Je kent het wel: op een festival als London Calling net dat ene bandje missen waar iedereen het nog jaren over heeft. Pijnlijk. Maar laat ons, The Daily Indie, je helpen met het strategisch uitkiezen van je barhangmomenten. Dat je  grote namen als British Sea Power en POND niet mag missen, spreekt voor zich. Maar wat zijn de andere namen die deze editie zo kleurrijk maken? Wij tippen vijf niet-te-missen-acts voor je.

Tekst Ricardo Jupijn en Dirk Baart

Eerder las je bij ons al een interview met Ron Gallo, een profiel van Kane Strang, een feature over POND en alle Tame Impala-vertakking en kon je een speciale London Calling-radioshow horen die onze radio-afdeling in elkaar heeft gedraaid.

Childhood
Het Zuid-Londense Childhood is zo’n band die je moeiteloos kunt vergelijken met The Stone Roses en Primal Scream. Dat deed de muziekpers dan ook na 2010, toen het viertal werd opgericht door zanger Ben Romans-Hopcraft en gitarist Leo Dobson. Dat Childhood na debuut Lacuna nooit écht doorgebroken is, dat vinden we eigenlijk helemaal niet erg. De schitterende shoegaze die de Britten maken, die willen we best voor onszelf houden. Goed, omdat je nu toch op London Calling bent, mag je ons geheimpje wel weten. Luister tijdens Childhoods show op het festival bijvoorbeeld eens goed naar nieuwe single Californian Light om een gloedvolle glimp op te vangen van hoe de grootste band ter wereld geklonken had als Childhood in de jaren negentig jong was geweest. (DB)
Zaterdag, Grote Zaal om 19:45

 

HMLTD
Wie het Londense kunstenaarscollectief HMLTD (kort voor Happy Meal LTD) probeert te vergelijken met andere bands, komt al snel terecht in een donkere steeg waar links Fat White Family in de duisternis lurkt en rechts een glimp opgevangen kan worden van David Bowie in zijn glamrockfase. Daarna loopt de steeg dood, want HMLTD is een van de vreemdste vogels die de afgelopen jaren uit een ei gekropen is. Immers, eerlijk is eerlijk: uit een baarmoeder kunnen deze knotsgekke kerels toch niet gekomen zijn? HMLTD is een bizarre band die de boel op stelten zet, maar tegelijkertijd écht ergens voor staat. (DB)
Vrijdag, Kleine Zaal om 00:20

 

TRAAMS
Toch al even bezig, maar echt zo’n band die nog door genoeg mensen ontdekt kan en (volgens ons) moet worden. De band uit Sussex is muzikaal lekker fel en agressief, maar weet al die vurigheid te gieten in gecontroleerde en retestrakke songs. Maar o wee als deze stoomtrein zo nu en dan ontspoort met melodieuze wanhoopskreten en gitaren die aan al het krautrockgeweld moeten geloven. De band komt net van een tournee af met Car Seat Headrest, dus die jongens komen nog warm uit het bandbusje gerold om die Grote Zaal eens flink aan te pakken. (RJ)
Zaterdag, Grote Zaal om 20:55

 

Skegss
Ja, hoor: surfende en skateboardende slackers uit Australië die kekke gitaarmuziek maken. Het zal eens niet zo zijn! Mocht je nou toevallig ook een flinke liefhebber zijn van bands als Howler, Smith Westerns en Wavves, dan gaan deze guys je absoluut niet teleurstellen. De drie Z-eigenschappen worden op de zaterdag van London Calling flink van stal gehaald door Skegss: zweterig, zonnig en zinderend. Wees geen sukkeltje en pak die show mee deze zaterdagnacht! (RJ)
Zaterdag, Kleine Zaal om 01:45

 

Fazerdaze
De Nieuw-Zeelandse Amelia Murray is als Fazerdaze al een tijdje behoorlijk goed bezig aan de andere kant van de wereld, maar komt nu ook naar Europa om onze hartjes te veroveren met haar dromerige en onder-je-huid-nestelende lofi-pop. Haar nieuwe album Morningside is pas een paar weken uit en galmde al honderdduizenden oortjes in over de hele wereld. Het is een intiem album over het leven, de liefde, de zoektocht naar persoonlijke groei en de valkuilen die daarmee gepaard gaan. Murray ging eerder al tour met Connan Mockasin en Unknown Mortal Orchestra en brengt haar muziek uit via Flying Nun Records, het keurmerk-voor-kwaliteit-label. (RJ)
Vrijdag, Kleine Zaal om 18:20

Welcome to The Village
21 – 22 – 23 juli

 

Met Aziza Brahim, Golden Dawn Arkestra, Gaye Su Akyol, Kondi Band, Toko Telo, King Ayisoba en Alsarah And The Nubatones trekt Welcome to The Village een bijzonder gezelschap naar de Groene Ster in Leeuwarden eind juli. Wie zijn dit allemaal, wat maakt ze zo bijzonder en hoe is deze diverse en kleurrijke line-up tot stand gekomen? Wij vroegen het aan de programmeurs van het festival: Peter Reen en Peter Dijkstra. 

Nu komt The Daily Indie al sinds de allereerste editie in 2013 op het festival en weten we dat WtTV meer is dan alleen een festivalweide met een selectie toffe bands. Het festival probeert ook op maatschappelijk gebied zijn programma op allerlei manieren in te kleuren en te zorgen voor een stukje bewustwording van de wereld om je heen. Van innovatie tot duurzaamheid en voedsel: zo werd er in 2015 nog een koe gekocht, om die vervolgens op het menu te zetten tijdens het festival.

Brede programmering
Dat zal nu niet gebeuren, maar we vonden de keuze voor een aantal ‘wereldartiesten’ opnieuw bijzonder intrigerend. Van Sudan, Turkije, Algerije en Sierra Leone: ze komen weer overal vandaan dit jaar. Daarom besloten we om even te bellen met de programmeurs van het festival. Want tussen bands als Franz Ferdinand, Declan McKenna, Black Honey, DMA’s, Korfbal, Meatbodies en Twin Peaks, vallen deze op een prettige manier op. “Het is iets dat we al vanaf het begin doen. We hebben een publiek dat het leuk vindt om verrast te worden en als je hen dan toch wilt verrassen, dan het liefst met iets heel speciaals”, vertellen de Peters. “Het eerste jaar hadden we maar een paar namen, maar dat bleek heel erg aan te slaan binnen de programmering. Het tweede jaar hebben we besloten om er een apart podium aan te wijden op de zaterdag en daarvoor gold hetzelfde. Daar stond zelfs een partij mensen die alleen maar even bij het podium wegliepen om een biertje te halen of wat te eten.”

 

“We hebben een publiek dat het leuk vindt om verrast te worden en als je hen dan toch wilt verrassen, dan het liefst met iets heel specials.”

 

Sterke vrouwen in de lead
De programmeurs merken dat zij een snaar raken bij het publiek met hun opwindende, muzikale smaak, maar proberen wel elke keer met een andere invalshoek het programma samen te stellen. “In eerste instantie willen we ons op muzikaal gebied uiteraard onderscheiden en dat lukt met Welcome to The Village aardig goed denken wij. Onder meer omdat een groot deel van de line-up uit alle windstreken komt en niet zozeer alleen naar de geijkte popcultuur kijkt. We willen ook dit jaar weer laten zien dat het niet uitmaakt waar je als artiest vandaan komt om op ons festival te spelen en we zijn erg blij dat ons publiek dat zeer waardeert.”

 

“We willen laten zien dat het niet uitmaakt waar je als artiest vandaan komt om op ons festival te spelen.”

 

Met die missie in het achterhoofd gingen de programmeurs op zoek naar spannende artiesten. “We besloten vrij vroeg om ons te richten op sterke vrouwen, dus dan heb je al direct een kadering. Vervolgens moet je natuurlijk ook nog een beetje het geluk hebben dat die artiesten op tour of in de buurt zijn. Maar het is ook gebeurt dat een act meer shows om Welcome to The Village is gaan boeken om bij ons te komen spelen, dat is natuurlijk wel echt te gek.”

