Zo, de line-up van Motel Mozaique is compleet en het grasduinen kan dus beginnen. Laatst hebben we met onze redactie de niet-te-missen-acts al op een rijtje gezet, nu zijn er nog een aantal mooie namen als Tamino, BARTEK, Anna Meredith, Frank Rensen, EUT en Okkultokrati. Genoeg te ontdekken, dus!

De hele rits namen die de gaatjes in het programma opvult vind je hier! Er komen een berg artiesten naar de Maasstad, daarom hebben we voor de vrijdag en de zaterdag een overzichtelijke mixtape gemaakt, zodat je je even goed kunt oriënteren en voorbereiden. Met één uur en achttien minuten minuten, kun je hieronder heerlijk de vrijdag doornemen!

Tijdens het luisteren kun je hier nog eens ons interview lezen met Klangstof ter voorbereiding op hun MoMo-show op vrijdag. Hier, hierhier en hier vind je nog veel meer over de andere acts en houd onze site in de gaten, want er zitten nog een paar mooie artikelen aan te komen!

 

De Vrijdag

 

De Zaterdag

 

 

WAAR EN WANNEER:  vrijdag 7 & zaterdag 8 april 2017, diverse locaties in Rotterdam
TICKETS:  passe-partout á €60 (7 & 8 april) of festival-dagticket á € 37,50 

 

 

Tijdens de laatste editie van de L.A.N. Party werd elk gaatje van de Melkweg volgestopt met lokaal talent, wat er ongeveer zo uitzag. Deze keer gaan de twee partijen de samenwerking aan met het Vlaamse Cultuurhuis De Brakke Grond voor een speciale Belgische editie. Zet de hashtag #lekkerontdekken maar vast klaar voor 15 april.

De partijen zijn samen aan het grasduinen geweest, op zoek naar de beste acts uit de underground van onze zuiderburen. Het resultaat is een bonte mix van rauwe een rapster als Coely, akoestische new wave in de vorm van Joy Wellboy, de hypnosebeats van Le Motel en de snoei-fuckin’-harde noise van Cocaine Piss. Een soort ontdek-je-plekje met die typisch verfijnde en vernuftige muziek die we zo goed kennen van Belgische muzikanten. Laten we er eens een paar hoogtepunten op een rij zetten voor het gevoel en hebben we een complete Soundcloud-playlist voor je samengesteld.

Totaal rustige, maar compleet trippy muziek. We zetten Hiele weleens op tijdens een drukke werkdag en de muziek is zo drukte- en stresscontrasterend dat je bloeddruk zo snel naar beneden gaat dat je er bijna flauw van valt. We weten niet precies wat het is, maar het doet iets vreemds met je. Het zet allemaal gekke hersenneuronen in beweging die vredig botsen en langzaam samensmelten in een stroom van duizelingwekkende geluidjes.

 

In België wordt de samenwerking van Le Motel en Roméo Elvis dé ‘hiphoprevelatie’ genoemd. Deze prodcuer maakt met de Brusselse rapper waanzinnig populaire chanson-achtige hiphop (het is ook bijzonder vette combinatie), maar gaat solo een heel andere kant op en componeert zogenaamde ‘beat suites’ (wat alleen al super tof klinkt). Vorig jaar bracht hij de hypnotiserende Ripples EP uit met daarop onder meer het nummer Blood, dat klinkt alsof je vier minuten lang door iemands bloedvaten zweeft.

 

Voornamelijk via Soundcloud brengt de Casio-synthprinses Miaux haar intense muziek uit. Luisterend naar een symfonieorkest van synthesizers heb je het gevoel dat je in een andere dimensie bent gevallen. Eentje die er uitziet als een oude, Italiaanse horrorfilm uit de jaren zeventig. Een barokke science fiction-ervaring die je twaalf minuten lang kunt ervaren op het nummer Above The High Rays.

