerhoof samen met percussieband Tigue, beatpoet Quelle Chris, Xylouris White (een project Dirty Tree-drummer Jim White met de Griekse muzikant Georgios Xylouris). Van eigen bodem vind je onder andere thaifunkband YĪN YĪN en Rotterdams noiserocktrio The Sweet Release Of Death.

En, geloof ons: nog veel meer. Check de website van Le Guess Who? voor het gehele programma.



WEBSITE LE GUESS WHO? | FACEBOOK-EVENT | TICKETS

Pip Blom & Personal Trainer
Vrijdag 27 september

Op vrijdag 27 september kun je terecht in het Paard voor, arguably, twee van Neerlands’ beste rockbands van het moment. Pip Blom speelde afgelopen jaar zo’n beetje in elke uithoek van Europa, waaronder de veelbesproken show op Glastonbury. De band neemt Personal Trainer, het nieuwe project van Canshaker Pi’s Willem Smit, mee als support.

Het buitenland en Nederlandse bands: dat blijft een dingetje. Maar dat Pip Blom internationaal lekker gaat, kun je moeilijk onderuit. De 23-jarige Amsterdamse zag afgelopen zomer haar grote droom in vervulling gaan met haar show op Glastonbury, met enthousiaste reacties van de BBC als gevolg, en ook het grote Pitchfork was te spreken over haar debuutplaat. Maar gelukkig vergeet Blom nog niet waar haar roots liggen, en staat de band ‘gewoon’ ook nog in het Haagse Paard op 27 september. En wel samen met Personal Trainer, ook al zo’n band waar het talent vanaf druipt.

En daar wil jij bij zijn! We maken het bij The Daily Indie nog makkelijker voor je en geven tickets weg. Hebben? Stuur dan vóór 24 september een berichtje met wie jij mee wil nemen naar deze show en waarom, naar robin@thedailyindie.nl, en wie weet zien we je daar.


WEBSITE PAARD | FACEBOOK-EVENT | TICKETS

PopMonument 2019
13 & 14 september

In Bergen op Zoom zijn ze klaar voor PopMonument! Het festival dat op 13 en 14 september in de Brabantse stad wordt georganiseerd, heeft opnieuw een mooie muziek-mozaïek gelegd. Wij nemen je in dit artikel mee door het programma!

Voor deze editie werden eerder al Jan Verstraeten, Scram C Baby, Under The Surface, Things I Can’t Control, Compro Oro, Mozes and the Firstborn, Nouveau Vélo, Robin Kester, Polly & Bruce, Magnapop, Dirk., Love Couple en Kel Assouf aangekondigd. Daarnaast is er tijdens het festival onder meer een goede vinylmarkt en worden er meerdere expedities georganiseerd.

PopMonument kunnen we met recht een ontdekkingsfestival noemen. Niet alleen voor de nieuwsgierige muziekliefhebber, maar ook zeker voor cultuursnuivers. Niet voor niets heet het festival ‘Pop’-‘Monument’, aangezien veel shows plaatsvinden op bijzondere locaties van de historische stad. Onder meer in Markiezenhof, Synagoge, Gevangenpoort, Provoosthuis, Bibliotheek het Markiezaat en de Gertrudiskerk kun je de line-up van 2019 in actie zien.

Neus hieronder vast door het blokkenschema, dan heb je een goed idee wat er allemaal te beleven is op 13 en 14 september.

Klik op het blokkenschema voor een vergroting!

PopMonument-vrijdag
De vrijdagavond van PopMonument klapt er direct goed in en wordt geopend door punkpopgezelschap Harker, dat de oversteek maakt uit Brighton. Het laatste wapenfeit van de band is het album No Discordance uit 2018. Dikke kans dat de band nog wat nieuwe melodieën en fuzzy solo’s gaat laten horen in Gebouw-T. Prima opwarmer voor liefhebbers van bands als The Gaslight Anthem.

De volgende jongensgroep haalt zijn inspiratie uit het land van hun programma-voorgangers, alleen komen de britpoppers van PEER van andere eilanden en wel het Zeeuwse. Geen onbekende band voor ons, zo lieten we al twee keer een video in première gaan en schreef de band zelfs een verslag voor onze site over hun avonturen in Liverpool. Om je een beeld te geven, wij noteerden eerder: ‘Single Emily is onwijs puik geproduceerd, doet precies wat het moet doen en niets meer/niets minder. De Noord-Engelse tongval windt zich om de spaarzame instrumentatie heen en de lome gitaarriffs klinken als een warm huis na een pittige Engelse regenbui. Alles wat je zoekt in een op Britse leest geschoeid popliedje.’

Afsluiter van de avond is een zware jongen: niemand minder dan de jaren negentig-helden van Magnapop. In 1993 stond deze band nog/al op Lowlands en nog steeds blaast ‘ie met veel plezier en met volle vaart door onze Lage Landen. De grungende nineties zijn hipper dan ooit en Magnapop zal tijdens PopMonument laten zien ‘hoe het ook alweer moet.’


Foto: Renate Beense

De zaterdag van PopMonument
Op de zaterdag is er een hele hoop te doen en is het daarom maar goed dat het festival het schema heeft verdeeld in een middag- en een avondprogramma. Zo draaien er in de middag DJ’s bij het Markiezenhof, is er in de Bosstraat een vinylmarkt vanaf 11:00 uur en laten we de expeditie ‘Plekken van Plezier’ – inclusief liveacts -aan de fantasie van onze lezers over.

Vanaf 20:00 uur komt de vaart erin tijdens de zaterdag van PopMonument en direct met headliner Novastar. Joost Zweegers zal in het schitterende theater De Maagd een bijzonder solo-optreden geven. Ondertussen gaat daarmee ook het vrij toegankelijke gedeelte van PopMonument open met het first-world-problems-project Nele Needs A Holiday. Een soort Vlaamse doowop-versie van Mer0l, die overigens later op de avond om 00:30 uur is te zien in Gebouw-T.

