Waar je bij Frankrijk misschien denkt aan wijn, goddelijke landschappen en de files onderweg naar de zon, brengt het ook het nodige muzikale talent voort. Een voorbeeld hiervan is Juniore. Met een verslavende mix van melancholische indiepop en surfrock, wordt het hoogtijd om je Frans op te poetsen, want op 4 april strijkt Juniore neer in Melkweg en wij mogen kaartjes weggeven.

Dit jaar dropte de Parijse band van zangeres Anne Jean zijn derde album genaamd Un, Deux, Trois als opvolger van het debuutalbum Juniore uit 2016 en Ouh là là uit 2017. De band bouwt hier door op de fundering van Franstalige indiepop gemengd met retro- en surfrock-invloeden. Een combinatie die erg prettig luistert, al heb je misschien geen flauw idee wat er gezongen wordt.

Het nieuwe album Un, Deux, Troix laat je als luisteraar mee surfen op een golf van melancholie. Het ene nummer laat je wegdromen naar een camping in de Dordogne, terwijl je bij het volgende nummer juist weer zin krijgt om te surfen aan de Côte d’Azur. Hoewel er dus de nodige gevoels- en tempo-wisselingen tussen de nummers zit, is het één samenhangende stroom van psychedelische pop die je over je heen krijgt.

Yeah-yeah!
Qua gevoel heeft Juniore wel wat weg van The Limiñanas en Françoise Hardy. De band omschrijft zijn muziek niet voor niets als ‘yé-yé-noir’ (yé = yeah), de stroming die in de late jaren zestig in het zuiden van Europa ontstond en waar Serge Gainsbourg een van de leidende figuren van was. Muzikaal is het een exotisch allegaartje van pop, jazz, barok, chansons en dat zich dus nog steeds in de songwriting nestelt van tegenwoordige bands. Zij het op een iets duisterdere manier bij Juniore.

Winnen?
Wil jij dit heerlijke Franse avondje in de Melkweg nu ook niet missen? Stuur dan vóór 2 april een mailtje naar ricardo@thedailyindie.nl en laat ons weten waarom jij wel toe bent aan een zwoel en duister avondje.


WEBSITE MELKWEG | FACEBOOK-EVENT | TICKETS

Ons The Daily Indie Presents-voorjaar wordt steeds kleurrijker, helemaal omdat we vandaag ons aanbod uitbreiden met de shows van Certain Animals op 8 april en Jackson Dyer op 12 mei, die we presenteren bij onze Amsterdamse vrienden van Cinetol.

Ben je lid van The Daily Indie? Dat is sowieso goed nieuws, maar helemaal omdat je dan naar deze avonden in Cinetol kunt gaan. Zo niet, word het vandaag nog!

Onverwoestbare retrorockers van Certain Animals
De drie Rotterdamse heren die Certain Animals vormen zijn geen onbekenden van ons en volgen we al een aantal jaren. Tot een TDI Presents-show kwam het echter nog niet! De retrorockers spelen zich al tijden een slag in de rondte en zijn live onverwoestbaar geworden, vandaar dat wij dit graag aan je laten horen op 8 april.

Ondertussen bracht Certain Animals meerdere singles uit en in 2018 nog een EP vol melodieuze poprock genaamd Down The Rabbit Hole. Daarmee speelde het trio onder meer op festivals als Oerol, Zwarte Cross, Bevrijdingsfestival en Mañana Mañana. Nu is het tijd om door te pakken en komt het debuutalbum van Certain Animals eraan. De eerste voorproefjes klinken zeer veelbelovend: met vleugjes Beach Boys, Neil Young en Black Keys. De drie heren klinken frisser en funkier dan ooit en zijn duidelijk klaar voor de volgende stap. Hieronder het bewijs!