 

Een van de dingen waar wij 15 april zeker vooraan staan, is bij Joy Wellboy. Achter de knoppen van deze duistere pop gaat het muzikale liefdeskoppel Joy Adegoke en Wim Janssens schuil. Het van Brussel naar Berlijn verhuisde duo roept vergelijkingen op met The Knife, Goldfrapp en Nancy Sinatra & Lee Hazlewood: het is bijzondere mengelmoes van invloeden. Dit jaar kwam de plaat Les pieds dans la merde la tête dans les étoiles uit en daarvoor het sterke Wedding.

 

Fluwelen Koord met het nummer Luxe Poesjes is het enige obscure en opgenomen bewijsmateriaal dat er van de band te vinden is. Er is echt maar één manier om erachter te komen wat je daar dan precies van kunt denken en dat is op play drukken. Je oren zullen gevuld worden met avant-gardistische en behoorlijk onalledaagse geschreeuw, soundbites en stoïcijns ingespeelde gitaarpartijen. Heftig, wel indrukwekkend.

 

De lo-fi van Ignatz wordt gemaakt door Bram Devens uit Brussel. Intensieve en magnetiserende muziek die klinkt alsof het in de jaren twintig in een bushokje opgenomen is. De muzikant grijpt terug op oude blues en folk en released sinds 2006 zijn vervreemdende solo-platen. De ruwe en vervormde sound van Ignatz gaat venijnig schuren in de Melkweg, dat is wel duidelijk.

 

LINE-UP:
COELY / ROMAN HIELE / JOY WELLBOY / LE MOTEL / MIAUX / FLUWELEN KOORD / IGNATZ / MITTLAND OCH LEO / COCAINE PISS

FACEBOOK-EVENT: https://www.facebook.com/events/1873656102864450/
WEBSITE MELKWEG: https://www.melkweg.nl/nl/agenda/l-a-n-party-belgium-edition-15-04-2017/

 

 

Je had hem natuurlijk allang in je agenda genoteerd, maar het weekend van 7 en 8 april kun je nergens anders dan in Rotterdam zijn. Dan is het namelijk tijd voor Motel Mozaique, het festival dat al sinds 2001 de meest uiteenlopende artiesten naar de stad haalt. Van Django Django tot Damien Jurado, Protomartyr, Temples, Kate Tempest, James Blake, Will Butler, The Maccabees, James Vincent McMorrow, Kurt Vile, Wild Beasts en The Whitest Boy Alive.

Wij duiken eens dieper in de line-up van dit jaar, om te kijken over welke namen we het over een paar jaar aan de bar hebben. ‘Weet je nog, die keer dat Altın Gün en Weyes Blood op MoMo stonden in 2017?!’ Dat idee. De redactie van The Daily Indie heeft zich in in het MoMo-programma gegraven dit jaar en daar rollen de volgende TDI-tips uit.

 

 

Weyes Blood
Ze trad op onder namen als Wiseblood en Weyes Bluhd, maar doorgaans is Natalie Mering vooral bekend onder de naam Weyes Blood. Met haar derde album Front Row Seat To Earth scoorde ze retegoede recensies en werd ze in een klap een bekende artiest in de indie-scene. De muziek van Mering is te omschrijven als een nieuwe twist aan het aloude folkgenre. Als dit stuk maar tien woorden lang mocht zijn, zou ik het hebben omschreven als: experimentele folk om een jarenzestigroadmovie bij te verzinnen.

Instrumentaal klinkt het soms net zo kraakhelder geproduceerd als een album van Jonathan Wilson en qua vocals kun je soms haast niet om de vergelijking met Nico heen. Komt haar stem je misschien al bekend voor. Die zou je kunnen herkennen uit de muziek van Ariel Pink, met wie ze onlangs ook de absurdistische EP Myths 002 heeft uitgebracht. En anders van de laatste plaat van Drugdealer (die ook op MoMo speelt)!
Matthijs van Rumpt

 

Altın Gün
Over neusjes van de zalm gesproken: Altın Gün heeft niet alleen een gouden formule te pakken, de band bestaat ook van links naar rechts uit sublieme muzikanten. De band ontstond nadat Jasper Verhulst (ook van Jacco Gardner en Eerie Wanda) zich ging verdiepen in de psychedelische geluiden die in de jaren zeventig in Turkije omhoog kwamen borrelen. Een bonte mix aan westerse en oosterse invloeden die op een unieke manier samenvloeiden en waar iets totaal unieks uit voortkwam.

