Pip Blom & Personal Trainer
Vrijdag 27 september

Op vrijdag 27 september kun je terecht in het Paard voor, arguably, twee van Neerlands’ beste rockbands van het moment. Pip Blom speelde afgelopen jaar zo’n beetje in elke uithoek van Europa, waaronder de veelbesproken show op Glastonbury. De band neemt Personal Trainer, het nieuwe project van Canshaker Pi’s Willem Smit, mee als support.

Het buitenland en Nederlandse bands: dat blijft een dingetje. Maar dat Pip Blom internationaal lekker gaat, kun je moeilijk onderuit. De 23-jarige Amsterdamse zag afgelopen zomer haar grote droom in vervulling gaan met haar show op Glastonbury, met enthousiaste reacties van de BBC als gevolg, en ook het grote Pitchfork was te spreken over haar debuutplaat. Maar gelukkig vergeet Blom nog niet waar haar roots liggen, en staat de band ‘gewoon’ ook nog in het Haagse Paard op 27 september. En wel samen met Personal Trainer, ook al zo’n band waar het talent vanaf druipt.

En daar wil jij bij zijn! We maken het bij The Daily Indie nog makkelijker voor je en geven tickets weg. Hebben? Stuur dan vóór 24 september een berichtje met wie jij mee wil nemen naar deze show en waarom, naar robin@thedailyindie.nl, en wie weet zien we je daar.


WEBSITE PAARD | FACEBOOK-EVENT | TICKETS

Zaterdag 28 september
Westelijk Havengebied Amsterdam

Aan het einde van de maand staat er in Nederland een gloednieuw festival op het programma: Pure&Crafted. Althans, voor ons dan: in Berlijn wordt dit motoren- en muziekfestival al langer georganiseerd en dat snappen wij wel. Erachter komen waarom? Wij hebben kaarten liggen voor Pure&Crafted!

Een tijdje terug kondigden we de eerste namen aan voor het festival, met onder meer SONS, Indian Askin, Swedish Death Candy en BAD NERVES. Later kwamen daar TAPE TOY, Blaudzun, Bad Touch, EUT en Black Mirrors nog bij. Wil je op je gemakt al onze muzikale tips voor het festival nog eens doornemen? Lees hier ons redactionele artikel over Pure&Crafted terug.

Eind september wordt het bijzondere terrein in het havengebied een paradijs voor motoren-, lifestyle- en muziekliefhebbers: de drie pijlers van het festival. Nieuwsgierig naar het gevoel van een dagje Pure&Crafted? Check hieronder de aftermovie en scroll direct door naar de prijsvraag daaronder!

Tickets winnen?
Wil je een dagje naar Pure&Crafted toe? Schroom niet om direct een mailtje te sturen naar ricardo@thedailyindie.nl. Doe dat vóór 26 september en dikke kans dat jij met je beste vriend of vriendin een dagje toffe bands en motoren kunt checken.


WEBSITE PURE&CRAFTED | FACEBOOK-EVENT | TICKETS

Maanden hebben we afgeteld naar Misty Fields en afgelopen vrijdag besloten twee van onze fotografen richting Asten-Heusden te gaan om het festival vast te leggen. Het resultaat is een flinke trip in het bos van het nationale park waar het festival wordt georganiseerd.

Ab Al-tamimi en Sabrine Baakman legden Misty Fields op de gevoelige plaat en zagen daar onder meer Crows, LOVE COUPLE, Gold Star, Steve French, Faux Ferocious en SONS. Laat je hieronder meevoeren op de uitgetrokken flitslichten van onze fotografen en geniet nog even na als je er was. En anders: zet hem in je agenda voor volgend jaar!

 

PopMonument 2019
13 & 14 september

In Bergen op Zoom zijn ze klaar voor PopMonument! Het festival dat op 13 en 14 september in de Brabantse stad wordt georganiseerd, heeft opnieuw een mooie muziek-mozaïek gelegd. Wij nemen je in dit artikel mee door het programma!

Voor deze editie werden eerder al Jan Verstraeten, Scram C Baby, Under The Surface, Things I Can’t Control, Compro Oro, Mozes and the Firstborn, Nouveau Vélo, Robin Kester, Polly & Bruce, Magnapop, Dirk., Love Couple en Kel Assouf aangekondigd. Daarnaast is er tijdens het festival onder meer een goede vinylmarkt en worden er meerdere expedities georganiseerd.

PopMonument kunnen we met recht een ontdekkingsfestival noemen. Niet alleen voor de nieuwsgierige muziekliefhebber, maar ook zeker voor cultuursnuivers. Niet voor niets heet het festival ‘Pop’-‘Monument’, aangezien veel shows plaatsvinden op bijzondere locaties van de historische stad. Onder meer in Markiezenhof, Synagoge, Gevangenpoort, Provoosthuis, Bibliotheek het Markiezaat en de Gertrudiskerk kun je de line-up van 2019 in actie zien.

Neus hieronder vast door het blokkenschema, dan heb je een goed idee wat er allemaal te beleven is op 13 en 14 september.

Klik op het blokkenschema voor een vergroting!

PopMonument-vrijdag
De vrijdagavond van PopMonument klapt er direct goed in en wordt geopend door punkpopgezelschap Harker, dat de oversteek maakt uit Brighton. Het laatste wapenfeit van de band is het album No Discordance uit 2018. Dikke kans dat de band nog wat nieuwe melodieën en fuzzy solo’s gaat laten horen in Gebouw-T. Prima opwarmer voor liefhebbers van bands als The Gaslight Anthem.

De volgende jongensgroep haalt zijn inspiratie uit het land van hun programma-voorgangers, alleen komen de britpoppers van PEER van andere eilanden en wel het Zeeuwse. Geen onbekende band voor ons, zo lieten we al twee keer een video in première gaan en schreef de band zelfs een verslag voor onze site over hun avonturen in Liverpool. Om je een beeld te geven, wij noteerden eerder: ‘Single Emily is onwijs puik geproduceerd, doet precies wat het moet doen en niets meer/niets minder. De Noord-Engelse tongval windt zich om de spaarzame instrumentatie heen en de lome gitaarriffs klinken als een warm huis na een pittige Engelse regenbui. Alles wat je zoekt in een op Britse leest geschoeid popliedje.’