FACEBOOK-EVENT | WORD LID


De flora en fauna van Jackson Dyer
Op 12 mei presenteren we een Australische muzikant die alweer een tijdje in Berlijn woont, om vanuit het oude continent zijn muziek te verspreiden. We hebben het over de goedlachse Jackson Dyer met zijn onafscheidelijke snor, die ondertussen al een COLORS-sessie op zijn naam heeft staan en steeds meer harten begint te veroveren met zijn warme liedjes. Dat deed hij onder meer als support van acts als Hozier, Mighty Oaks, Alice Phoebe Lou en nu met zijn eigen tour.

Dyer groeide op aan de Australische kust en in zijn muziek hoor je de omgeving nog steeds op zijn debuutalbum Inlet die hij vorig jaar uitbracht. Een plaat die licht jazzy is, soepel, zachtjes, broos en die hij mengt met field recordings van allerlei flora en fauna. Hieronder vind je die beruchte kersenrode sessie van Dyer, waar de Australiër je helemaal het scherm inzuigt met alleen zijn stem en zijn gitaar.

FACEBOOK-EVENT | WORD LID


Met The Neon Skyline kwam Andy Shauf eind januari van dit jaar terug met zijn eerste album sinds 2016. Een plaat als een droom, een plaat als een roman, een plaat als een soap en eentje die door de buitenlandse muziekmedia gemiddeld met maar liefst een 8,1 werd bekroond. Op 26 maart komt Shauf naar Utrecht en wij hebben een superpakket dat we mogen verloten.

Zo hebben we niet alleen twee tickets te verloten voor de show van de Canadees, maar krijg je bij het ophalen van de kaarten ook nog eens een totebag en zijn nieuwe album The Neon Skyline op vinyl. De 33-jarige muzikant debuteerde in 2009 indrukwekkend met Darker Days en is sindsdien eigenlijk alleen maar mooiere liedjes en platen gaan maken.

The Neon Skyline staat vol met zachte muziek, met open en poëtisch-persoonlijke teksten over de hoogte- en dieptepunten van het leven. Shauf zijn verheven stem heeft in de verte wat weg van Elliot Smith en zijn goddelijke gevoel voor melodie. Op zijn nieuwe plaat heeft hij alles weten te kristalliseren wat hij in een half leven aan muzikantschap op heeft gepikt. Pitchfork vatte dat prachtig samen: ‘The Neon Skyline ontvouwt zich als een weemoedige, grappige en hartverscheurende wereld op zich.’ Het is precies dit ‘scheppen van werelden’, dat alleen de heel groten kunnen.

De neon-gekleurde soap van Shauf
Afgelopen zomer was Shauf overigens nog in Utrecht om eveneens in TivoliVredenburg te spelen, maar dan met zijn band Foxwarren (waarover we eerder eens een feature schreven). Daarna ging de focus volledig op het nieuwe album, dat weer zo’n typisch Shauf-knusse sound heeft en is opgebouwd rondom een schitterend, klein concept. The Neon Skyline speelt zich namelijk af op een avond in een bar en vertelt allerlei losse verhaaltjes die langzaam maar zeker bij elkaar komen.

Je zou Shauf zijn nieuwe album haast een soort soap kunnen noemen. Tussen het drinken, dansen en barhangen, komen er verschillende karakters naar voren die in kleurrijke dialogen hun mooie en pijnlijke verhalen vertellen over liefde, verlies, (mis)communicatie, relaties en alle zaken in het leven die ertussenin hangen. Alle gevoelens zweven op zijn lichte stem en hij glijdt soepel van het na het andere karakter om hun belevenissen te vertellen. Samen ga je de nacht in, worden de tongen losser en de verhalen smeuïger en ongemakkelijker…

Luister hieronder eens naar de live-uitvoering van de Simon & Garfunkel- en Steely Dan-achtige single Neon Skyline, met een orkestraal mespuntje houtblazers die wolken van sixties-psychedelica door de plaat laten waaien.