 

 

Verrassend programma
Dit jaar komen de artiesten onder meer uit Afrika, Zuid-Amerika en Turkije. En niet zelden zijn het artiesten met een speciaal verhaal. “Het zijn namen die de bezoeker misschien niet direct herkent. Maar als ze er dan dieper induiken of het programmaboekje lezen, dan zien ze al snel dat er een bijzonder verhaal achter zit. En we willen mensen daarin graag meenemen, zodat ze er ook over na gaan denken. Zo hebben we bijvoorbeeld Aziza Brahim die opgegroeid is in een vluchtelingenkamp en Alsarah (And The Nubatones) die uit Afrika vluchtte en een nieuwe leven opbouwde in de Verenigde Staten.”

 

“Er zit een intrinsieke motivatie achter en vanuit daar ga je zoeken.”

 

“Het begint allemaal met een open blik vanuit hoe we de wereld zien als Welcome to The Village zijnde. Misschien dat het ook wel een beetje in het bloed zit van de noorderlingen, want ik zie dat ook terug bij de vrijwilligers en iedereen die aan het festival meewerkt”, vertelt het duo. “En dat geldt voor alles wat we tijdens het festival doen, we zien daar wel een lijn in. Dat is ook waarom we veel aandacht schenken aan zaken als innovatie en biologisch eten, daar zit een intrinsieke motivatie achter en vanuit daar ga je zoeken.”

 

 

Spiegelende setting
Er zijn genoeg artiesten te bewonderen tijdens Welcome to The Village, maar wat zijn volgens de twee programmeurs nou écht de acts waarop ze niet kunnen wachten tot ze eind juli op het podium staan? “Dat is lastig zeg, want we vinden natuurlijk het hele programma heel vet,” lachen de twee. “We kunnen ze allemaal uitlichten. Maar om een voorbeeld te noemen: Golden Dawn Arkestra, die band heeft écht een fantastische liveshow. Dat wordt echt dik feest en we hebben de band ook in een grotere tent neergezet, omdat we er vertrouwen in hebben dat ze die he-le-maal kapot gaan spelen.”

 

 

“Of Gaye Su Akyol, die zetten we dit jaar neer in de Spiegeltent. We denken dat die setting ontzettend bijdraagt aan de muziek die de band maakt, we hebben het daarnaast ook bewust laat op de avond geprogrammeerd. We hebben echt het idee dat zo’n act heel erg op zijn plek gaat vallen. Nee, wat dat betreft kun je absoluut je culturele horizon verbreden tijdens het festival.” Het is een trend die al langer terug te horen is. Bij bands als Tame Impala tot en met Suuns en King Gizzard & The Lizard Wizard hoor je al jaren dat wereldmuziek steeds meer doorsijpelt in hun instrumentatie, gebruikte toonladders en sound. Een prima ontwikkeling volgens de heren. “Het is wel goed dat het gebeurt en dat mensen daardoor mogelijk ook hun muziek- en wereldbeeld verbreden. Wij denken ook wel dat het uiteindelijk alleen maar goed is voor de muziek als er meer invloeden aan toe worden gevoegd.”

WEBSITE FESTIVAL | FACEBOOK-EVENT

Surf & Turf Outdoor
zaterdag 10 juni

Feest in Breda op 10 juni, want het smerige en fuzzy garagefeestje Surf & Turf staat weer op de agenda. Het is een festival met een van de beste line-ups van het land: wat denk je van Heaters, Death Valley Girls, Surf Curse, Las Robertas, Häxxan, Korfbal, Those Foreign Kids en The Black Marble Selection? En dan hebben we nog niet eens verteld dat ons eigen Daily Indie DJ Team ook van de partij is. Boem!

Vorig jaar speelden alleen al Night Beats, Iguana Death Cult, The Homesick, The Hazzah, The Glücks en Creepy Karpis op Surf & Turf, dus programmeren kunnen ze daar wel. Ook dit jaar komt het neusje van een zeer psychedelisch gekleurde zalm naar Haveneiland,  Kijk hier nog even nostalgisch terug naar vorig jaar, dan nemen we daaronder onze absolute tips voor het festival met je door!

 

 

Heaters
In een lichtgrijs verleden bespraken we de allereerste EP van Heaters. Een puik plaatje vonden we dat destijds, dat ons deed denken aan ‘Temples op surfboards’. Maar toen zagen we de band vorig jaar ineens opduiken in een KEXP-sessie waarin direct duidelijk werd dat deze band onwijs gegroeid is. Toen de band ook nog op het dertigjarige jubileum van Rotown speelde, wisten we het zeker: Heaters is potverdomme lekker bezig! En ja hoor, uiteraard reizen de Amerikanen af naar Breda in juni. Voor meer achtergrond moet je zeker eens de laatste plaat Baptistina checken uit 2016, waarbij het lijkt alsof je in een desoriënteerde asteroïdengordel terecht bent gekomen en geen idee hebt waar je in hemelsnaam uit gaat komen. Een productief clubje, want in hetzelfde jaar bracht de band ook het album Holy Water Pool uit. Lekker, right?!

 

Las Robertas
Dat er uit Centraal- en Zuid-Amerika goede psychedelische muziek komt, mag geen verrassing meer zijn met bands als Föllakzoid en The Holydrug Couple. Ook Las Robertas is een van de muzikale vaandeldragers uit het gebied. De band heeft echt nét een nieuwe plaat gereleased, genaamd Waves Of The New. Een trillende en echoënde trip vol punk en psychedelica die onder meer op Burger Records uitgebracht wordt. De band live aan het werk zien is een aanradertje voor 10 juni. Een voorproefje vind je bij deze kekke KEXP-sessie.

 

HÄXXAN
Een band uit Tel Aviv krijg je ook niet dagelijks over de vloer, maar in Breda hebben ze er eentje geboekt. Goed, da’s allemaal leuk en aardig – al kwam de band uit Kutkrabbeveen, Häxxan is in de eerste plaats vooral een onwijs lauwe band. Garage, punk, psych, surf: noem het op en deze band doet er wat cools mee. Op het zelfgetitelde debuutalbum hoor je nog meer rock-‘n-roll van de Israëlische heren. Vorig jaar hebben we de band nog in Amsterdam zien spelen, wat een behoorlijk zweterige ervaring was. Succes gegarandeerd.

 

The Black Marble Selection
Steken we vervolgens even onze neus in de Nederlandse afdeling van Surf & Turf en daar zien we onze sixtiesvriendjes van The Black Marble Selection, die vorig jaar nog een DJ-set gaven op het festival. Deze keer klimt de band het podium op, om de nieuwste tunes te spelen van het album Greener Than The Other Side (onze review lees je hier). Onlangs interviewden we de Tilburgse band nog, over zaken als hun thuisstad, Gers Pardoel, skateboarden en het opnemen van die nieuwe plaat. Daar zijn we nogal fan van bij The Daily Indie. Weten waarom? Druk dan even op play hieronder: dan hoor je dat vanzelf.

 

Korfbal
Er wordt gesproken over een ‘underground-supergroup’ en dat is ook niet helemaal onterecht, hoor. Het jangly Korfbal bestaat uit leden van onder meer Yuko Yuko, The Homesick (geen Surf & Turf-onbekenden), Fisscher Price, Creepy Karpis en nog een stapel bands die de Nederlandse underground nieuw leven in hebben geblazen. De muziek van de band doet denken aan de kunstzinnige en stilistische klanken van Women en Ought. Wij zagen de band onlangs nog in de Rotterdamse Maassilo, waarover wij zeiden: “De band vult een dik half uur met catchy tunes die van pop naar garage schieten en met veel riffjes uit onverwachte hoeken.” Dit najaar doet de band mee aan de Popronde en komt de eerste muziek van de band naar buiten via Subroutine, in de vorm van een EP, genaamd Hitkrant. Be ready!