Afsluiter van de avond is een zware jongen: niemand minder dan de jaren negentig-helden van Magnapop. In 1993 stond deze band nog/al op Lowlands en nog steeds blaast ‘ie met veel plezier en met volle vaart door onze Lage Landen. De grungende nineties zijn hipper dan ooit en Magnapop zal tijdens PopMonument laten zien ‘hoe het ook alweer moet.’


Foto: Renate Beense

De zaterdag van PopMonument
Op de zaterdag is er een hele hoop te doen en is het daarom maar goed dat het festival het schema heeft verdeeld in een middag- en een avondprogramma. Zo draaien er in de middag DJ’s bij het Markiezenhof, is er in de Bosstraat een vinylmarkt vanaf 11:00 uur en laten we de expeditie ‘Plekken van Plezier’ – inclusief liveacts -aan de fantasie van onze lezers over.

Vanaf 20:00 uur komt de vaart erin tijdens de zaterdag van PopMonument en direct met headliner Novastar. Joost Zweegers zal in het schitterende theater De Maagd een bijzonder solo-optreden geven. Ondertussen gaat daarmee ook het vrij toegankelijke gedeelte van PopMonument open met het first-world-problems-project Nele Needs A Holiday. Een soort Vlaamse doowop-versie van Mer0l, die overigens later op de avond om 00:30 uur is te zien in Gebouw-T.

Voor het muzikale experiment moet je om 21:00 bij Under The Surface zijn, het project van jazzvocaliste Sanne Rambags die dit jaar trouwens nog een Edison won. In de Gertrudiskerk laat ze horen waarom, en we kunnen je vertellen: dat klinkt behoorlijk indrukwekkend. Daar niet voor onderdoend, volgens ons, is Robin Kester. De muzikante die tweemaal (21:45 en 23:00 uur) in de Synagoge speelt en niet te missen is als een van de fascinerendste singer-songwriters van dit moment. Wij openden ons jaar aan de hand van een interview met Kester en de première van haar videoclip bij Peel The Skin, de single die is te vinden op haar net zo genoemde EP. In dat artikel vertelde ze: “Ik hoop in 2019 dat ik mij nog minder laat tegenhouden door onzekerheden en dingen gewoon ga doen.” Tot nu toe gaat dat erg goed, Kester speelde dit jaar op Tweetakt, Motel Mozaique en werkt samen met Marien Dorleijn van Moss. Niet slecht!

Foto: Sabrine Baakman

Mozes and the Firstborn dan, die jongens spelen om 22:00 uur in het Provoosthuis en het is misschien maar slim om daar even heen te lopen, aangezien de band deze week liet weten dat eind december de (voorlopig) laatste show gespeeld zal worden…! We moeten zeggen: dat deed een beetje pijn om allemaal te lezen. Mozes is absoluut een van Nederlands beste bands, zowel in de studio als live. Zo schreven wij vorige maand nog over de goede sfeer tijdens een show van de band (en overigens een van de beste shows die we dit jaar zagen): ‘Met werk van het nieuwe album Dadcore en een behoorlijk groot aantal nummers van het debuutalbum uit 2013, lijken we wel op een uit hand lopend Amerikaans tuinfeest te zijn beland waar je elk moment iemand van een dak het zwembad in kan zien duiken.’

Op naar het Markiezenhof daarna, voor een frisse duik met niemand minder Jan Verstraeten. Een grote tip die we je niet willen onthouden! Dit jaar interviewden we deze Vlaamse indiepopper, die er voor ons ‘ineens leek te zijn’. En niet zo’n klein beetje ook, het talent druipt aan alle kanten van deze muzikant af. Alles wat hij doet, is compleet gestileerd; met prachtige foto’s, liedjes en videoclips. Het is duidelijk dat Verstraeten niets aan het toeval overlaat, dat zagen wij eveneens toen we het levenslicht mochten laten zien aan zijn single Can It Be: ‘Van een aangenaam duistere en geborgen plek, waar ineens de gordijnen open worden getrokken en zich een liedje ontvouwt in een schimmenrijk met duizenden grijstinten’, schreven we. Kruip om 22:30 uur lekker in de armen van Verstraeten en laat je meevoeren naar zijn bijzondere wereld.

Om uit de droomwereld van Verstraeten te geraken en langzaam de nacht in te bewegen, staat Kel Assouf om 23:15 uur op het programma in het Markiezenhof. Meng Black Sabbath met traditionele desertrock en je komt in de buurt van de muziek die de uit Niger afkomstige Anana Harouna maakt met zijn band. Krijg hieronder een sidderend voorproefje. Tik met Kel Assouf een hete Bergse nacht aan.

Ondertussen gebeurt er nog van alles in het ‘groene en gratis’ programma van PopMonument. Naar ‘La Pucelle’ komt een brede selectie Nederlandse bands die je kunt zien in het Oude Stadhuis, Die Twee, De Ponderosa en ’t Groene Paard. Te zien zijn onder meer de ervaren lieden van Scram C Baby, die harder lijken te indierocken dan ooit. Kom luisteren naar de songs, sound en soul van deze Amsterdammers, die een van hun laatste shows van het jaar spelen.

Verderop zullen in Die Twee de Vlaamse outsiderpoppers van Dirk. aan het werk gaan en dat is zonder twijfel een van onze grootste tips voor PopMonument. Met de plaat Album laat de band ‘je huilen terwijl je headbangt.’ De band verslapt nergens, gaat bovenop je zitten en neemt je mee in een wereld vol existentialisme, millenial-angst en daarbij de nodige humor. Geschikt voor fans van Japandroids, Car Seat Headrest en Pavement. En echt, ga naar die show!