Winnen?
Wil je met je beste vriend of vriendin een schitterende avond beleven in TivoliVredenburg en naar huis gaan met The Neon Skyline in een totebag? Stuur dan vóór 24 maart een mailtje naar ricardo@thedailyindie.nl en laat ons weten waarom jij jezelf en iemand anders daar blij mee wilt maken.


WEBSITE TIVOLIVREDENBURG | FACEBOOK-EVENT | TICKETS

Valkhof Festival vliegt dit jaar keihard uit de startblokken met een berg indienamen waar we het warm van krijgen. Van de nieuwste hypes uit Engeland tot de top van de underground uit Nederland: alles zit erbij voor het gratis toegankelijke festival in juli.

Valkhof is het festival dat tijdens de Nijmeegse Vierdaagsefeesten wordt georganiseerd in het Valkhofpark. Bovenop een knusse heuvel met uitzicht over de Waal staan een paar schitterende podia tussen de bomen en kun je bijzondere shows bijwonen in de eeuwenoude kapel. Een idee krijgen van een dagje Valkhof? Lees hier nog ons eens sfeerverslag terug van afgelopen editie!

Het festival richt zich op de headliners van morgen en dat gevoel hebben ze in Nijmegen eer aan gedaan. ‘Hoezo dan’, vraag je je af? Nou, zo kon je de laatste jaren onder meer Unknown Mortal Orchestra, The Moonlandingz, Fontaines D.C., Julia Jacklin, Marlon Williams, Kevin Morby, Tune-Yards, Chelsea Wolfe, Bo Ningen, Aldous Harding, Protomartyr, Andy Shauf, The Growlers en The Soft Moon zien.

De groep van 2020
Alleen met deze dertig namen valt er in juli al genoeg te ontdekken. Van de eerste Valkhof-lichting heb je al aardig wat acts al voorbij kunnen zien komen op onze website, hieronder hebben we alle namen op een rijtje gezet en daaronder stellen we een aantal favorieten aan je voor met een aantal lekkere videoclips.

Sports Team, BCUC, Sylvie Kreusch, Dry Cleaning, Stella Donnelly, Psychedelic Porn Crumpets, Crack Cloud, Alabaster DePlume, Sinead O’Brien, PVA, Famous, Personal Trainer, L’éclair, Molchat Doma, The Sweet Release of Death, Oiseaux-Tempête, Neighbours Burning Neighbours, Temple Fang, Catastrophe, Deaf Kids, Chartreuse, The Goa Express, Heavy Lungs, Bambara, IKRAAAN, AMAMI, Lena Hessels, The Hubschrauber en Eva van Manen.



WEBSITE VALKHOF FESTIVAL | FACEBOOK-EVENT |INSTAGRAM

Voordat je het weet is het alweer Koningsdag en traditioneel wordt dat in Den Haag goed gevierd. In de stad waar het werkpaleis van onze koning staat, gaat op 26 en 27 april weer het dak eraf tijdens de tiende editie van The LIFE I LIVE met onder meer Voodoo Chambers, Cairo Liberation Front, Queen’s Pleasure, Millionaire, Zuco 103, Goldband en Three Little Clouds.

Dat het muzikaal wel snor zit in Den Haag, is wel te zien aan de programmering van de afgelopen jaren. Zo kon je onder meer Klangstof, Pip Blom, The Mighty Breaks, Iguana Death Cult, The Guru Guru, Indian Askin, YĪN YĪN, Palmbomen II, Birth Of Joy, Arp Frique en The Homesick zien. En dat allemaal gratis toegankelijk! Voor een gevoel van de sfeer, check nog eens de aftermovie van afgelopen jaar.