De band speelt een mix van hun namen als Selda, Barış Manço, Erkin Koray en wisselt dat af met eigen werk. Er is nog geen studiowerk uit, maar wij kunnen uit ervaring spreken: dit is haast onbeschrijfelijk waanzinnig! Met behulp van Jungle By Night-percussionist Gino Groeneveld, Merve Dasdemir en Erdinc Yildiz Ecevit (die ook de saz bespeelt) die de zang voor hun rekening nemen, heeft Verhulst met Gardner-bandgenootjes Ben Rider en Nic Mauskovic de line-up rondgemaakt. Hier is een korte live-video te zien, dan heb je al een aardig idee wat we bedoelen: de energie spat er van alle kanten af. Groovy, baby!
Ricardo Jupijn

 

Warhaus
Terwijl de Belgische band Balthazar het momenteel even rustig aan doet, zitten de leden absoluut niet stil. Zo is Warhaus het soloproject van Balthazar-zanger Maarten Devoldere. De muziek van Warhaus laat zich op het gebied van synesthesie het best omschrijven als een combinatie van whisky en sigaren; de invloeden van Nick Cave en Leonard Cohen zijn overduidelijk aanwezig.

Op zijn debuutalbum We Fucked A Flame Into Being beschrijft Devoldere de liefde en dan vooral de onbereikbare variant, zo zingt hij bijvoorbeeld op I’m Not Him ‘You want Jesus / Well I’m not him’.  Op Motel Mozaique zal Warhaus de venue omtoveren tot een ietwat melancholische huiskamer, dit doet hij op een duistere, maar bovenal mysterieuze en stijlvolle manier.
Bram van Duinen

 

Grandaddy
Cultband bij uitstek Grandaddy kwam vorige week na tien jaar afwezigheid terug met het album Last Place. Een fantastisch comeback-album, dus MoMo had geen beter moment kunnen kiezen om de band te boeken. De formatie rond Jason Lytle heeft zich duidelijk aan het mantra if it ain’t broke, don’t fix it gehouden en dat is helemaal niet erg.

Grandaddy klinkt anno 2017 nog precies zo als we ze het liefst horen, net zo lekker lo-fi en spacey als op legendarische platen als The Sophtware Slump (2000) en Just Like The Fambly Cat (2006). Wij hebben er alle vertrouwen in dat zich dat ook weer gaat vertalen in een uitstekende liveshow.
Reinier van der Zouw

 

Drugdealer
De muziek van Drugdealer is een vreemde eend in de bijt. Gefragmenteerde, ietwat desoriënterende psychpop die in zijn meer rechttoe-rechtaan-momenten teruggrijpt naar de psychedelische muziek van de jaren zestig, maar ook uiterst interessante zijwegen inslaat met versnipperde collages die je knap terugvoeren in de tijd.

Vreemd en toch uitermate catchy en toegankelijk, een beetje zoals Mac DeMarco geklonken zou kunnen hebben als ‘ie bij Ghost Box Records getekend was. Verwacht geen moshpits of anderszins druk gedoe, maar laat je meevoeren in een kalmerende stroom van zoete klanken en zomerse vibes.
Jort van Meeteren

 

Kim Janssen
Na succesvolle de soloplaten (Ancient CrimeThe Lonely Mountains) en flinke (buitenlandse) tours met The Black Atlantic in 2012, werd het een tijdje stil rondom de Utrechtse muzikant Kim Janssen. Gelukkig verschijnt op vrijdag 31 maart zijn nieuwe album Cousins, met een releaseshow die gepland staat in Tivoli de Helling. Na bloedmooie singles Bottle Rockets en Gouldians, hoor je duidelijk dat Marla Hansen (Sufjan Stevens, The National) en Eiríkur Orri Ólafsson (Sigur Rós) hebben meegewerkt aan de plaat. Op de nieuwe singles klinkt het geluid van Janssen frisser en grootser dan op zijn vorige platen.