Voor het muzikale experiment moet je om 21:00 bij Under The Surface zijn, het project van jazzvocaliste Sanne Rambags die dit jaar trouwens nog een Edison won. In de Gertrudiskerk laat ze horen waarom, en we kunnen je vertellen: dat klinkt behoorlijk indrukwekkend. Daar niet voor onderdoend, volgens ons, is Robin Kester. De muzikante die tweemaal (21:45 en 23:00 uur) in de Synagoge speelt en niet te missen is als een van de fascinerendste singer-songwriters van dit moment. Wij openden ons jaar aan de hand van een interview met Kester en de première van haar videoclip bij Peel The Skin, de single die is te vinden op haar net zo genoemde EP. In dat artikel vertelde ze: “Ik hoop in 2019 dat ik mij nog minder laat tegenhouden door onzekerheden en dingen gewoon ga doen.” Tot nu toe gaat dat erg goed, Kester speelde dit jaar op Tweetakt, Motel Mozaique en werkt samen met Marien Dorleijn van Moss. Niet slecht!

Foto: Sabrine Baakman

Mozes and the Firstborn dan, die jongens spelen om 22:00 uur in het Provoosthuis en het is misschien maar slim om daar even heen te lopen, aangezien de band deze week liet weten dat eind december de (voorlopig) laatste show gespeeld zal worden…! We moeten zeggen: dat deed een beetje pijn om allemaal te lezen. Mozes is absoluut een van Nederlands beste bands, zowel in de studio als live. Zo schreven wij vorige maand nog over de goede sfeer tijdens een show van de band (en overigens een van de beste shows die we dit jaar zagen): ‘Met werk van het nieuwe album Dadcore en een behoorlijk groot aantal nummers van het debuutalbum uit 2013, lijken we wel op een uit hand lopend Amerikaans tuinfeest te zijn beland waar je elk moment iemand van een dak het zwembad in kan zien duiken.’

Op naar het Markiezenhof daarna, voor een frisse duik met niemand minder Jan Verstraeten. Een grote tip die we je niet willen onthouden! Dit jaar interviewden we deze Vlaamse indiepopper, die er voor ons ‘ineens leek te zijn’. En niet zo’n klein beetje ook, het talent druipt aan alle kanten van deze muzikant af. Alles wat hij doet, is compleet gestileerd; met prachtige foto’s, liedjes en videoclips. Het is duidelijk dat Verstraeten niets aan het toeval overlaat, dat zagen wij eveneens toen we het levenslicht mochten laten zien aan zijn single Can It Be: ‘Van een aangenaam duistere en geborgen plek, waar ineens de gordijnen open worden getrokken en zich een liedje ontvouwt in een schimmenrijk met duizenden grijstinten’, schreven we. Kruip om 22:30 uur lekker in de armen van Verstraeten en laat je meevoeren naar zijn bijzondere wereld.

Om uit de droomwereld van Verstraeten te geraken en langzaam de nacht in te bewegen, staat Kel Assouf om 23:15 uur op het programma in het Markiezenhof. Meng Black Sabbath met traditionele desertrock en je komt in de buurt van de muziek die de uit Niger afkomstige Anana Harouna maakt met zijn band. Krijg hieronder een sidderend voorproefje. Tik met Kel Assouf een hete Bergse nacht aan.

Ondertussen gebeurt er nog van alles in het ‘groene en gratis’ programma van PopMonument. Naar ‘La Pucelle’ komt een brede selectie Nederlandse bands die je kunt zien in het Oude Stadhuis, Die Twee, De Ponderosa en ’t Groene Paard. Te zien zijn onder meer de ervaren lieden van Scram C Baby, die harder lijken te indierocken dan ooit. Kom luisteren naar de songs, sound en soul van deze Amsterdammers, die een van hun laatste shows van het jaar spelen.

Verderop zullen in Die Twee de Vlaamse outsiderpoppers van Dirk. aan het werk gaan en dat is zonder twijfel een van onze grootste tips voor PopMonument. Met de plaat Album laat de band ‘je huilen terwijl je headbangt.’ De band verslapt nergens, gaat bovenop je zitten en neemt je mee in een wereld vol existentialisme, millenial-angst en daarbij de nodige humor. Geschikt voor fans van Japandroids, Car Seat Headrest en Pavement. En echt, ga naar die show!

Nog meer? Ja, lieve mensen: nog meer. Want als laatste willen we je LOVE COUPLE en Nouveau Vélo niet onthouden. De laatste is de meest door ons geïnterviewde band die er is en van de eerste band LOVE COUPLE mochten we zelfs zijn allereerste single Chinatown voor het eerst met de grote ronde wereld delen. Daarnaast stond de band vorig jaar op ons Popronde-podium. Nog steeds een bloedverslavende track die als een blinkend fluorescerend spoor door je aderen trekt. Onlangs liet LOVE COUPLE via ons de nieuwe single Find Martin los op de wereld en wat blijkt: de band heeft er kennelijk nog veel meer in huis!

Door tot zondag!
Voor de echte bikkels gaat PopMonument door tot zondagochtend, of begint die daar, en wel met Polly & Bruce. Je gelooft het niet, maar vorig jaar lieten we ook van dit dynamische duo nog een video in première gaan. In de Stay Okay zullen de twee hun country-noir in een bijzonder intieme setting laten horen, misschien wel bij je op/in bed!

Na dit muzikale ontbijt kun je overigens nog de hele dag op expeditie door de stad. Geniet ervan!


WEBSITE POPMONUMENT | FACEBOOK-EVENT | TICKETS