De lichting van 2020
Met The Daily Indie vieren wij daarom al een aantal jaar de Koningsnacht in Den Haag, waar we altijd met ons DJ-team aanwezig zijn tijdens Koningsnacht. De laatste paar edities mochten we de Grote Markt verblijden met onze muziek en dat zal dit jaar niet anders zijn! Als je zin hebt om met ons mee te feesten, dan kan dat deze editie met onder meer de dampende rock van Millionaire, de grote gitaarbelofte Queen’s Pleasure, de dromerige indiepoppers van WIES, het Eurabische elektrospiegelpaleis van Cairo Liberation Front en het gloednieuwe Haagse powertrio Voodoo Chambers. Nog meer nieuwe bevestigingen voor The LIFE I LIVE zijn Postmen, Goldband en Dan August.

Hieronder geven we je alvast een kleine preview van wat je eind april zoal kunt verwachten door de hele Hofstad.



WEBSITE THE LIFE I LIVE | FACEBOOK-EVENT | INSTAGRAM

Het is in Amsterdam niet eenvoudig om als beginnende act je eerste stapjes te zetten binnen het professionele livecircuit, terwijl er wel een waanzinnig aanbod is van toffe, opkomende artiesten. Doka Live is in dit gat gesprongen en bouwt de kelder van het Volkshotel om tot een perfecte plek voor de Nederlandse underground.

Naar het pand aan de Wibautstraat komen dit voorjaar onder meer acts als The Resurrection, VoidFare, Real Derek, Bull, The Muff, Kitchenette, A.M. Sam, 45ACIDBABIES, Yip Roc, FFOOSS en Smudged Toads. Stuk voor stuk bands die we bij The Daily Indie met veel plezier volgen en waar we regelmatig over hebben geschreven. Wat ons betreft en nobel streven om al die acts een mooi podium te bieden. Daarom spraken we af met Daniël Evers, die verantwoordelijk is voor de PR en de programmering van de venue. Hij vertelt ons meer over zijn plannen.

Springplank-functie
Te beginnen bij de achterliggende gedachte van Doka Live: waar kwam het gevoel vandaan om de indiescene in Amsterdam op deze manier een plek te geven? “Het is ontstaan vanuit de wens om een podium te bieden aan de artiesten die in onze broedplaats werken. We hebben hier muzikanten die repeteren, lesgeven, opnemen, elkaar ontmoeten en de Doka is een uitstekende ruimte om concerten te organiseren. Iets dat in het verleden overigens al eerder gebeurde”, vertelt Evers. “Daarnaast spreek ik zo vaak met muzikanten die aangeven dat het lastig is om een laagdrempelige plek te vinden waar ze op kunnen treden. De stap naar een zaal als Paradiso of Melkweg is groot en al helemaal als er relatief weinig plekken zijn die als springplank kunnen dienen. Artiesten hebben volgens ons meer ruimte nodig om te kunnen groeien en een plek waar ze kunnen beginnen en waar geëxperimenteerd mag worden. Vanuit die signalen is het idee ontstaan en nu organiseren we bijna wekelijks een show met nieuwe alternatieve acts.”

Lastige situatie
De komst van Doka Live hangt onder meer samen door het gat dat vorig jaar werd geslagen in de indiescene, toen Sugarfactory failliet ging. Dat was een plek waar een hoop beginnende bands hun eerste serieuze stappen binnen de hoofdstad konden zetten. Een extra motivatie voor Doka Live om dat niet verloren te laten gaan: “Het was geen directe reactie daarop, maar het viel wel samen. Je zit ook in een lastig parket als kleine zaal, want je hebt geen grote capaciteit en tegelijkertijd heb je natuurlijk best wel wat kosten met barpersoneel, technici en de gages voor de acts. Het is niet zo vreemd dat het voor veel plekken lastig te bolwerken is.”