Op vrijdag 7 april is Kim Janssen lekker opgewarmd met zijn band en is hij op Motel Mozaique te zien. Hopelijk staat hij net als op Noorderslag 2017 met strijkers op de bühne, want dan zou de live-show van Janssen misschien wel één van de hoogtepunten van het festival kunnen worden.
Dorus Smit

 

LVL UP
Een beetje Neutral Milk Hotel, een beetje Car Seat Headrest en een hoop kippenvel. De uit Brooklyn afkomstige indierockers LVL UP tekende met het album Return To Love voor een van de beste platen van vorig jaar. Die plaat sneeuwde helaas een beetje onder, maar Motel Mozaique is een uitstekende kans om toch nog kennis te maken met deze prachtband.

LVL UP maakt rauwe, stevige indierock, met altijd een stevige emotionele ondertoon. Luister bijvoorbeeld naar hoe The Closing Door voorbijraast op een laag van gitaarnoise waar J. Mascis jaloers op zou zijn, of hoe het prettig rammelende Pain aan het einde glorieus ontspoort; LVL UP gaat live hoe dan ook voor vuurwerk zorgen.
Reinier van der Zouw

 

serpentwithfeet
Josiah Wise aka serpentwithfeet kwam even hard binnen op onze radar door MoMo. Als een soort Kate Bush van 2017 dwarrelt hij door zijn heerlijk-over-de-top-gaande clip van four ethers, geïnspireerd door de Japanse, avant-gardistische dansvorm Butoh, haalt hij ook overal zijn invloeden vandaan. Pop, R&B, gospel en elektronische muziek worden weleens vaker gemengd, maar Wise creëert er gewoon een heel eigen genre mee. Alle muziekstructuren worden losgekoppeld, terwijl serpentwithfeet een kamerorkest mee zijn duistere wereld insleept.

Als je net als wij compleet weggeblazen bent na het zien van deze clip, dan omcirkel je deze act voor de vrijdag, want dit kan live niets minder dan spectaculair zijn. Nog meer horen, luister dan eens zijn EP Blisters op Spotify.

 

The Slow Show
Nóg een fantastische naam op dit festival: The Slow Show. Vorig jaar bracht de band hun debuutalbum Dream Darling uit. Denk bij deze band aan diepdoordachte melodieën, met orkestrale bombast in de stijl van The National waarbij je met name de grootsheid en de melodieën van het album High Violet terug kunt horen.

Daarnaast heeft de band een behoorlijk sterke live-reputatie opgebouwd door de jaren heen. Na hun optreden op Eurosonic Noorderslag en London Calling in 2015 begon de band zijn voeten steeds steviger in de aarde te planten en in 2016 keerde The Slow Show al terug naar Nederland voor een optreden op onder meer Best Kept Secret Festival en in de Ronda-zaal van TivoliVredenburg. Met shows als deze in de zak, wordt deze band zeker een van de klappers op Motel Mozaique.
Merijn Kramer

 

Nog meer leuks
Zeker ook niet te missen, zijn wat ons betreft Thundercat (WOW!), het Spaanse Mourn, H. Hawkline (we schreven onlangs nog over zijn laatste single), Klangstof (daarover binnenkort nog véél meer), Shame (pikten we een tijdje geleden ook op) en The Sweet Release Of Death (die we zelfs voor onze eigen camera’s hadden).