Nog meer? Ja, lieve mensen: nog meer. Want als laatste willen we je LOVE COUPLE en Nouveau Vélo niet onthouden. De laatste is de meest door ons geïnterviewde band die er is en van de eerste band LOVE COUPLE mochten we zelfs zijn allereerste single Chinatown voor het eerst met de grote ronde wereld delen. Daarnaast stond de band vorig jaar op ons Popronde-podium. Nog steeds een bloedverslavende track die als een blinkend fluorescerend spoor door je aderen trekt. Onlangs liet LOVE COUPLE via ons de nieuwe single Find Martin los op de wereld en wat blijkt: de band heeft er kennelijk nog veel meer in huis!

Door tot zondag!
Voor de echte bikkels gaat PopMonument door tot zondagochtend, of begint die daar, en wel met Polly & Bruce. Je gelooft het niet, maar vorig jaar lieten we ook van dit dynamische duo nog een video in première gaan. In de Stay Okay zullen de twee hun country-noir in een bijzonder intieme setting laten horen, misschien wel bij je op/in bed!

Na dit muzikale ontbijt kun je overigens nog de hele dag op expeditie door de stad. Geniet ervan!


WEBSITE POPMONUMENT | FACEBOOK-EVENT | TICKETS

Popronde Nijmegen
12 september 2019

Volgende week gaat Popronde weer van start! Het grootste reizende muziekfestival van Nederland zal ook dit jaar weer in 41 steden het publiek kennis laten maken met een enorme selectie van aanstormend muzikaal talent. Net als vorig jaar bestieren we met The Daily Indie een eigen podium in een aantal steden.

We zijn met The Daily Indie al jaren trouwe mediapartner van Popronde. Vorig jaar rolden we voor de eerste keer ook een eigen podium uit. Aan de basis daarvan lag het idee dat er in de Popronde-selectie steevast een aantal acts zitten die ontzettend getalenteerd zijn, maar door de opzet van het festival lastig onder de aandacht te brengen zijn; omdat ze minder makkelijk in het gehoor liggen, of gewoon niet beschikken over een handige boeker.

En omdat we met The Daily Indie het tot onze missie hebben verheven om overkeken muzikaal talent een podium te geven, is dat letterlijk wat we doen op onze eigen Popronde-stage: de verborgen parels uit de selectie vissen zodat jullie, het publiek, toch kennis met ze kunnen maken. We beginnen op donderdag 12 september bij de eerste en traditioneel de grootste Popronde van het hele stel: Nijmegen, de thuisstad van het festival, waar op 44 podia vrijwel de hele selectie van dit jaar te zien is.

(De tekst gaat door onder de afbeelding)

Extrapool
Net als vorig jaar zijn we welkom bij het vernieuwende, multidisciplinaire cultuurpodium Extrapool (Tweede Walstraat 5). Dit podium en productiehuis is actief in drie werkvelden: sound, art en print. Extrapool organiseert regelmatig evenementen waarin exposities, performances en experimentele geluidskunst worden afgewisseld met workshops, presentaties, filmvertoningen en lezingen. Ook is Extrapool een toonaangevende maker van experimentele stencildruk en risoprints. Op regelmatige basis nodigen zij experimentele vormgevers, illustratoren en kunstenaars uit.

Al een aantal jaar biedt Extrapool een podium aan Popronde-acts die de grenzen van hun genre opzoeken: een prima match met onze doelstellingen. Net als overal tijdens de Popronde, is de entree uiteraard helemaal gratis en voor niets.

We zijn ontzettend blij dat we hier weer welkom zijn en voor 12 september hebben we drie mooie en uiteenlopende elektronische eenmansprojecten uitgekozen, die we hier graag aan je voorstellen. Daarnaast voorzien onze eigen The Daily Indie DJ’s de avond voor, tussen en na de bands van muzikale indie-omlijsting!

De Methode (20:30 uur)
Zware, lome ambient met uitstapjes naar noisy drones, dan weer dansbaar, dan weer zwevend in de leemte. Als een vertraagde opname van dansende mensen op een bloedheet dancefestival ergens in Zuid-Europa: De Methode is de soundtrack voor iedereen die nog geen afscheid kan nemen van zijn laatste Summer Of Love. Online gaat deze act verscholen achter een zweem van mysterie, zonder social media, website, of wat dan ook. Maar wij wisten genoeg: dit is het zoveelste project van muzikale duizendpoot Pieter van Vliet, die we vorig jaar als Nimbus3000 ook al over de vloer hadden in Extrapool. Dat beviel dermate goed, dat we hem rustig weer een podium durven bieden dit jaar.

Bec Plexus (21:30 uur)
Maar weinig acts in de Popronde-selectie van dit jaar die er zó met gestrekt been in gaan als Bec Plexus. ‘Makkelijk te behappen’ is geen doelstelling van Brechtje van Dijk, de jonge muzikante die schuilgaat achter deze DIY-act. Maar dat dat ontzettend interessant kan uitpakken, blijkt uit het feit dat het New Yorkse label New Amsterdam Records tekende voor haar eerste plaat Sticklip. Die moet volgend jaar verschijnen en plaatst Bec Plexus volgens ingewijden al in hetzelfde kaartenbakje als Dirty Projectors en Björk. Van Dijk gaat recht door alle genregrenzen, van versplinterende 8-bitelectro via klassieke popstructuren naar chaotische avant-garde, maar altijd met vernuft en eigenheid.

ZALM (22:30 uur)
Er zijn maar weinig genres zo onbegrepen als grindcore (of, zoals ZALM het zelf noemt: grindpunk). Songs van twintig seconden, met niet meer dan een terrordrone, 240bpm blastbeatdrums en hysterische krijszang. Desondanks heeft het genre een groep hondstrouwe volgers en is er meer than meets the ear: onder de allesverzengende muzikale epilepsie gaat niet zelden een politieke boodschap schuil. Zo ook bij de Eindhovense Mike Dobber, de man achter ZALM (en noiseproject en voormalig Popronde-deelnemer A Million Squeaks Will Do You No Harm), die zijn videoclips voorziet van tv-fragmenten van camp-tv à la SBS Probleemwijken, waarmee op een of andere manier haarfijn de vinger wordt gelegd op de hypocrisie van de Nederlandse samenleving. Wel oordopjes indoen, gokken we.