De donkere kamer
Toch doen ze het daar in dat oude hoofdkantoor van De Volkskrant, waar de donkere kamer (doka dus) gevestigd was in de kelder van het pand. De plek waar vroeger de foto’s voor de krant werden ontwikkeld, biedt nu zo’n honderdvijftig muziekliefhebbers de plek om nieuwe muziek te ontdekken. “We merken gelukkig wel dat er niet alleen maar mensen zijn die zeggen dat er te weinig gebeurt en dat er meer plekken moeten komen voor opkomende act. Ze komen vervolgens ook naar de shows! Laatst hadden we bijvoorbeeld een punkavond geprogrammeerd met Splinter en dan merk je echt dat de lokale punkscene daarop afkomt en het gevonden wordt door de mensen in die scene. Voor die groep is er in Amsterdam bijvoorbeeld net zo goed weinig ruimte om coole avonden te organiseren. Zo brengen we in Doka allemaal kleine wereldjes samen en merken we dat het vuurtje zich begint te verspreiden.”

Underground-gevoel
Met Valentijn Bannier vormt Evers het programmeursduo van de venue. Samen speuren ze altijd naar opwindende acts die net dat ‘beetje extra’ hebben: “Doka is een plek die sinds het begin open heeft gestaan voor experiment en voor nieuwe geluiden, dus we zijn op zoek naar bands met een rafelrandje. Daarnaast zijn we bezig met het opzetten van samenwerkingen met externe partijen om het aanbod nog sterker en diverser te maken”, zegt Evers. “Onze bedoeling is echt om Doka bekend te laten staan als een livepodium waarvan je weet dat er altijd een toffe programmering is, dat het een plek is waar het gebeurt, waar je je vrienden tegenkomt en mooie shows kunt zien. We hebben alles in huis daarvoor. Het feit dat het een kelder is, dat je er allerlei vette acts kunt zien die aan het begin van hun carrière staan: het heeft letterlijk dat knusse underground-gevoel en dat maakt die avonden opwindend.”

Het programma voor Doka Live dit voorjaar:
Donderdag 5 maart – The Resurrection & PIM
Donderdag 12 maart – VoidFare & Golden Boy
Donderdag 26 maart – Real Derek & Bull
Donderdag 2 april – The Muff & De Sjaak
Donderdag 9 april – Kitchenette & A.M. Sam
Donderdag 16 april – 45ACIDBABIES
Donderdag 23 april – Yip Roc (EP-release)
Donderdag 21 mei – FFOOSS & Smudged Toads


WEBSITE DOKA | FACEBOOK-EVENTS | INSTAGRAM

Afgelopen week kwam er echt-echt-echt een einde aan Raketkanon: de band uit Gent die tien jaar lang rondzwierf en de ene na de andere zaal op de knieën kreeg. Onze fotografe Melanie Marsman volgt de band al jaren en ging nog een keertje met de band op stap en ze ging er met een KNAL uit!

De op hol geslagen band boekten wij afgelopen oktober nog tijdens ons feestje tijdens Festival Downtown in Rotterdam. Daar liet de band ons nog eens dat waanzinnige en onovertroffen brouwsel horen van rock, elektro, punk, noise en noem het allemaal maar op. Raketkanon is en blijft een unieke act, met muziek die uitstekend het einde der tijden in zou kunnen leiden en altijd ergens in de verte klinkt als je ijlend in zweterige koortsdromen wegzakt.

Een wonder
Dat het tien jaar is gelukt om zoveel energie in die platen en shows te stoppen en die losgeslagen intensiteit te behouden, is op zich al een wonder. Het is ook de vraag hoelang je zoiets vol kunt houden. De drie albums die de band heeft gemaakt klinken ook alsof ze uit een bijzonder heftig collectief voortkwamen en alsof het minstens een aantal jaren van het leven van de bandleden hebben gekost.

Hoe het er op zijn eind er achter de schermen aan toeging, is goed te zien in de gefrustreerde en gespannen documentaire van Maximiliaan Dierickx. Hij ging met de band mee naar de Ardennen voor de opnames van het laatste album RKTKN #3. Wat overigens een geweldig doorgetript album is, maar je snapt na het zien goed waar die duivelse en door je ziel snijdende sound vandaan kwam.