 

Those Foreign Kids
Voor het wat stevigere werk wordt Those Foreign Kids ingevlogen vanuit Amsterdam. De noisy horrorrockers hebben de laatste jaren hun naam wel waargemaakt met een waslijst aan binnen- en buitenlandse shows plus twee albums Zero Gravity Somersaulting Craze uit 2013 en Oh, Nothing uit 2016. Bandleden Marijn en Teun interviewden we overigens ook al eerder, dat lees je hier. De muziek van het duo is bijzonder dreigend, beklemmend, hard, wild, duister en rotzooit met je algehele bewustzijn. Een soort muzikale waterboarding. Wij hebben de twee weleens voor onze eigen TDI-camera’s gehad: check je een vette sessie & weet je gelijk hoe het live klinkt. Twee vliegen in één klap!

 

 

WEBSITE FESTIVAL | FACEBOOK-EVENT | TICKETS

 

 

Tegen de contouren van onze Zeeuwse landsgrenzen ligt het prachtige vestigingsstadje Hulst, waar al jaren het kleinschalige festival Vestrock wordt georganiseerd. In deze idyllische eilandomgeving is het dit jaar opnieuw raak tijdens het eerste weekend van juni: want dan komt er nationaal en internationaal talent samen om bezoekers te verrassen: dat gaat van beeldschone liedjes tot stampende krautrock en duistere postpunk. 

Vestrock is een boutiquefestival ‘waar je de liefde vindt en de vriendschap viert’. Een weekend lang genieten muziekliefhebbers niet alleen van allerlei toffe live-artiesten, maar ook van speciaalbiertjes en het diverse aanbod aan gerechten dat met liefde bereid is. Dan hebben we het nog niet eens over gehad over het aanbod op het gebied van theater, lezingen (o.a. Dimitri Verhulst) en het complete kinderprogramma Vestrock Junior. Of het university-programma: waar prof. Katrien Kolenberg, dr. Pieter Thijssen en prof. Karel van Acoleyen komen vertellen over een ‘kosmisch orkest’, virtual reality en survivaltips geven voor tijdreizigers.

Er is overdag genoeg te doen om ’s avonds weer terug te kruipen van het festivaleiland naar de buitenvest van Hulst. Wat onze absolute muzikale aanraders zijn naast andere ook-de-moeite-zijnde-bands als Warhaus, Close Talker en Swedish Death Candy? Dat lees je hieronder!

Whispering Sons
De eerste EP Endless Party kwam officieel uit in december 2015, maar werd in 2016 al opnieuw uitgebracht wegens de goede ontvangst. De band liet het er niet bij zitten en won datzelfde jaar ook nog eens Humo’s Rock Rally: de meest prestigieuze muzikale talentprijs van België. De postpunkers die schuil gaan onder de naam Whispering Sons komen namelijk uit ons gezellige buurland en staan 2 juni in het nabijgelegen Hulst. De band sleurt de bezoekers mee in een onheilspellend bos vol donkere gitaarmuren en stroboscopische synths. De vergelijking met Joy Division is al snel gemaakt, liefhebbers daarvan zitten in ieder geval goed bij Whispering Sons.

 

Eefje de Visser
Niet zo lang geleden stond ze nog in Carré en op 3 juni staat Eefje de Visser gewoon lekker in Zeeland. Wat dat betreft is De Visser zeker een juweeltje op de line-up: in Nederland speelt De Visser al jaren op de mooiste podia en festivals van ons land, ook in België rijgt ze de ene na de andere mooie show aan haar tour-CV. Onlangs bracht ze nog een nieuw nummer genaamd Pi uit, voor jeugdserie Het Klokhuis. Wat ze allemaal tijdens Vestrock gaat spelen is nog spannend, maar er zal vast wel wat nieuw werk bij zitten. Al is dat eerdere werk ook fenomenaal, eerder schreven we daar al over: “Eefjes muziek is zo intens intiem, knus en vertrouwd, dat de rillingen door je lijf heen gieren en tintelend resoneren met haar tokkelende gitaar, de overweldigende synths en haar zang die naar binnen schiet als een vurig verloren gewaande liefde die licht schijnt op duistere plekken.”

 

The Graveltones
Veel blues en een hoop rock-‘n-roll is het eerste weekend van juni te vinden in de vorm van The Graveltones. Het duo is inmiddels alweer een aantal jaartjes bezig en voelen elkaar tot in de puntjes aan. Voorbeeldje: de livevideo van World On A String, dat de band twee jaartjes geleden speelde. Een beetje John Bonham in de drums, wat Jack White in de gitaren en een doorleefde stem om het dicht te smeren: niets meer aan doen zeggen wij. En wat veel Australische bands op een of andere manier hebben, heeft The Graveltones zeker ook: zo’n heel vuig en smerig randje dat over alles heen ligt. Doe daar nog een dot gezichtshaar, dikke Royal Blood-achtige riffs en wat muzikale gekheid van Captain Beefheart bij en je zit helemaal geramd op de vrijdag.

 


WHITE
Door NME werd WHITE al ‘the most exciting Scottish band right now’ genoemd en door ons al eens de makers van ‘misschien wel het beste debuut van het jaar‘. Het Schotse vijftal WHITE is namelijk een stuk kleurrijker dan zijn naam doet vermoeden. Het kwintet maakt experimentele pop en volgt met zijn dansbare discopunk in de voetsporen van LCD Soundsystem en stadsgenoten Franz Ferdinand. Na die kekke indierock-EP Cuts That Don’t Bleed, heeft de band net zijn debuutalbum One Night Stand Forever uitgebracht. Liefhebbers van Talking Heads en Bowie: luister deze plaat en check de band ook vooral live!

 

Joep Beving
De klassieke wereld moet niet veel hebben van Joep Beving, de popwereld des te meer! De Amsterdamse pianist was voornamelijk betrokken bij reclames en moest door vrienden worden overgehaald om zijn composities als albums uit te brengen. Hij debuteerde in 2015 met Solipsism, dat hij ’s nachts in de keuken opnam als vrouw en kinderen sliepen en in eigen beheer uitbracht. Dit jaar brak Beving compleet door met Prehension. De plaat behaalde sensationele streamingcijfers en plaatste Beving in een ademteug met moderne pianopingelaars als Nils Frahm. Beving noemt zichzelf een beperkte pianist, maar met simpele akkoordenschema in de linker- en een even magische als minimalistische melodie in de rechterhand, heeft de Amsterdammer goud in beide handen.

 

Otherkin
Een otherkin is een persoon die zichzelf beschouwt als een reïncarnatie van een mythisch wezen, zoals een elf, vampier of draak. Wat dat precies te maken heeft met de Ierse band die onder die naam op Vestrock speelt? Niet zo veel, behalve dan dat de band bestaat uit muzikale beesten! Met hun ruige rock-‘n-roll heeft het viertal uit Dublin in korte tijd vele potten gebroken. De bandfoto van de jonge honden doet denken aan die van de vroege Libertines en hoewel Ierland officieel gezien geen onderdeel uitmaakt van het Verenigd Koninkrijk, heeft Otherkin dezelfde Britse branie. Wat de piepjonge posterboys ook delen met Pete Doherty en de zijnen: ze zijn verdacht goed in het schrijven van verslavende liedjes.

 

WEBSITE VESTROCK | FACEBOOK-EVENT | TICKETS

 

The Daily Indie Presents
12 mei

 

Op 12 mei is het eindelijk zover: dan komt de maker van onvoorstelbaar zwoele slacker bedroom R&B naar Rotterdam. The Daily Indie presenteert deze show en wij waarschuwen je: die tickets gaan hard, dus wees geen sukkeltje en koop op tijd die kaarten. Voor degenen die toch nog een zetje nodig hebben: hier heb je negen redenen om ons te joinen vrijdag.  

1) Het is dit jaar waarschijnlijk de enige EU-tour van Homeshake
Oké, done. WAAR KAN IK DIE KAARTEN KOPEN?! roep je nu natuurlijk al. Rustig, rustig! In ons interview wist Homeshake-vader Peter Sagar ons te vertellen dat het “zeer waarschijnlijk de enige shows in Nederland zullen zijn dit jaar.” Sagar vindt touren leuk, maar hij doet het liever niet te vaak en te veel. I keep the touring schedule pretty light and it keeps the shows pretty full. Wil je hem dit jaar dus nog zien: you know what to do!