Je vindt dit jaar een The Daily Indie-stage op de Popronde in Nijmegen (12 september), Groningen (3 oktober), Utrecht (10 oktober), Arnhem (25 oktober), Rotterdam (2 november), Breda (14 november) en Den Haag (16 november). Houd onze site en social media in de gaten voor meer informatie!


Psycho Mind Festival
20 & 21 september 2019
Tilburg

Liefhebbers van postpunk, garage, psychedelica, surf en rock-‘n-roll beleven goede jaren. Niet alleen uit eigen land, maar van alle kanten lijken de bands ons land binnen te stromen en 20 en 21 september is Tilburg het putje waar alles zich verzamelt. Wij geven je bij dezen de insidertips voor Psycho Mind Festival!

Een lekker DIY-pubfestival dat voor de derde keer in Tilburg wordt georganiseerd. Afgelopen jaren waren onder meer bands als Mozes And The Firstborn, Equal Idiots, BlackWaters, Is Bliss, Bleeding Knees Club, Mind Rays, Iguana Death Cult, Birth Of Joy, Indian Askin en Mexican Surf te zien, dit jaar liegt het programma er wederom niet om.


Vrijdag
De vrijdag is een overzichtelijke, maar bijzonder fijne avond, die geopend wordt door Mermaidens, de band die waarschijnlijk de langste reis heeft gemaakt. Deze Nieuw-Zeelanders brengen hun muziek uit via het legendarische Flying Nun Records en komen 6 september met hun derde album op de proppen. Het trio rekt de grenzen van zijn sonische grenzen nog verder op Look Me In The Eye. Geïnspireerd door bands als PJ Harvey, Warpaint en Marika Hackmann creëert de band zachte en pastelgekleurde geluidslandschappen.

Nouveau Vélo dan, oeh: een lokaal pareltje. De drie heren volgen we al zolang ons platform bestaat, want deze jeugdvrienden hebben al vele levensfases met elkaar gedeeld. Daar kwamen geweldige platen uit, zoals Daze, het zelfgetitelde debuut en Reflections. Over dat laatste (en alle andere trouwens ook) interviewden we de band twee jaar geleden nog. Dat de band nu weer gaat spelen is wat ons betreft een goed teken, achter de schermen zal er dan vast nieuwe muziek aan het borrelen zijn.

Om elf uur precies slaat Frankie And The Witch Fingers zijn vurige garage-set af. Het viertal uit Los Angeles trekt een partij fuzzige distortions open waarmee het inmiddels al vijf albums dichtsmeerde. Het laatste is het dit jaar verschenen ZAM, een bloedzuigend lekkere plaat die wordt onderstreept met een knetterende liveshow. Meer weten over de band? Lees hier nog eens ons interview met frontman Dylan Sizemore.

Als afsluiter van de vrijdag is Psychotic Lumberjacks, de Leeuwarder desertrock-band die zijn inspiratie haalt uit bands als King Gizzard, De Staat, Nine Inch Nails en Swans. Progressieve garage noemt de band het zelf, die te horen is op het vorig jaar verschenen album Solipsism. Haal wat biertjes en blijf dus nog even plakken.


Klik op afbeelding voor een vergroting!

Zaterdag
Op 21 september staat een volle dag gepland in de locaties Cul de Sac, Bar Leonardo en Miss Bien Chanternel. Als zaterdag-opener mag Abdomen aftrappen, de Friese band die vorig jaar Popronde sloopte en met Emetophobia een angstaanjagend album opnam met de producer van onder meer Eagulls en Pulled Apart By Horses. Lekker vroeg pieken, dus!

Gevolgd door een flinke partij bands waar we eerder al eens iets over hebben geschreven. Zo interviewden we Niko, ging onlangs de nieuwe Magic Moon-single bij ons in première, schreven we over het nieuwe werk van The Mighty Breaks, hebben we een hele geschiedenis met Those Foreign Kids, eveneens met Millennials waar we nog een video van in première lieten gaan. Of Dripping Trees, de reïncarnatie van Mexican Surf waar we als eerste het nieuws over deelden.

Later op de zaterdag zien we Scott Yoder, een muzikant uit Seattle die jouw speciale aandacht verdient. De door Burger Records getekende muzikant die je mogelijk wel herkent van zijn vorige en trippend harde garage-band The Pharmacy. Zo niet, dan wordt het hoog tijd om Yoders discografie eens aan te slingeren. De invloeden van de witgeschminkte troubadour gaan van Moon Duo tot Kurt Vile, Angel Olsen, T. Rex en Psychic Ills, zijn liedjes zijn ergens te vinden tussen dat rijtje artiesten en degene waar hij al eerder mee optrad: Fleet Foxes, Ty Segall, Black Lips en Kevin Morby.

Zijn laatste release was de dubbelsingle Silver Screen Starlet, vorig jaar bracht hij het album A Fool Aloof uit, een plaat vol glamrock en glitterfolk. Zijn liveshows zijn otherwordly en theatraal, dynamiek en explosief. Met een band vol hopeloze romantici pakt hij over de hele wereld zalen en festivals in met zijn mysterieuze bewegingen, klanken en zanglijnen. Dit muzikale rookgordijn wordt de lucht in gespoten in Cul de Sac om 20:15 uur.

Een andere verrassing van de zaterdag zal ongetwijfeld Tempesst worden, de Australische en in Londen wonende band die nostalgische sixtiespop mengt met seventies-psychrock. De band zal Miss Bien Chanternel veranderen in een blinkend strand, waar je de golven uit elkaar hoort spatten op het zinderend hete zand. Tempesst is overigens bezig met het maken van een album (check hier de laatste single), vergeet vanaf 20:45 uur geen voorproefje te nemen tijdens Psycho Mind.

De avond aftoppen met Crows of met Paracetmøl? Het kan gelukkig allebei! Crows staat van 21:45 tot 22:45 uur als enige band geprogrammeerd, om daar het begin dit jaar verschenen debuutalbum Silver Tongues in geuren en kleuren te komen vertolken. Of nou ja, kleuren? De muziek van de Londenaren is duister en meedogenloos. De jongens zijn lekker ingespeeld, eerder was de band al te zien op festivals als Valkhof, Kliko Fest, Best Kept Secret, Left of the Dial: you name it.