 

WEBSITE FESTIVAL: http://motelmozaique.nl/festival
FACEBOOK-EVENT: https://www.facebook.com/motelmozaiquefestival/?fref=ts

——————————

WAAR EN WANNEER:  vrijdag 7 & zaterdag 8 april 2017, diverse locaties in Rotterdam
TICKETS:  passe-partout á €60 (7 & 8 april) of festival-dagticket á € 37,50 

 

Nog een maand en dan zitten we weer midden in het grote Cross-Linx-weekend! Het jaarlijkse indie-classical festival reist via Eindhoven naar Groningen, Rotterdam en Amsterdam. Een festival dat buiten de lijntjes kleurt met acts die elkaar muzikaal aanvullen en elk jaar weer weten te verrassen. The Daily Indie duikt dieper in het programma en licht een aantal favoriete artiesten uit

Voor de editie van 2017 staat een bont gezelschap van Ane Brun & Zapp4, Hauschka, Efterklang & The Happy Hopeless Orchestra, My Brightest Diamond, Vandryver en Perforator op het programma. Een rijtje avant-gardistische pop en kruisbestuivende genres die elke bezoeker gaan verrassen dit jaar. Cross-Linx daagt hun bezoekers uit en presenteert een palet van muzikale smaken waar voor iedereen iets te ontdekken valt.

Efterklang & The Happy Hopeless Orchestra
Naar deze speciale uitvoering van LEAVES – The Colour Of Falling, kijken wij al een heel tijd uit! Vorige zomer brachten wij namelijk nog een song van dit project in première. Met LEAVES heeft de band een zeer ambitieuze indie-opera geschreven die haast gemaakt lijkt te zijn voor Cross-Linx. Wat wij er in juni 2016 over schreven: “Aan de hand van deze plaat blijft Efterklang bezig met hun zoektocht binnen vooruitstrevende en grenzeloze muziek. Met dit nieuwe album kleurt de band opnieuw een grijs en onbekend gebied in. Een zeer avontuurlijk project, dat weer uitstekend past binnen de stijl van de Deense muzikanten. Prachtige percussie, synthesizers die van alle kanten op je af komen, subtiele basloopjes en de bezwerende zanglijnen zorgen voor een overrompelende ervaring.”

 

Ane Brun & Zapp4
De onbetwiste headliner van Cross-Linx is dit jaar de Noorse singer-songwriter Ane Brun. Voor deze editie werkt ze samen met het Nederlandse strijkkwartet Zapp4. Dat kan haast niets anders dan een betoverende show worden als je bedenkt hoe het al klinkt zonder een kwartet.

 

Hauschka
Liefhebbers van experimentele pianomuziek gaan bij de Duitse componist Hauschka (Volker Bertelmann) een mooi concert tegemoet. Liefhebbers van bijvoorbeeld Nils Frahm zullen als een blok vallen voor de betoverende pianoklanken die hij mengt met elektronische invloeden. De vijftigjarige componist uit Düsseldorf schrijft regelmatig soundtracks voor uiteenlopende films. Als je zijn werk hieronder of op Spotify beluistert, snap je direct waarom.

 

My Brightest Diamond
Ergens tussen de muzikale ruimte van St. Vincent, Bat For Lashes en David Byrne vind je een van de meest eigenzinnige artiesten van dit moment: Shara Worden van My Brightest Diamond. De Amerikaanse multi-instrumentalist weet de undergroundinvloeden van haar woonplaats New York te combineren met de ervaringen van haar klassieke muziekopleiding en heeft daarmee onder meer de harten gestolen van Bon Iver, Sufjan Stevens en The National. Met vier albums heeft ze tijdens Cross-Linx genoeg moois om uit te putten en aangezien het al weer even geleden is dat ze iets uit heeft gebracht en er op Facebook berichten verschenen uit de studio, zit er misschien ook wel wat nieuw werk bij!

 

DM Stith
DM Stith – ofwel David Michael Stith – wist met zijn debuutalbum Heavier Ghost in 2009 een groot publiek aan zich te binden. Strijkers en hoornen verweven zich met gitaar en piano, die dicht op de stem van Stith zitten. In de pers was er niets dan lof voor dit album, maar toen bleef het jaren stil rondom de muzikant. In 2010 speelde hij nog in de band van Sufjan Stevens en in 2015 speelde hij sinds jaren weer eens een aantal live-shows. Vorig jaar kwam zijn plaat Pigeonheart uit en dit jaar gaat de muzikant uit Brooklyn dus eindelijk weer eens op tournee.