2) Volgens frontman Peter Sagar wordt het ultiem chill in Rotown
We hebben Sagar zelf ook nog gevraagd naar een paar tips en volgens hem moet je vooral komen als je zin hebt in een “ultiem chille avond”. We spelen niet zo hard, dat is ook fijn. “It will be relaxing. It will be soft”, zegt hij met een drijvend zwoele klemtoon op soft. De rillingen stonden op onze rug toen Sager het zei: dat wordt relaxt.

3) Die supportact: Aldous RH
Kijk: Homeshake is cool, dat kunnen we wel aftikken. Maar de supportact doet er niet veel voor onder, hoor. Kijk uit! Alexander Aldous Robinson Hewett was de frontman van het oude Egyptian Hip Hop (dat was al echt heel vet) en is dat nu van Aldous RH. Fans van Ariel Pink, Todd Rundgren, The Bee Gees en Kindness kunnen hun lol op met de glinsterende slow jams en jaren zeventig-lofi die ouderwetse soul en funk compleet uit elkaar trekt. RH, die de laatste jaren samenwerkte met Charlotte Gainsbourg, Connan Mockasin en Hudson Mohawke, ging ook al op tour met indie-lievelingen Whitney, Mild High Club, TOPS en Drugdealer en is er dus ook live klaar voor. Druk op play en laat het over je heen komen. Dit klinkt als één lange en ongelooflijke natte R&B-droom, truly een match made in heaven met Homeshake. Nog wat meer horen, check hier een singlecompilatie (onder meer met een Stevie Wonder-cover) die via Handsome Dad Records uit is gekomen.

 

4) Een goed moment om even te ontsnappen aan je drukke leven en je stress (dat heb je nodig)
Zijn muziek is dé soundtrack voor mensen die op zoek zijn naar ontspanning, een vlucht uit het drukke dagelijkse leven en ervan houden om ultiem zacht het weekend in te glijden. Met het opzetten van de muziek van Homeshake lijkt het leven in een slow-motion tot stilstand te komen. Alle hectiek bevriest en de glinsterende gitaren en aaiende synthesizers leggen een gloeiende waas over al je stress en de steken in je onderbuik. Alsof iemand op pauze drukt en je een moment reflecteert waar je bent, wie je bent en je plek in het universum. De hartslag zakt en alles in het leven is even wat het is. Stap naar buiten en voel de frisse lucht/fresh air.

5) Ons The Daily Indie DJ Team is er ook bij
Voor, tussen en na de acts draait ons team de nieuwste nummers en tijdens Rotown Fridays draaien wij zelfs de hele vrijdagnacht nog door. Kom dus met ons hangen en dansen, dan maken we er samen een feestje van als we uit de diepe R&B-dromen van Homeshake zijn gekomen.

6) Homeshake is niet alleen tof in de studio
De studiokunstenaar weet niet alleen fabelachtige sounds uit zijn stem en synths te trekken, live klinkt Sagar zijn band uitstekend. Check hieronder een versie van Midnight Snack uit december 2016 bij Audiotree. En anders deze opname van Give It To Me bij Groovy Tunes.

 

7) Praatje-plaatje na de show
Sagar vertelde ons tijdens het interview dat hij en zijn band nu al zin hebben om lekker een praatje te maken na de show te hangen. “We’ll be there hanging out, it’s going to be nice”, zegt de frontman tegen ons. Bovendien is Sagar naast een getalenteerde muzikant ook een onwijs aardige gast, dus koop een plaatje en maak gezellig een praatje.

8) Via The Daily Indie krijg je vijftig procent korting op de show
Say whuuutttt?! Dat is natuurlijk nooit verkeerd, of wel?! Bekijk onze special ledenpagina voor alle informatie rondom het TDI-lidmaatschap en lap dat tientje om een jaar lang van alle ledenvoordelen gebruik te maken.

9) Luister gewoon nog eens effe naar die muziek hé: die is toch sick. Wtf.
Een paar voorbeeldjes vind je hieronder. Mocht je dan nog geen ticket hebben gekocht, dan weten wij het ook niet meer, hoor. Tot vrijdag dan maar!

 

 

 

 

 

WEBSITE ROTOWN | FACEBOOK-EVENT

Op woensdag 17 mei staat alweer de vierde editie van de kleurrijke, muzikale conceptavond DiCE gepland. De avond die TivoliVredenburg in samenwerking met Friendly Fire en EKKO organiseren rondom internationale showcasefestivals als Reeperbahn Festival en The Great Escape. DiCE plukt deze keer de glanzende vruchten uit de muzikale boom van het laatstgenoemde festival in Brighton.

Onder meer The Magic GangMiya Folick, Gordi en Harrison Brome maken half mei hun debuut in Utrecht. De line-up barst haast uit elkaar van het muzikale talent, dus de redactie van The Daily Indie vond het hoog tijd om eens wat dieper in de bands te duiken, zodat je optimaal voorbereid naar de show kunt.

Gordi
Te beginnen met Gordi, die vanuit Australië in komt vliegen voor een Europese tour. Gordi kunnen we aan de hand van haar debuut-EP Clever Disguise van harte aanbevelen bij fans van Hazel English, Ásgeir en The Shins. Tussen het maken van haar in-scherven-gevallen-folkpop door, schijnt ze overigens ook nog met een opleiding geneeskunde bezig te zijn. Geen idee hoe deze 23-jarige dat allemaal doet, maar knap is het wel. Inmiddels is ze ook nog getekend op Jagjaguwar (o.a. Preoccupations, Foxygen, UMO en Sharon Van Etten) en o ja, waren we trouwens bijna vergeten te melden: ze is ook al eens met Bon Iver op tour geweest. Niet slecht, maar ook niet zo vreemd.

 

Miya Folick
Miya Folick is wat dat betreft ook een mooie artiest om eens in te duiken, met name omdat haar muziek ongelooflijk veel kanten opvliegt.  De muzikante uit Los Angeles maakt het wat dat betreft vrij bont, want ze maakt net zo makkelijk rammende garage, galmende surfpunk en Florence And The Machine-achtige grootsheid met een nummer als God Is A Woman. Uiteindelijk kom je ergens uit in een hoekje waar PJ Harvey-fanaten zich ook goed vermaken. Ze zit nog een beetje onder de radar, maar daar komt zeker verandering in nadat ze hier een uitgebreide Europese tour heeft gedaan, let maar op.

 

The Magic Gang
Nog meer gitaarwerk komt er van de vrienden van The Magic Gang: makers van bonte en Britse indiepop uit Brighton. Deze kustmuzikanten brengen al een tijdje puike singles en EP’s uit, tourde met Courtney Barnett en Wolf Alice en brachten in maart nog EP Three uit. Die overigens werd geproduceerd door Hugo White (je weet wel, die gozer van The Maccabees) en uitkwam op het label Yala Records van Felix White (je weet wel, die broer van die gozer van The Maccabees). We volgen De Magische Bende al een paar jaar en de band heeft ons niet teleurgesteld met zijn vrij ambitieuze instelling van de beginjaren, door te claimen dat hij muziek maakt voor ‘mind, body, spirit en soul’. Tegenwoordig noemen de heren zich melody makers en vibe crafters. Ook mooi gevonden en ook zeker waar; de frisse pop zal op 17 mei een frisse bries door je hoofd waaien in Utrecht. (Nog meer weten? Lees dan nog eens dit interview met DIY.)

 

Harrison Brome
De singles van Harrison Brome vinden gretig aftrek op Spotify, waar al zijn singles miljoenen keren zijn gestreamd inmiddels. Ook tikt hij in Noord-Amerika het ene na het andere grote festival binnen, dat zal waarschijnlijk al snel een unicum worden dat je Brome nog in een relatief ‘kleine zaal’ aan het werk kunt zien. De Canadees bracht vorig jaar zijn EP Fill Your Brains uit, waarop de jonge crooner muzikaal flink aan de haal is gegaan met synthesizers en drumcomputers. Brome heeft iets heel fijns te pakken, maar je hoort dat hij nog niet precies helemaal is waar hij wil zijn. Het is ontzettend interessant om een artiest met zijn potentie in de gaten te houden tijdens de genre- en grensverleggende fase. Check ook zijn laatste single Body High trouwens even.