Nog even over Paracetamøl: van deze Arnhemse band lieten we eerder dit jaar nog een zeer overtuigende video in première gaan. Daar schreven we over: ‘Een manier om de muziek van de band te omschrijven, is naar eigen zeggen ‘rauw en echt’ door je beeldscherm en speakers te pompen. Het is goed gelukt, moeten we zeggen, want de band staat een partijtje te rammen en te zweten, kanonnen. Dit zouden we altijd wel willen voelen bij bands!’ Je bent gewaarschuwd: om 22:45 uur trapt de band af in Bar Leonardo.


WEBSITE PSYCHO MIND | FACEBOOK-EVENT | TICKETS

Trupa Trupa
Dinsdag 24 september

Voordat de psychedelische rockers van Trupa Trupa richting Amerika vliegen om op Desert Daze(!) te spelen, komen ze eind september eerst nog naar Den Haag. Om in de Hofstad te laten zien wat er de laatste jaren allemaal broeit in de Poolse underground van Gdańsk. En wel voor een intieme show in het Paardcafé waar wij tickets voor kunnen verloten.

In Californië speelt de band dit najaar tussen bands als Flying Lotus, Wu-Tang Clan, DIIV, Devo, Animal Collective, Connan Mockasin, Temples, The Black Angels Parquet Courts en Stereolab. Die reputatie heeft Trupa Trupa niet zomaar gekregen, al vanaf 2013 brengt de band goed ontvangen albums uit, noemde Rolling Stone de band vorig jaar een van de beste acts van SXSW en in september verschijnt het vijfde en nieuwe album Of The Sun via een van de nieuwe labels van de band: Sub Pop.

Daarvan verschenen ondertussen een aantal singles, waar blogs als The Quietus, Louder Than War en The Current behoorlijk lyrisch over waren: ‘Trupa Trupa’s music mixes elements of so many things I love – bits of psychedelia, krautrock, repetition, noise, melody, and beauty. It can be haunting, harsh, disturbing, meditative – sometimes all in the same track. This year they have made their best album yet.’

Een duister gangenstelsel
Samen met een sterke boeker en een flink internationaal netwerk van mensen die de band graag helpen om zijn experimentele hardrock met de wereld te delen, gaat het de goede kant op voor Trupa Trupa. Het is moeilijk om te zeggen wat het is, maar je gaat direct kopje-onder in de wereld van de band als je ook maar één nummer opzet.

En je wilt direct meer! Je verdwaalt in een duistere grot vol gangenstelsels met psych, avant-garde, no wave, dreampop plus een goede dosis postpunk en -hardcore. Liefhebbers van Sonic Youth, Syd Barrett en Wire gaan hier een heerlijk avondje in verdwalen.

Naar de show?
Wil je naar de show van Trupa Trupa op 24 september in Paardcafé? Dat kan! Stuur dan vóór 22 september een mailtje naar ricardo@thedailyindie.nl en wie weet ga je lekker met je beste vriend of vriendin naar een denderende avond postrock.


WEBSITE PAARD | FACEBOOK-EVENT | TICKETS

Het laatste weekend voordat ‘het allemaal weer begint’, wordt gevierd op Vlieland. Het zijn zo’n beetje de fijnste dagen van de Nederlandse zomer en dan is er geen betere plek om te zijn dan op Into The Great Wide Open. Muziek beleef je hier in de beste omgeving en dit jaar beseffen we vooral weer hoe goed de Nederlandse en Belgische muziekscene eigenlijk is.

Tekst Matthijs van Rumpt
Foto’s Niek Hage

ITGWO begint altijd vroeg. Op donderdagavond al zijn we eigenlijk meteen bezig, met artiesten als Squid, Lewsberg en Superorganism. Die laatste, ‘van dat FIFA-nummer, weet je wel’, belooft veel goeds voor het festival. Helaas kregen de leden uit Londen het niet voor elkaar om hun grote naam waar te maken. Ze hebben het weer mee en spelen op de zo geliefde Open Plek, een podium in een heuvelachtig bos, maar wat tijdens het concert vooral de boventoon voert is de onvrede van zangeres Orono Noguchi.

De band en het nog startende ITGWO-publiek botsen en omdat alles genoemd moet worden, ontstaat er een ongemakkelijke sfeer. ‘You are the weakest crowd’, krijgen we te horen. Misschien hebben ze gelijk hoor, maar echt helpen doet het niet. De nummers blijven goed, maar alle overtuiging is vanavond hier verdwenen.

 

Lewsberg liet een uurtje daarvoor in de Bolder nog zien hoe statische performances soms wel kunnen werken. Misschien ook omdat de vroege donderdagavond-festivalganger nog wat meer kan genieten van de teksten deze Rotterdamse band. De brekende gitaarstukken kalmeren ook de kleintjes in het publiek. Eén kind op de schouders van een vader zegt halverwege de set wel dat hij hier weg wil, maar dat is waarschijnlijk niet representatief. Verder lijkt iedereen de beheerste en strakke set van Lewsberg te waarderen.

 

Op vrijdag opent het hoofdpodium en daarmee is het festival dan helemaal begonnen. De dag begint voor ons verderop op het eiland, bij de vuurtoren. Dit podium, de Vuurboetsduin, heeft nóg meer ruimte voor de natuur. Geen eettentjes, geen bar, alleen een podium en een prachtige, ietwat lange wandeling er naartoe. Voor zo’n bedevaart is dan ook de muziek van Kate NV perfect. Iets te laat komen we aan en horen calimba-geluiden en veel verstoorde afgeknipte klanken. Deze Russische muziekkunstenaar is misschien bekend van haar nummers die meer naar ambient-pop neigen, maar hier tussen de dennenbomen laat ze zich ook van haar experimentele kant zien. Ze gebruikt haar stem maar weinig, en wanneer ze het doet, laat ze zien dat ze haar stem ziet als niet meer dan ieder ander instrument. Een klank onder de klanken. Heel fijn om te zien dat ook acts als deze passen in de ITGWO-programmering.