Een laatste bericht
Het is jammer dat Raketkanon stopt, maar we hebben tien mogen genieten van een geweldige band met retevette albums, die voor altijd blijven. Op de socials van de band verscheen nog een laatste bericht voor iedereen die bij de afscheidsshows in Vooruit aanwezig was en iedereen die de band een warm hart toe heeft gedragen:

‘We could not have wished for something more beautiful than last night. Thanks so much to everyone who was there. You are beautiful. Also thanks to our hard working crew and all the other people around us, actual or extended family, for the enduring love, support and sacrifice. There’s too many of you to name, but you are in our hearts forever.
Now we go to sleep.

Love, love, love.’


Op 22 en 23 mei is het raak in Paradiso tijdens London Calling: dan kun je weer je lol op en wordt de poptempel overspoeld door de ene na andere opkomende act. Vandaag kondigt het festival onder meer LA Priest, Disq, Buzzard Buzzard Buzzard, Dayglow en Trupa Trupa aan.

Eerder werden onder andere Hockey Dad, Bambara, Crows, Just Mustard, Lazarus Kane, Snapped Ankles, The Wytches, Thumper en Wooze bekend dat ze naar Amsterdam komen eind mei. In deze nieuwe ronde wordt de line-up nog een stuk diverser dan hij al was.

Met onder meer LA Priest, die je mogelijk wel kent als oude frontman van Late Of The Pier of zijn samenwerking met Connan Mockasin in de vorm van Soft Hair. Zijn dansbare en obscure soloproject is daarentegen minstens zo interessant. Of Dayglow, die met zijn debuutalbum Fuzzybrain een gigantische streamhit scoorde met zijn licht fuzzy indiepop. Het rauwe Pile (lees je hier meer over) en het schurende Disq (lees je hier meer over) zijn ook twee namen om stevig te omcirkelen tijdens het festival. Verder zien we Buzzard Buzzard Buzzard, waar we eerder over schreven. Another Sky en de psychedelische postrockers van Trupa Trupa sluiten de rangen van de nieuwe acts.

Hieronder stellen we je een aantal nieuwe toevoegingen van London Calling aan je voor. Check alle namen op de website van het festival.



WEBSITE LONDON CALLING | FACEBOOK-EVENT | TICKETS

De tiende editie van Peel Slowly and See was een intercontinentaal avontuur. Het festival wordt regelmatig het Le Guess Who? van Leiden genoemd. Die vergelijking is begrijpelijk, maar toch niet helemaal terecht: terwijl beide festivals het ontdekken van nieuwe muziek op sublieme wijze tot avontuur verheffen is PSAS compact, kleinschalig en daarmee bijna van een soort socialistische vrijheid. Als je wil, kun je alles zien. Tenzij je, zoals wij, je zo vergaapt aan al het talent dat je bij elke stop langer blijft plakken dan gepland. Peel Slowly and See biedt een menu waar iedere muzikale veelvraat zijn schijf van vijf meermaals bij kan invullen. Wij nemen je mee!

Tekst Arlette Hovinga
Foto’s Leni Sonck

De jonge singer-songwriter MELLE opent de tiende editie van Peel Slowly and See na een kort openingspraatje. Hij opent zijn set solo, met een poppy liefdesliedje dat ons doet denken aan verliefdheden op de middelbare school. Veel tijd om te zwijmelen krijgen we niet, want na het eerste nummer kondigt Melle ‘zijn prachtige band’ aan en vliegt ons diens optimistische indiepop om de oren. Een overtuigend debuut en een prima begin van de avond.

We steken de straat over voor Ottla, de Vlaamse jazzband waar de laatste tijd veel om te doen is. Het project van songwriter Bert Dockx (ook van Flying Horseman, Dans Dans, Strand) tapt met twee drummers (waarvan een met een gong) en twee blazers uit veel verschillende vaatjes en vertelt in een muisstille zaal verhalen zonder ook maar te fluisteren. De sfeer is meeslepend, duister, onheilspellend en aanstekelijk. Of je nu van jazz denkt te houden of niet, Ottla propt je vol met emotie.