 

Tom Prior
Het is de beurt aan Tom Prior om zich te melden. De muzikant die, dat hoor je al redelijk snel, uit Londen afkomstig is. Achter zijn Nord-keyboardje haalt hij de laatste tijd de ene na andere glinsterende popparel omhoog. Hij is al meer dan tien jaar serieus bezig met zijn muziek en sinds laatste EP The Sunday Scene van vorig jaar gaat het lekker met Prior. Hij reist tegenwoordig van dikke naar nog dikkere studio met zijn band, waar hij allerlei kekke producers aan zijn zijde heeft. Zeker eentje om rekening mee te houden op 17 mei.

 

Rhys Lewis
Nog zo’n youngster die barst van het talent: de 23-jarige Rhys Lewis ging vorig jaar helemaal Spotify-viral met zijn single Waking Up Without You. Daarna bracht hij nog Living In The City uit en daarmee wist hij al het prestigieuze platenlabel Decca voor hem te winnen. Hij heeft wel wat weg van indiefavorieten Nick Waterhouse en Leon Bridges, met een nog iets duisterder geluid. Goede kop + goede nummers = dat komt wel goed!


WEBSITE TIVOLIFACEBOOK-EVENT | TICKETS (15,00 euro)

 

Bij The Daily Indie vind je alles op het gebied van muziek, maar wij doen natuurlijk ook wel wat meer dan alleen maar muziek luisteren en toffe artiesten interviewen. Daarom zetten we in onze Staff Picks een aantal tips op een rijtje op het gebied van literatuur, film, cultuur, winkels, events, tentoonstellingen en allerlei andere toffe dingen die we tegen het lijf liepen. 

Tekst Dorus Smit & Gea Bruinsma

BOEK: Meisje zoekt meisje 
De muzikale wereldreis van Robby en Jos 
A. Janmaat, T. van Barneveld
 
 
De jonge meiden Robby en Jos vinden elkaar eind jaren veertig via een advertentie in de krant: ‘Meisje zoekt meisje voor trekkerstocht’. Vrouwen mochten in de naoorlogse sleur van WOII nog weinig zelf bepalen. Toch trekken Robby en Jos met alleen een rugzak en twee gitaren de wereld in. Ze behalen successen, verdienen geld met hun muziek en slapen bij vreemden, in maar liefst vier continenten in totaal. Anderzijds wordt hun vriendschap op de proef gesteld door het verlangen van Robby. Hun reis duurt uiteindelijk elf jaar, en wordt beschreven in dit intrigerende boek.

 

FILM: Bunch Of Kunst (A Film About Sleaford Mods) 
Regisseur: Christine Franz 
 
Het Engelse postpunkduo Jason Williamson en Andrew Fearn uit Nottingham komt dit voorjaar met een film. In de trailer zien we katten, Jason en Andrew in een stadsbus en de agressie van Sleaford Mods. De creativiteit en muzikale (boze) boodschap van deze heren staat in de film centraal. Op 21 april verschijnt de film in bioscopen. Haast je vervolgens naar The Daily Indie presents Sleaford Mods show op donderdag 4 mei in de Melkweg. Onze TDI-leden ontvangen 2,50 euro korting! 

 

TENTOONSTELLING: Gek van Surrealisme
Boijmans van Beuningen Rotterdam

Smeltende klokken, een man die in de spiegel kijkt en zijn eigen achterhoofd ziet, een telefoon met een krab als hoorn. Het zijn beelden die iets met je doen, en je laten verwonderen. Het surrealisme is kunst als een verstandig alternatief voor een LSD-trip.

Ruim driehonderd werken van Magritte en Dalì, maar ook van hun iets minder algemeen bekende collega’s als bijvoorbeeld Ernst en Fini, zijn nu in één tentoonstelling bij elkaar gebracht. Een unieke kans om deze bijzondere kunstwerken eens in het echt te bewonderen. En dat kan nog maar tot 28 mei, dus ga op de valreep naar museum Boijmans van Beuningen in Rotterdam!

 

FILM: I Am Not Your Negro

Als Samuel L. Jackson de voice-over doet van een film, weet je dat het om iets bijzonders gaat. De documentaire I Am Not Your Negro was dan ook al genomineerd voor een Oscar, en krijgt lovende recensies.

De film is gebaseerd op het nooit afgemaakte manuscript Remember This House van schrijver en sociaal criticus James Athur Baldwin, waarin hij de geschiedenis van racisme in de VS beschreef. Baldwin, een homoseksuele Afro-Amerikaan, overleed voordat hij zijn boek af kon maken. Regisseur Raoul Peck bouwt Baldwins dertig (!) pagina’s uit, en neemt ook de huidige situatie in Amerika onder de loep, waaronder bijvoorbeeld de Black Lives Matter-beweging. De film I Am Not Your Negro is een verkenning van de rol van ras in Amerika, die helaas nog erg actueel blijkt. Vanaf 11 mei in de bioscoop.

 

 

Eindhoven Psych Lab Presents
vrijdag 26 mei

Eindhoven Psych Lab is binnen korte tijd een begrip geworden in de ronkende nationale en internationale psychscene. Al sinds de eerste editie van het festival in 2014 schrijven we over EPL in Eindhoven/Pyschhoven en vorig jaar waren we er bijvoorbeeld nog voor een uitgebreid verslag. Dit jaar staat er op vrijdag 26 mei weer een geestverruimende dag in Effenaar gepland, met de crème de la crème van (inter)nationale kraut-, psych- en garageartiesten. Onze redactie is kopje-onder in de dronende line-up gegaan en licht alle acts uit. 

Tekst Ruben van Dijk, Reinier van der Zouw, Jort van Meeteren, Mabel Zwaan en Roelof Schipper

Altın Gün
Er staat nog maar één nummer online en toch snelt de zinderende livereputatie van Altın Gün (Google Translate spelt ons ‘Gouden Dag’ voor) de band in razende vaart vooruit. Frisse galmen uit de Turkse hippiehoogtijdagen. Swingen met onconventionele toonladders, verschroeiende improvisatie en fluitende gitaarsolo’s. Goed volk uit de kringen rond Jacco Gardner gespt zich de saz en de bağlama om, hijst zich in onmogelijk kekke hesjes en blijkt in de gedaante van Altın Gün alles in huis te hebben voor een vernietigende ronde langs de zomerpodia. Nu op Eindhoven Psych Lab. Gaat dat zien en lees hier nog eens ons interview met de band voor nog veel meer verhalen. (RS)

 

TRAAMS
Heb je TRAAMS weleens live gezien? Zo ja, dan hoeven we je niet meer te overtuigen. Zo nee, dan is het tijd deze stoomtrein van een postpunkband in levende lijve te gaan aanschouwen. Adam, Stuart  en Leigh uit het eeuwenoude Chichester tappen sinds het oprichten in 2011 gecontroleerd uit vaatjes gelabeld ‘WOMEN’, ‘TELEVISION’ en ‘THE STOOGES’ en dat leverde inmiddels twee langspelers en een EP op, gevuld met melodieuze wanhoopskreten, gejaagde drums en repetitieve riffs. Een track als House On Fire toont TRAAMS in die hoedanigheid even solide als onvoorspelbaar en ongrijpbaar, alsof die stoomtrein geen spoor heeft, maar zich door de krachten der natuur laat voorstuwen. (RvD)

 

Föllakzoid
Voor wie de laatste jaren op een beetje underground- of fijnproeversfestival is geweest, behoeft de naam Föllakzoid waarschijnlijk geen introductie. Wie nog steeds onbekend is met dit Chileense krautrocktrio staat een hele fijne verrassing te wachten, want zeker live is Föllakzoid een band waar je je vingers één-voor-één bij aflikt. Denk aan lange, hypnotiserende songs van soms dik elf minuten, vol onverwachte wendingen en dampende grooves. Al hoef je ons niet op ons woord te geloven als het om de livereputatie van de band gaat, de band heeft net een nieuwe live-EP uit waarop hij een samenwerking aan is gegaan met J. Spaceman (Spiritualized). Luister daarnaar en je weet wat je te doen staat. (RvZ)