 

Een dag van tevoren werden ze gebeld, om net als Korfbal in te vallen voor de gecancelde show van Sophie Hunger. Meetsysteem heet de band, en met het album Geen Signaal kregen we er een nieuwe, verfrissende Nederlandstalige band bij. Minder serieus dan Spinvis, minder lollig dan Stippenlift. Dat het live soms nog niet helemaal vlekkeloos gaat, is bij deze set geen enkel probleem. Leuk! Goed!

 

Vanaf de camping zou je later zweren dat je Daughter hoort, maar wie gaat kijken ziet Ex:re, het nieuwe project van Daughter-zangeres Elena Tonra. Het is energieker en minder gevoelig dan Daughter, maar het scheelt niet veel. Het lijkt vooral een excuus om niet meer iedere show Youth te hoeven spelen. Misschien ligt het aan de associaties die haar stem met zich meedraagt, maar de muziek voelt aan als iets dat het tien jaar geleden wat beter had gedaan. Helemaal geen slechte muziek om bij op een heuvel te zitten, maar veel aandachtiger hoeven we niet te luisteren.

 

Dat is wel iets wat uitnodigt bij Open Plek, om vanaf de heuvel shows half mee te pakken. Toch is dat bij KOKOROKO bijna onmogelijk. Van tevoren werd het door meerdere mensen op de camping aangekondigd als iets waar we eens lekker op kunnen gaan dansen, maar dat is niet per se zo. Tenminste, niet in het begin. Het is een ijzersterke jazz-show waarbij je, zeker in het begin, hooguit wat knikt en met je voeten tapt, om alles te kunnen blijven volgen. Uiteindelijk nodigt het meer uit om te dansen en eindigt de avond hier toch met kippenvel en een dansende menigte.

 

Wat dit jaar meer lijkt dan andere jaren, is dat podia als Bij De IJsbaan al snel veranderen in een borrelveldje. Bij Benny Sings zit het helemaal vol, maar het is moeilijk om echt mee te komen in het enthousiasme van de band. Achter de voorste dansende rijen zie je vooral mensen die lijken te vergeten dat er mensen op het podium staan. Extra knap dus dat de band zijn enthousiasme niet verliest: met een grote glimlach en een lekker effect op zijn microfoon zingt Benny Sings zijn oude nummers en zijn nieuwe hitjes.

 

Er zijn andere bands die minder goed het tamme publiek kunnen negeren. Superorganism is daar het beste voorbeeld van, maar ook bij de act van The Murder Capital zie je die botsing. Op een festival waar je mensen kunt horen praten over of ze tussen kerst en oud en nieuw misschien op de kat van Sanne willen passen, komen acts als The Murder Capital niet altijd over. Aan de ene kant is dit juist wat de ITGWO-programmering zo goed maakt. Het luistert niet per se naar wat het publiek zou willen horen, maar boekt ook bands die ze zelf zouden aanraden. En wat blijkt: uiteindelijk wordt de tent gesloopt, belanden de zanger en de gitarist in het publiek en wordt het een grote kabelsoep.

 

Een ander groot thema dit festival is mensen die het uitroepen dat ze moeten kakken. Wij zijn maar op één plek tegelijk en toch hebben alleen wij al drie keer meegemaakt dat mensen in een rij staan en zonder schaamte gillen dat, als ze niet heel snel naar binnen kunnen, het voor hen nog wel eens heel onprettig zou kunnen uitpakken. Om in de woorden van iemand in de rij bij de Bolderzaaltoiletten te spreken: “We hebben allemaal diarree!”

Het punt dat we hiermee willen maken, is dat het dus vaak druk was bij de podia. Niet vervelend druk, gezellig druk. Mensen blijven niet alleen bij de eettentjes op het Sportveld hangen, maar komen naar de verst gelegen podia. Vooral ook in de Bolderzaal werd het krap tijdens het nachtprogramma. Dat ging soms een beetje ten koste van de sfeer, maar niet bij DRKNGHTS COLLECTIVE. Een geweldige boeking die laat zien dat ITGWO ook het nachtprogramma serieus neemt. Natuurlijk, St. Paul is top, DJ Michiel Peters is top, maar dit trio heeft een duidelijke eigen stijl die je in de hele set terughoort.

 

Een van de meest verrassende acts was Eefje de Visser. Ja, Eefje de Visser, een artiest waarvan je misschien het gevoel hebt dat je dat intussen wel kent. Op de overvolle Open Plek laat ze zien dat daar helemaal niets van waar is. Met een flinke lichtshow en foutloze choreografie zet ze haar toch al ijzersterke zang en band nog meer kracht bij. Het is zo veel spannender dan de Eefje de Visser die we een paar jaar geleden zagen, en iedereen die er staat weet dit. Ze krijgt zonder twijfel het hardste applaus van het festival en dat is misschien wel compleet verdiend. Ze laat een nieuw nummer horen, Bitterzoet, en de sfeer hiervan neemt je even mee van het eiland naar een hotel in een onbekende stad. Wat op de programmering geen spannende keuze leek, bleek een van de beste shows van het festival. Nu maar wachten op het nieuwe album in januari.

 

Een van de moeilijkste keuzes in het blokkenschema bevindt zich op de zaterdag om 18 uur, wanneer Little Simz en Personal Trainer & The Industry spelen. We besloten het te combineren en dus staan we om 18 uur stipt een bakje met prei te eten achteraan bij Little Simz. Mensen kijken wat geïrriteerd op als ineens de beats over het veld knallen, maar vooraan gaan mensen helemaal op in de oprechte teksten van deze 25-jarige Britse rapper. Het is een hele goede set, niets op aan te merken, maar het is ook midden op de dag op een gigantisch veld. Op de Open Plek had dit mogelijk legendarisch geweest, maar nu misschien toch niet.

 

We besluiten snel door te gaan naar de Bolder, waar Personal Trainer & The Industry staan, en meteen weten we dat we deze overstap veel te laat hebben gemaakt. De zaal is niet vol, maar het barst van de energie. Op het podium gooien de soms wel tien bandleden zich door de ruimte en worden microfoonstandaards mishandeld. De performance van Personal Trainer alleen zijn ook al sterk genoeg om iedereen te overtuigen. Ze verdienen een veel groter publiek, maar voor ons is het nu wel even top dat er alleen maar mensen zijn die hier heel lekker op gaan.