In Scheltema begon inmiddels Kefaya & Elaha Soroor, die we eerder al op Footprints in TivoliVredenburg een overtuigende show zagen geven. Het viertal lijkt nóg beter op elkaar ingespeeld, wat ook niet zo gek is na een paar weken non-stop touren door heel Europa. Na successen van bands als My Baby zien we Kefaya en Elaha Soroor de komende zomer vast veelvuldig terug op de festivalweiden en dat is een prettig vooruitzicht.

Neighbours Burning Neighbours is de A4 afgereden vanaf Rotterdam om in Gebr de Nobel uit te komen voor een sessie vol messcherpe rock. Er wordt eerst nog even onderling geknuffeld op het podium door de bandleden, voordat de deuren van de noisekerk worden geopend en de mis van start kan gaan. Bassist Bart Kalkman zwaait de (wie)rook uit de machine met zijn wapperende haren door de zaal terwijl vocalisten Alicia Breton Ferrer en Daanie van den IJssel in hoog tempo links en rechts vocale tikken uitdelen. Met tot nu toe drie te beluisteren singles, krijgen we vanavond wat fijne previews van achter-de-schermen-werk. De band speelt onder leiding van drummer Aram Scheeve een knetterend strakke show met een intensiteit die de Kleine Zaal van het Leidse poppodium uit zijn voegen doet barsten. Ideale opwarmer voor het werk in de Grote Zaal bij Shortparis. (RJ)

Als je de afgelopen maanden ook maar een piepklein beetje opgelet hebt wat er speelt in de muziekscene, is de opkomst van het Russische Shortparis je niet ontgaan. de band verovert de wereld in rap tempo, en terecht. Met een podiumperformance waar Gord Downie jaloers op zou zijn ramt het vijftal zijn galmende postpunk vol geniale gekte het publiek in. Shortparis is hier om je omver te blazen en heeft compleet schijt aan genres, conventies en verwachtingen. Die laatste worden dan ook ruimschoots overtroffen. Met mijn nu nog beperkte Russische woordenschat heb ik in ieder geval één woord onthouden: ‘slava‘ (glorie). Toepasselijker kan bijna niet.

Niet alleen bij Shortparis was stilstaan onmogelijk. We wandelen terug naar Scheltema, waar de Rotterdamse wereldburgers van Tabanka met zijn Kaapverdische funana een feestje bouwen. De opzwepende ritmes van de in de koloniale tijd verboden muzieksoort dwingen de voetjes van de vloer. Tabanka is gekomen om liefde te brengen, naar eigen zeggen. We moeten straks door de motregen naar huis, maar heel even schijnt de zon in Scheltema. We verlaten Peel Slowly And See moe maar voldaan: onze honger is gestild tot de volgende editie.



Klangstof reeg met zijn debuutalbum uit 2016 het ene na het andere indie-succes aan elkaar door als eerste Nederlandse act op Coachella te staan, een Edison te winnen en te touren met onder meer Flaming Lips en Jagwar Ma. Sinds vorige week is de band keihard terug met het nieuwe album The Noise You Make Is Silent en wij kunnen je naar de liveshow daarvan sturen.

Ook in eigen land ging het de band voor de wind met shows op Lowlands, ESNS, Motel Mozaique, Into The Great Wide Open, Best Kept Secret, Valkhof en noem ze allemaal maar op. Wij interviewden de band een paar jaar geleden al eens over het DNA van de band en dat wonderbaarlijke debuutalbum Close Eyes To Exit. Later spraken we Klangstof voor een podcastserie, waarin we het nummer Names tot op de draad uitplozen met de band.