 

The Lucid Dream
Een van de interessantere namen tijdens deze editie van Eindhoven Psych Lab Presents, is The Lucid Dream. Vanwege hun muziek, uiteraard, maar ongeveer een maand geleden werd hun complete tourbus leeggeroofd, waarbij letterlijk al hun gear werd gegapt. Gelukkig greep de community in: er werd een fundraiser opgezet, vanuit verschillende hoeken zijn er spullen gedoneerd, werden er financiële bijdragen geleverd en werd er met man en man gezocht naar vervangende equipment. De band beschikt inmiddels weer over een aardig arsenaal aan instrumenten en reist eind mei naar Eindhoven om te laten zien wat het in huis heeft. De neo-psychedelische sound van The Lucid Dream is donker, met een randje lichtheid, waarbij gretig gebruik wordt gemaakt van feedback, reverb-heavy vocalen en andere fuzzy herrie. Het is opzwepende muziek die niet zou misstaan in de achtervolgingsscene van een nieuwe Tarantino-film. (JvM)

 

Radar Men From The Moon
Het instrumentale geweld vanRadar Men From The Moon doet de oren van de liefhebber al een aantal jaar suizen. ‘Post-apocalyptic music in pre-apocalyptic times‘, zoals de Eindhovense band het zelf omschrijft. RMFTM jamt graag en veel. En lang ook. Zijn sound is niet gemakkelijk onder één noemer te plaatsen, maar combineert aspecten van neo-psychedelia, krautrock, stoner en spacerock. De songs beginnen vaak traag en dromerig, en ontpoppen zich langzaam tot beestachtige jamsessies, die uiteindelijk ontsporen in een climax van overstuurde gitaren en hypnotiserende herrie. Het zijn intense trips, die het best tot hun recht komen met het volume nog nét een tikkie hoger. Absoluut de moeite waard. Oordoppen zijn wel aanbevolen. (JvM)

 

Modulab
Modulab Eindhoven staat voor het tweede jaar op rij op EPL. Onder leiding van Stefan is de traditionele DJ vervangen door deze groep. Voor je portie experimentele en elektronische muziek met bijbehorende visuals van het Psych Lab VJ-team moet je hier dus zijn!

 

Meer informatie
Locatie:
Effenaar – Grote zaal
Zaal open
 18:00 uur
Aanvang 18:30 uur
Entreeprijs: 
€ 20,00
Tickets:
koop je hier

WEBSITE EFFENAAR | FACEBOOK-EVENT

 

 

Sniester Festival
26 – 27 – 28 mei

 

Het Sniester Festival kruipt eind mei als een donderwolk over de stad heen en strekt zich met een flitsend programma uit van het Paard en De Zwarte Ruiter tot in allerlei donkere kelders en krochten van de Hofstad. Niet alleen met het aantal bands, ook het aantal locaties heeft het festival dit jaar flink uitgebreid. Met veertien podia en tachtig ‘sniesterwaardige’ acts, is er een hoop om je in onder te dompelen.

Tekst Ricardo Jupijn & Dirk Baart

Sniester is niet een festival waar je voor de headliners naartoe gaat, maar juist eentje voor de bands en artiesten waar je weleens/nooit van gehoord hebt. Met een open blik verlaat je regelmatig met open mond een zaal, omdat ‘je  even niet aan zag komen dat dit zó vet zou worden’. Nu is het programma wederom om van te watertanden en is het voor ons eigenlijk onmogelijk om uit acts te kiezen als BARTEK, Pip Blom, Lucky Fonz III, GOSTO, Monomyth, Canshaker Pi, Jo Goes Hunting, Mooon, HECK, La Corneille, Brutus, The Swamp Shakers, Ron Gallo, Double Veterans, Altin Gün en ELLA. Ander voordeel: you can’t miss! En na een flink dispuut kunnen we je hieronder toch onze vrijdag- en de zaterdagtips geven voor Sniester.

 

 

Niko (vrijdag)
Less is more? Dat slaat natuurlijk nergens op. Het Haagse Niko is dan ook een band met niet één, niet twee, maar drie leadzangers. Bas Prins van Taymir, Thomas van der Want van Soul Sister Dance Revolution én muzikaal meesterbrein Nik van den Berg. Schoonheid schuilt hier in diens viezige vlassnor en lauwwarme doch liefdevolle liedjes. De Hagenees biedt online sex tapes, Delftsblauwe tegeltjes en gel aan (neus na afloop dus vooral even door de merchandise), maar verkoopt op het podium voornamelijk zijn ziel en zaligheid. Die zaligheid klinkt – het woord zegt het al – zalig. Denk aan de jeugdige jaren van David Bowie, de luiste liedjes van Lou Reed en The Velvet Underground & uhm… Niko.

 

Jim Jones And The Righteous Mind (vrijdag)
Jim Jones is zijn wilde manen letterlijk en figuurlijk nog niet verloren. Sterker nog, het briesende boegbeeld van de Jim Jones Revue, die ook lid was van Black Moses en Thee Hypnotics, heeft een nieuw project: met Jim Jones and the Rightheous Mind, dat de Brit vijf dagen na de laatste show van zijn Revue al opzette, brengt hij op 12 mei album Super Natural uit. Het vehikel maakt in vliegende vaart korte metten met je festivaldip. Ook in zijn zoveelste hoedanigheid is Jones namelijk een van de meest extravagante en energieke rockfrontmannen van het moment. Zijn band ontleent zijn naam aan een psychologieboek, maar dat valt verder nergens aan te merken. Verwacht gitzwarte gitaren, borrelende baslijnen en duivelse drums. Rock dood? Niet zolang Jim Jones nog leeft. 

 

Animal House (vrijdag)
In eerste instantie speelde het Australische viertal Animal House in de grauwste garageboxen van Brisbane en omstreken. Een periode vol onverwachte omzwervingen en paspoort-gerelateerde problemen volgde, maar nu zetelt het kwartet comfortabel aan zee, in het Britse Brighton. En dat is te horen ook, want Animal House, dat vorig jaar met zijn eerste EP kwam, bevindt zich ook qua muziek op het middelpunt tussen het zonnige down under, het New York van The Strokes en de Britpop van stadgenoten als The Kooks. Kortom, een bonte beestenboel dus. In onze belevingswereld was Sour, de debuutsingle die Animal House in 2014 uitbracht, al lang een wereldhit, na de show op Sniester snap jij vast ook waarom.

 

The Guru Guru (zaterdag)
Jeetje, die gasten van The Guru Guru trekken hem ook lekker door. Wij mochten de band zijn nieuwe album PCHEW een tijdje terug in première laten gaan op onze site. Het Belgische kwartet sleept sindsdien weer met hun muzikale oorlogsmateriaal van zaal tot zaal, waar het er tijdens het afvuren ongeveer zo uitziet. Een overstroming van wiskundige noiserock die niet alleen maar hard is, maar die in al zijn opgefoktheid ook simpelweg retegoed in elkaar zit. Het grote voordeel: de nummers verschillen onderling nogal van elkaar, waardoor je niet snel een nu-weet-ik-het-wel-gevoel krijgt bij de band. Maar hoe strak die platen ook in elkaar zitten, The Guru Guru is boven alles een ronduit sicke live-ervaring. Een band die altijd net even iets té hard gaat en zichzelf nog weleens verliest in het moment. Prima!