 

De zondag op ITGWO loopt altijd vrij vroeg leeg. Er zijn maar een paar boten en als je net een beetje pech hebt, heb je een ticket voor een vroege. Daardoor lijkt het misschien alsof de zondag een beetje een half dagje is, maar wie naar BeraadGeslagen is geweest zal weten dat we nog in volle gang zijn. De Vlaamse jongens zitten tegenover elkaar, de een achter een rij toetsen, de ander achter de drums. Normaal spelen ze alleen in het midden van het publiek, zeggen ze, en dus nodigen ze later het publiek uit om rond hen heen te dansen.

Dit zijn van die muzikanten die je vrolijk vragen om mee te jammen, maar waarbij je tijdens het spelen langzaam wil verdwijnen, omdat je geen idee hebt wat je hier nog aan toe kunt voegen. Het is alsof er minstens een meervoudige band voor je neus staat. De drummer speelt alleen ritmes die redelijk te volgen zijn als hij met zijn andere hand de baslijn meespeelt, en de toetsenist heeft waarschijnlijk vijf handen. Het is extreem complex, vol met verrassende wendingen, maar het is ook catchy. Totaal niet alleen voor die mensen die je altijd veel te graag uitleggen in welke maat dit nummer hier precies is. Deze jongens houden gewoon van samen muziek maken en daarom is er aan het eind van de set ook iemand uit het publiek die de cowbell bespeelt en iemand anders die een rap improviseert. Met BeraadGeslagen wordt iedereen een muzikaal genie.

 

Genie, genie. Dat bruggetje rijmt op Zwangere Guy. Je moet het zo uitspreken, want Guy komt uit België. Hiphop was eerder op het podium de Open Plek te zien, met Bokoesam en Yung Nnelg, maar dit is van een heel ander kaliber. Het is misschien niet allemaal een gigantisch succes, maar het is een flinke vooruitgang dat er niet alleen meer hiphop-artiesten worden geboekt voor het jeugdprogramma. Hoe dan ook staan de kinderen wel op de eerste rij en komen ze bij Zwangere Guy het podium op om een polonaise met hem te lopen. Waar het kids-op-podium-momentje bij Bokoesam vooral uitliep op héél veel kinderen die met hem op de foto wilden, is het hier vooral lief. Ook mooi is het contrast met het nummer daarna, een hard kritisch nummer, waarvoor hij aan de kindjes uitlegt dat racisten dom zijn, en dat ze het verder maar aan hun vaders moeten vragen. ‘Yeah’, juicht de menigte. Het percentage witte mensen onder het ITGWO-publiek ligt misschien zo ongeveer op 99 procent, en dat voelt op momenten als deze best een beetje raar.

 

De grote afsluiter van het festival dit jaar is Parcels, de band die twee jaar geleden nog op Down The Rabbit Hole een kleine tent helemaal plat kreeg. Nu staan ze hier op het hoofdpodium. De zon schijnt en de muziek is vrolijk en dansbaar. Wat opvalt is dat ze live steeds meer house-invloeden in hun nieuwe nummers verwerken. Je merkt dat ze echt graag mensen aan het dansen willen krijgen. Dat gaat op zich prima. Het is vijf uur, dus is het niet erg dat mensen niet hélemaal uit hun naad gaan vandaag. Wel komt bij het zien van de show de vraag op hoe lang deze band nog meegaat. Echt grote vernieuwingen zitten er niet in vandaag en de nummers die ze hebben zou je nog best wel eens zat kunnen worden. Hoe dan ook een hele goede, zonnige afsluiter voor het grote ITGWO-publiek.


 

 

Zaterdag 28 september
Westelijk Havengebied Amsterdam

Motoren en muziek klinken niet alleen als een prima combinatie, dat blijken ze ook nog eens te zijn! Zo wordt in Berlijn al jaren Pure&Crafted georganiseerd, een door BMW gepresenteerd festival dat na drie edities naar Nederland komt en 28 september neerstrijkt in het Westelijk Havengebied van Amsterdam.

Eerder werden de eerste namen aangekondigd met Swedish Death Candy, Indian Askin, SONS, Bad Nerves en van de week kwamen daar nog TAPE TOY, Blaudzun, Bad Touch, EUT en Black Mirrors bij. Daarmee heeft het festival een dik rock-‘n-roll-programma neergezet van psychedelische rock naar hardrock en indiepop.

Eind september wordt het schitterende terrein in het havengebied omgetoverd voor een walhalla voor motoren-, lifestyle- en muziekliefhebbers: de drie pijlers van Pure&Crafted. En dat moet allemaal op het onderstaande terrein plaats gaan vinden. Dat ziet er tof uit, toch? Nieuwsgierig naar het gevoel van een dagje Pure&Crafted? Zie hier de aftermovie van een van de festivals.

Wat is er allemaal te zien?
Om je een goed idee te geven van de artiesten die je kunt gaan zien tijdens het festival, geven we je vast een aantal insider-tips van bands die je volgens ons zeker niet mag missen. Naast die tips: check ook zeker onze vrienden van Indian Askin die we dit jaar nog interviewden, een artikel over EUT of de première die we deden voor TAPE TOY.

Ga er nu maar even goed voor zitten, want hieronder tippen we Swedish Death Candy, BAD NERVES, SONS en Black Mirrors.


Swedish Death Candy
Liefhebbers van Wand, Meatbodies en zijprojecten van Ty Segall zitten goed met onze eerste tip voor Pure&Crafted: het denderende Swedish Death Candy. Een diverse club met bandleden uit onder meer Italië, Engeland en Zuid-Korea. Het is een band die we al langere tijd volgen bij The Daily Indie en die we overal pushen waar het mogelijk is: zonder twijfel is deze band namelijk een van de strakste en kleurrijkste die je in het circuit tegen het lijf zal lopen. Gelukkig weten ze dat bij het Pure&Crafted ook!