Nieuwe start
Toch was het niet allemaal rozengeur en maneschijn voor Klangstof: zo bleef de band met een tonnen hoge schuld achter, die overigens wel weer is kwijtgescholden. Het is zomaar zo’n naar muziekindustrie-verhaal dat een band in de knop kan breken, maar gelukkig liet Klangstof zich niet gek maken en heeft de band een frisse start gemaakt door zich te focussen op wat ertoe doet: de muziek.

Met het nieuwe album laat de band zien waar het nog meer toe in staat is. Het trio trok naar Los Angeles en sloot zich op met laptops, synthesizers en tafels vol effectpedalen. Het resultaat leidde volgens frontman Koen van de Wardt tot een album dat in het teken staat van het losbreken van alle gebaande paden. Op die route is er van alles losgekomen dat zijn vruchten af heeft geworpen. Wat wel af te lezen is aan de mooie recensies één-voor-één binnen komen stromen. Zo schreef onder meer de Volkskrant over een plaat ‘met grote internationale allure’.

Winnen
Dan is het extra fijn dat wij kaarten weg mogen geven voor deze show, want dat wordt een pareltje! Naast Klangstof krijg je ook nog eens Áslaug als support, deze IJslands- Nederlandse artiest komt Paard verwarmen met haar plakkende synthpop. Wil je naar de show? Stuur dan vóór 5 maart een mailtje naar ricardo@thedailyindie.nl en laat weten waarom je met je beste vriend of vriendin zin hebt in een avondje broeierige indiepop van de bovenste plank.


WEBSITE PAARD | FACEBOOK-EVENT | TICKETS

Shht in het Stroomhuisje? Dat klinkt als het meest doorgeslagen feestje van dit voorjaar! De Belgen komen op zaterdag 7 maart naar Eindhoven om een avondje door het licht te gaan en wij kunnen je daarnaartoe sturen.

De omschrijving van het event vat de muziek van de Gentse act prachtig samen: ‘De verkeerde drugs op het juiste feestje. Of juist andersom, hangt er vanaf waar je ergens zit in een nummer, want bij het eclectische Shht uit Gent worden grenzen eerst vervaagd, voordat ze worden opgerekt. Links is rechts en heavy smaakt als fluweel, snap je?’ Mogelijk heb je het zelf al een keertje meegemaakt, want de band speelde op Pukkelpop, Best Kept Secret, Eurosonic en ging met De Staat als support mee door Europa.

Wij schrijven onlangs nog over de gloednieuwe single Hello? Hello! van de band, wat ook weer een kakofonie van vervreemdende geluiden is, maar op een of andere manier een stuk gecontroleerder klinkt dan het debuut Love Love Love uit 2018. Alsnog: laat je niet voor de gek houden, want dit spookhuisnummer gaat bijna tien minuten tekeer en is een denderend voorproefje van het nieuwe album Noneketanu dat op 13 maart verschijnt.

Vierkoppig noiserockmonster
De band neemt overigens nog een verrassing mee uit hun exotische vaderland, zo komt het avant-gardistische collectief El Yunque mee naar Stroomhuis.  Dit gezelschap uit Hasselt heeft ondertussen alweer drie behoorlijk experimentele albums op zijn naam staan, waarvan de laatste O Hi Mark uit 2018 dateert en volgens het viertal gaat over ‘de invasie van Normandië, social media, een Mongolische keizer en de slechtste film die ooit gemaakt is. Sommigen noemen het een conceptalbum, anderen niet.’ Goed, dan weet je al een beetje hoe laat het is…!

Winnen?
Wil je naar de show van deze twee waanzinnige liveacts? Stuur dan een mailtje naar ricardo@thedailyindie.nl, laat weten waarom en doe dat vóór 6 maart. Kun je zomaar met je beste vriend of vriendin een van de wildste avonden van het jaar beleven.


WEBSITE EFFENAAR | FACEBOOK-EVENT | TICKETS