 

The Lucid Dream (zaterdag)
Alweer een tijdje terug, maar meer dan drie jaar geleden interviewden we de psychedelische jongen van The Lucid Dream eens voor The Daily Indie. Onder meer over hun woonplaats Carlisle en over de plaat Songs of Lies and Deceit, waarna de band nog een zelfgetitelde plaat uitbracht en vorig jaar Compulsion Songs. The Lucid Dream is een band voor de liefhebber en eentje die dus ook al op de eerste edities van het vermaarde Liverpool Psych Fest speelde. Los van hun muzikale kunnen, zijn we vooral blij dat de Engelsen weer terug on the road zijn, want niet zo heel lang geleden kwam The Lucid Dream nog op een vervelende manier in het ‘social medianieuws’, doordat alle apparatuur van de band gestolen was en er shows geannuleerd moesten worden. Maar, door hulp van de community staat de band er inmiddels alweer zo voor. Op de zaterdag van Sniester kun je de prettig deinende mix van bubblegum psychedelica en healing pop van de heren dus gelukkig live aanschouwen.

 

Every Kid Knows (zaterdag)
Voor nog een lokaal smaakje hebben we Every Kid Knows uit de line-up omhoog getrokken. Een band onder leiding van John Turner en met daarin bekende Hagenezen als Sebas Simoen (WOOT) en Joeri Gordijn (hoofdredacteur 3voor12 Den Haag). Dan heb je een goede kans ‘dat het wel goed zit’. Ook voor ons is deze band een aangename verrassing op de line-up, Every Kid Know komt op ons over als een ongelooflijk fijne variant van madchester-bands als The Stone Roses en Happy Mondays, maar flirt ook met de klanken van Jagwar Ma. Subtiel, groovy, zuiver opgenomen en omgeven door buitenaardse en utopische sferen. Het debuutalbum Defenders Of The Nish is vorig jaar uitgekomen en een prima plaat om eens een rustig avondje voor te gaan zitten. Op de zaterdag dus op Sniester: één keer raden wie daar sowieso vooraan staan!

 

 

Sniester Festival
Sniester wordt georganiseerd door Grote Markt Den Haag, Paard van Troje en het Haags Pop Centrum.
Data: Vrijdag 26 mei t/m zondag 28 mei

Locaties: Grote Markt, De Zwarte Ruiter, Café September, Rootz, Paard van Troje, de Blauwe Kamer, Quantum (het Kwantum pand), Uno, Beergarden, Hostel de Gekke Geit
Tickets: 
Early Cat (poes-partout) €10 
Normaal: Day ticket €10 | Poes-partout ticket €15

WEBSITE SNIESTER | FACEBOOK-EVENT

Aanstaande zaterdag speelt zich in Amsterdam een bijzondere samenwerking af tussen de Melkweg, Subbacultcha en De Brakke Grond. Op 15 april wordt de inmiddels beruchte L.A.N. Party weer gehouden, die deze keer in het teken staat van muzikaal talent uit het land van onze zuiderburen. Daarover las je laatst al veel meer in onze redactietips, vandaag duikt The Daily Indie nog eens wat dieper in het concept.

Wil je kaarten plus een totebag winnen voor deze show? Check dan nog even onze winactie voor de tickets!

Daarom vonden wij het hoog tijd om nog even met de muziekprogrammeur van De Brakke Grond te bellen: Birgit van Asch. Sinds begin dit jaar importeert zij in haar nieuwe functie de crème de la crème op muzikaal gebied van België naar Nederland. Het Vlaamse Cultuurhuis heeft zijn muzikale koers tegelijkertijd iets gewijzigd in 2017 en gaat nog meer samenwerkingen aan om al dat Vlaamse talent door heel Nederland een plek te geven. De Brakke Grond staat dan ook absoluut niet voor concurrentie, maar voor verbinding en het instituut vormt de schakel om de booming Vlaamse muziekscene te introduceren bij het Nederlandse publiek. Niet alleen in hun eigen podium in Amsterdam, maar simpelweg waar het goed past. Het belangrijkste uitgangspunt: waar schuurt het tussen Nederland en Vlaanderen en waar vonkt het?

En dan kom je voor de underground al snel uit bij Subbacultcha en de Melkweg natuurlijk?
“Absoluut. Het was voor ons een logische plek om aan de slag te gaan. Subbacultcha en de Melkweg organiseren de L.A.N. Party’s natuurlijk vaker en beide partijen hebben een heel goede basis in de Amsterdamse underground, waar dit programma goed op aansluit. Bovendien heeft Subbacultcha natuurlijk ook een Belgische tak, waardoor het makkelijker is om goede acts uit te wisselen.”

Hoe versterken deze partijen elkaar?
“Subbacultcha heeft een heel sterke doelgroep en weet die als geen ander te bereiken. Daar kunnen de andere partijen dan weer goed op inhaken. Wij als Brakke Grond omdat we veel kennis hebben van  Vlaanderen in zijn geheel, we hebben daar goede contacten en het is ook makkelijk dat ik zelf Vlaamse ben. En de Melkweg omdat het een van de tofste zalen van de stad is en als groot poppodium toch erg gedurfd en edgy programmeert. De acts die zaterdag spelen zijn vrij niche, maar ons gezamenlijk publiek kan dat zeker wel verteren.”

 

“Platforms als Subbacultcha en podia met een ijzersterke reputatie wat betreft gedurfd programmeren, zijn heel dankbare partners voor ons.”

 

Wie heeft er precies voor de programmering gezorgd? Want ik neem aan dat alle partijen wel hun voorkeuren hebben?
“We hebben het samen gedaan met de drie programmeurs van de instellingen. We hebben een longlist opgesteld van artiesten die ons geschikt leken en daar vervolgens een shortlist van gemaakt. Daardoor is de line-up een mooie combinatie geworden van acts die we alle drie heel tof vonden en die wat ons betreft meer aandacht verdienen.”

 

 

Over de wat grotere acts als Warhaus, Bazart en Tamino hoor je natuurlijk genoeg in Nederland, maar hoe is het gesteld met de Vlaamse underground?
“Daar gaat het heel goed mee, maar het kan natuurlijk altijd nog een zetje gebruiken. Het krijgt in Nederland wel steeds meer exposure en ik heb ook wel de indruk dat steeds meer Nederlandse platforms naar België kijken, om te checken wat zich daar allemaal aan het afspelen is. Er gebeurt heel veel, volgens een opvallend andere dynamiek dan in Nederland. Constante onderlinge uitwisseling van muziek en muzikanten, jong talent dat los van labels en wars van controle samen de krachten bundelt om hun lokale scenes op de kaart te zetten. Het doet voor de buitenwereld vaak erg incrowd en niche aan, maar het potentieel en de wil om de underground te ontstijgen is er echt. En met events als de L.A.N. Party willen we vooral dat laatste zetje over de grens geven. We zijn er ons bij De Brakke Grond goed van bewust dat we het niet alleen moeten willen doen. Platforms als Subbacultcha en podia met een ijzersterke reputatie wat betreft gedurfd programmeren , zijn heel dankbare partners voor ons.”

 

“Er gebeurt veel spannends, ook over genregrenzen heen, en dat is net wat we willen tonen.”

 

Het is een behoorlijk brede line-up geworden als je er inderdaad zo doorheen loopt. Van de science fiction-synths van Miaux tot de lo-fi van Ignatz en de snoeiharde noise van Cocaine Piss.
“De line-up is een mooie afspiegeling van wat er allemaal aan gebeurt in België. Dat hebben we ook zeer bewust gedaan, om niet één strakke richting op te gaan. Het verhaal vertelt makkelijker wanneer je ervoor kiest om een stroming of genre uit te lichten, maar dan zouden we, zeker in het kader van de L.A.N.-events, de Belgische muziek onrecht aandoen. Er gebeurt veel spannends, ook over genregrenzen heen, en dat is net wat we willen tonen. Eén plus één wordt zo drie als het ware.”

En waar sta jij nou allemaal vooraan aankomende zaterdag?
“Nou, bij alles natuurlijk, haha. Nee, ik kijk heel erg uit naar de show van Coely, zij is op dit moment echt keihard aan het doorbreken. Getuige haar debuutplaat die overal laaiend enthousiast ontvangen wordt, op papier en door het publiek. Ik heb haar show ook op Eurosonic gezien en afgelopen weekend nog op Ik Zie U Graag en die is echt ontzettend dynamisch en energiek. Ze krijgt echt iedereen in de zaal mee.

 

Hiele is iemand die zich heel bewust is van zijn positie in de elektronische scene en initiatief neemt. Ekster is zo’n label dat consequent goeie releases aflevert en in je eentje afsluiten na Autechre doe je ook niet zomaar.