Een band die gestaag stapjes zet en tijdens het festival weer een treetje hoger op de ladder zal klimmen. De band is daarentegen geen nieuwkomer, in Nederland stond Swedish Death Candy al op festivals Welcome to The Village, Eurosonic, Bruis, Sniester en Sonic Whip. Wij interviewden de band eens in aanloop naar zijn show in Sugarfactory, dat ging over invloeden en het ontstaan van die waanzinnige debuutplaat uit 2017 die verscheen via Hassle Records. Alles is verzopen in felgekleurde geluidseffecten, vieze en vette gitaren plus een dampende jaren zeventig-ritmesectie. Check hieronder de live-sessie bij KEXP, dan ben je binnen no-time overtuigd!


Foto: Tineke Klamer

BAD NERVES
Afgelopen maand moest Lowlands er nog aan geloven en eind september staan de Britten van BAD NERVES op Pure&Crafted. Een perfecte match als je het ons vraagt, de schrapende powerpoppers uit Essex zijn lekker bezig met ladingen aan hook-filled indiepunk die nergens bang voor is en schijt heeft. Als een soort orkaan cirkelt de band de laatste tijd over festivalterreinen heen. Het vijftal komt binnen, trapt je voor je smoel en voor je het weet zijn ze weer vertrokken. Je achterlatend met een beduusd maar tevreden gevoel.

BAD NERVES van de band klinken krachtig en het vuur knispert van de genadeloze gitaren, waar de rook soms dwarrelende popmelodieën laat horen. Can’t Be Mine is de laatste single van de band, waar Ramones-achtige rechtdoorzee-partijen assistentie krijgen van decadente T. Rex-invloeden. Niet te moeilijk, het is allemaal precies goed wat de band doet.


Foto: Leonie Jansen

SONS
Over wervelwinden gesproken: SONS is al tijden niet meer te stoppen. Van Eurosonic, Rock Werchter, Valkhof tot Left of the Dial, Vestrock, Dutch Design Week, Grasnapolsky, Sniester, Pukkelpop en Down The Rabbit Hole: er werd geen festival overgeslagen door de Vlaamse band. Begin dit jaar zette de band de kers op de taart met debuutalbum Family Dinner en werd de meedogenloze livereputatie voor eens en altijd vastgelegd.

Dit jaar spraken we de band nog over het ontstaan van de band, het opnemen van de plaat en hoe het allemaal zo is gelopen voor SONS. Daarin vertelden de bandleden ons onder meer: “We zijn met vieren in een bepaalde wereld, een andere wereld, dat matcht echt super goed. En dat is iets wat we vanaf het begin al hadden. Vanaf de eerste repetitie, eigenlijk super cliché, leek het wel een film. We begonnen samen te spelen en het werkte.” Dat kunnen wij bevestigen: op 28 september zie en hoor je waarom!


Black Mirrors
Uit Brussel komen de ‘zware vrienden’ van Black Mirrors: de band die eerder eens ‘Belgium’s answer to every band out there‘ werd genoemd. Frontvrouw Marcella Di Troia noemt dan ook Janis Joplin, Jack White, Led Zeppelin, Queens Of The Stone Age en Jimi Hendrix als invloeden op het geluid van haar band.

Een band die in 2013 is begonnen en de jarenlange zoektocht naar de beste liedjes en sound tot in de puntjes vertaalde op het vorig jaar verschenen album Look Into The Black Mirror. Je speakers smelten al als je de eerste EP Funky Queen opzet: moet je nagaan wat er zal gebeuren als je deze liveshow voor je kiezen krijgt. Kom niet naar ons als je hersenen gesmolten zijn! Kijk uit, maar hieronder hebben we een schurend voorproefje voor je geselecteerd.


WEBSITE PURE&CRAFTED | FACEBOOK-EVENT | TICKETS

Afgelopen donderdag trok Hælos naar Utrecht om zichzelf in TivoliVredenburg van de beste kant te laten zien. De bontgekleurde triphoppers zorgden voor een ecstatische avond in de Domstad en onze fotograaf Mirel Masic was erbij!

Eerder dit jaar schreven we over de single Kyoto die op het nieuwe album Any Random Kindness: ‘De band vond duidelijk inspiratie bij de triphop die in het begin van de jaren negentig zijn oorsprong vond in Engeland. In combinatie met de elektronische productie krijgen we een dromerige, bijna filmische sound die ons even laat afdwalen van de boodschap. ‘Three degrees, no more democracy, broken promises’ klinkt alles behalve zo rooskleurig als de kersenbloesems.’


 

Psycho Mind Festival
20 & 21 september 2019
Tilburg

Een tijdje geleden werd bij Psycho Mind Festival de kers op de taart gezet van de programmering. Het DIY-pubfestival heeft alle plooien van de garage-, psych- en rock-‘n-roll-scene uitgekamd en wij mogen je naar het festival sturen!

Zo hebben wij kaarten liggen voor het festival waar je onder meer Scott Yoder, CIVIC, Mark Lada’s Golden Arches, Tempesst, Mermaidens, Those Foreign Kids, Dripping Trees, Millennials, Paracetamøl, No Man’s Valley, Bongloard, The Tambles, The Mighty Breaks en Yasgur kunt zien!

Psycho Mind Festival 2019
Het festival wordt sinds 2017 in Tilburg georganiseerd en heeft zich de laatste jaren al bewezen met namen als Mozes And The Firstborn, Equal Idiots, BlackWaters tot Is Bliss, Bleeding Knees Club, Mind Rays, Altın Gün, Estrons en Sunflowers. Vertrouw ons maar: je gaat een hoop lekkers ontdekken in Tilburg op 20 en 21 september!

Wil je nou die tickets winnen voor een weekend Psycho Mind? Stuur dan vóór 18 september een mailtje naar ricardo@thedailyindie.nl en laat ons weten waarom je graag naar het festival zou willen gaan. Voor je het weet crowdsurf je met je beste vriend of vriendin op een van jouw favoriete nieuwe bands!


WEBSITE PSYCHO MIND | FACEBOOK-EVENT | TICKETS