 

En als laatste, niet te vergeten: Le Motel. Daar ben ik erg blij mee, want hij heeft als beatproducer ontzettend veel potentieel om door te breken in Nederland. Zijn tweede plaat met Roméo Elvis gaat als een speer in België, maar ook solo verdient hij het om meer uitgelicht te worden. Ik zag hem twee weken geleden nog in Brussel en daar speelde hij de zaal helemaal plat!”

 

WEBSITE MELKWEG
FACEBOOK-EVENT

Je las al eerder de laatste namen voor het Haagse (en gratis) festival THE LIFE I LIVE, dat dit jaar overigens uit gaat breiden naar twee dagen en het centrum op Koningsnacht en Koningsdag transformeert in één grote muzikale toverbal. Het programma is lekker breed, er zijn een hoop smaken en er is meer dan genoeg moois te beleven. Maar wat zijn nou de acts waar je zeker even moet gaan kijken? The Daily Indie zet ze eens rustig voor je op een rijtje. 

Ten eerste: vergeet ook niet even langs te komen bij het smaakmakende DJ Team van The Daily Indie, want wij zijn er ook gezellig bij dit jaar! Afijn, terug naar de rest van de line-up, want we duiken er samen even in. Met één klik op de knop door de line-up doorgaan? Check dan onderaan onze speciale Spotify-mixtape.

The Hazzah
Te beginnen met de lokale Haagse trots: The Hazzah. Deze band bestaat uit vier jonge garagerockers die muzikaal een soort gekke en tegelijkertijd heel toffe mix van Black Lips, Tijuana Panthers en Allah-Las maken. Op hun dubbele single New Fuzz/I Will Wait For You hoor je al goed wat de band voor je in petto heeft. The Hazzah speelt in dezelfde week in Amsterdam en Zwolle, dus reken maar dat die boys lekker ingespeeld een thuiswedstrijdje komen spelen

 

The Stangs
Oké, oké: geen stress! We zijn die andere lokale trots van Den Haag heus niet vergeten. Want de bovenstaande band speelde onlangs nog als support van The Stangs toen de band in februari een nieuwe EP uitbracht in Koorenhuis. Deze ‘dune beat’ had haast niet beter geprogrammeerd kunnen worden, want ‘dune beat’ klinkt natuurlijk nergens zo lekker als in Den Haag. Liefhebbers van The Last Shadow Puppets: ga naar deze show!

 

Indian Askin
Alright: de gruizig ruizende poprockers van Indian Askin zijn ook van de partij! Nog niet zo heel lang geleden interviewden we de band over zijn debuutalbum, inmiddels moeten we diepgravend onderzoek doen om erachter te komen wat de band nu weer allemaal uit heeft gespookt, want die gaan HARD. Want met meer dan vijftig festivalshows (Lowlands, Best Kept Secret, Zwarte Cross, etc.), een Edison-award,de ontzettend fijne single Drinkin Time die uitkwam via de Paradiso Vinylclub en uitverkochte clubshows in Rotterdam, Den Haag, Utrecht en Amsterdam is de band behoorlijk lekker bezig. #knallen

 

The Mysterons
Wil je echt alles weten over The Mysterons, lees dan nog eens ons interview terug met de band. Je hoeft je in ieder geval geen zorgen te maken of die liveset staat als een huis: ook deze band stond inmiddels al op Lowlands (check hier een TDI-reportage van die dag), Motel Mozaique, Into The Great Wide Open en noem het op. Zijn plaat Meandering kwam onlangs uit via Excelsior en staat vol met eigenzinnige psychpop, die zich op een kronkelige manier in je hoofd wurmt. Een plaat vol oosterse klankenm vervreemdende en pakkende geluiden uit de jaren zestig eb tegelijkertijd klinkt het ook nog als een soort Roosbeef on LSD. Afijn: ga vooral lekker zelf kijken!

 

CUT_
Even geen gitaren? Dat kan natuurlijk ook, loop dan even naar het duo CUT_. Ook geen muzikanten die net om de hoek komen kijken: in Nederland heeft de band elk hoekje al gezien (o.a. Lowlands, Pitch, ADE), op Spotify is de band miljoenen keer gestreamd en speelt de band regelmatig toffe shows in het buitenland. In mei speelt CUT_ zelfs op het grote showcasefestival The Great Escape in Brighton, waar Sebastiaan Dutilh en Belle Doron zich internationaal in de kijker kunnen spelen. In Den Haag heb je dus nog de kans om het tweetal live in actie te zien met hun glinsterende elektropop. Single Tune In Tune Out is een uitstekend voorbeeld van waar we het nou over hebben de hele tijd, ook goed geschikt voor fans van Sylvan Esso en Purity Ring.

 

Compact Disk Dummies
Aan de andere kant van de grens is het duo van Compact Disk Dummies al jaren bezig met hun zelf omschreven electropunktrashclashrock. Het duo brengt hun muziek uit via N.E.W.S Records, won in 2012 al Humo’s Rock Rally en trokken langs Sziget, Dour en Pukkelpop. Eind april lekker in Den Haag dus, waar veel nummers van de laatste plaat Silver Souls te horen zullen zijn.

 

Polynation
Een stukje bluesrock vinden we terug in de retestrakke groove van het Amsterdamse Nachtschade. Gruizige rock-‘n-roll waarmee de band begin deze maand Paradiso nog uitverkocht tijdens de release van hun debuutalbum Maskerade. Die plaat werd geproduceerd door Pablo van de Poel van DeWolff, dus die weet ook wel waar hij het over heeft. Met duivelse orgeltjes, hitsige zangpartijen en vlijmscherpe gitaarpartijen heeft deze band bijzonder kort nodig om je live te overtuigen (true story). De band tikt af en vanaf dat moment is er geen houden meer aan. Don’t try and stop it: geef jezelf er vooral lekker aan over.

 

Ephemerals
Kijk, uit Nederland komt er ontzettend veel talent, maar in het buitenland kunnen ze er soms ook wel wat van. Neem Ephemerals, de band uit Londen en Parijs die eerder speelde op Mostly Jazz en Glastonbury en die lijn rustig doortrekt tijdens THE LIFE I LIVE. Jazz, soul en rock: de band mengt het allemaal op een fijne manier. Het bewijs daarvan hoor je op zijn platen Nothin Is Easy en Chasin Ghosts. Wat betreft timing zitten we perfect met Ephemerals, want de derde langspeler Egg Tooth komt uit op 21 april. Veel verser van de pers krijg je het niet.

 

Voor woensdag 26 april (Koningsnacht) zijn bevestigd: MY BABY, Kraak & Smaak (live), Fresku & Mocromaniac, Indian Askin, Hunee, Intergalactic Gary, Polynation, Compact Disk Dummies, CUT_, Tears & Marble, Con Brio, Pat Smith & Friends, Birth of Joy, Death Alley, The Mysterons, Darlyn, Pink Oculus, Sarah-Jane, Ephemerals, ISLAND, The Stangs, The Hazzah, JEANS & Twice Upon A Time, Nachtschade, Woof Woof Ridicule, Folk Road Show, The Navigators, Jeabanks & Jama, Beyond The Moon, Yaell Campbell, Tub, The Sugar Skulls, Blue Caravan, Something Like Sunshine, The Last, Tabass-co en DJ Sunny Sjoerd.

Op donderdag 27 april van het festival (Koningsdag) spelen de volgende artiesten in Den Haag: Sven Hammond, Jeangu Macrooy, La Chiva Gantiva, The Cool Quest, Ed Struijlaart, Linde Schöne, Rob Dekay, Thijs Boontjes Dans- en Showorkest, Paul Sinha, Rilan & The Bombardiers, Tom Tukker en Jon Tarifa.

 

Meer informatie
Data: Woensdag 26 april (Koningsnacht) & donderdag 27 april (Koningsdag)
Locatie: Binnenstad Den Haag | 50 live acts | gratis toegang

WEBSITE FESTIVAL
FACEBOOK-EVENT