 

Unremembered Orchestra
Cross-Linx zou Cross-Linx niet zijn als er niet nóg iets speciaals op zou worden gevoerd. Dit jaar gaat het stuk Unremembered van Sarah Kirkland namelijk in première tijdens het festival. Unremembered is een vervolg op Penelope (dat nog een 8,2 ontving op Pitchfork), waarvoor Kirkland samenwerkte met DM Stith, Shara Nova (My Brightest Diamond) en Padna Newsome, die de karakters hun eigen stem geven. En laat die toevallig nu net ook op het festival aanwezig zijn! Het Proust-achtige stuk gaat over onschuld, herinneringen en klinkt hemelstrelend met zijn sprookjesachtige arrangementen. Het Unremembered Orchestra staat onder leiding van dirigent Hans Leenders en bestaat uit het Doelen Ensemble en Codarts Ensemble.

 

Tickets
Houd overigens onze site in de gaten, want binnenkort gaan we mooie kaarten verloten voor alle steden waar Cross-Linx langstrekt van 2 tot en 5 maart.

DATA
02 maart
Cross-Linx Eindhoven
03 maart – Cross-Linx Groningen
04 maart – Cross-Linx Rotterdam
05 maart – Cross-Linx Amsterdam

Meer informatie: www.cross-linx.nl
Tickets: http://www.cross-linx.nl/tickets/

Heb je 15 juli al geblokt in je agenda?! Wij mogen aannemen van wel. Kliko Fest heeft alleen met New Bomb Turks, Bob Log III, Viagra Boys en La Muerte al een belachelijk fijn lijstje om naar Haarlem te gaan, maar er wordt nog even een gesuikerd schepje Hollandse glorie bovenop gedaan. Half juli reizen namelijk ook BARTEK, The Jerry Hormone Ego Trip en Low Point Drains naar Patronaat af. 

Niet alleen zijn de exclusieve show van de Amerikaanse garagegodfathers New Bomb Turks en de speciale gig van het Belgische La Muerte een goede reden om een ticket te kopen, de avond wordt ingevuld met nog een hoop . Het festival voor punk, garage, rock ’n roll, blues, trash, beat en noise doet zijn eer aan met het raggende Viagra Boys uit Zweden, het heerlijk vieze Cocaine Piss, de instrumentale garagesurf van Fifty Foot Combo en de razende Nieuw-Zeelanders van The Cavemen.

 

 

 

 

Rood-wit-blauw
Een lekker bont gezelschap van internationale bands, waar nu ook nog een dikker Nederlands tintje aan wordt gegeven. Zo is de Nederbeat van The Jerry Hormone Ego Trip ingeroepen om het feestje compleet te maken. “Een familie voor de hele band”, zoals Jerry zelf altijd zegt. Binnenkort lees je overigens op onze site een reportage over de band, we gingen tijdens Eurosonic Noorderslag namelijk vier dagen mee  op tour (en moeten er haast nog van bijkomen). Daarover later meer! Want ook onze vrienden van BARTEK zijn uitgenodigd op het festival (het is haast geen toeval meer, maar met hen gingen we ook op tour, dat lees je trouwens hier). De Amsterdamse band brengt in april zijn debuutalbum uit, waarvan er gisteren nog een nieuwe single online ging. Het trio bekendmakingen wordt voltooid door Low Point Drains, de band die alweer sinds 1998 zalen platbombardeert met hun glibberige rock ’n roll. Afijn, we zien je daar, dus!

 

 

 

 

LINE-UP
New Bomb Turks (USA)
La Muerte (B)
Viagra Boys (SWE)
Fifty Foot Combo (B)
The Cavemen (NZ)
The Skidmarks (NL)
Cocaine Piss (B)
Sheesham & Lotus & Son (USA)
Bob Log III (USA)
The Jerry Hormone Ego Trip (NL)
Bartek (NL)
Low Point Drains (NL)

 

Facebook-event: https://www.facebook.com/events/750895795070573
Website Patronaat: http://www.patronaat.nl/15-7-2017/kliko-fest-2017
Tickets: http://www.ticketmaster.nl/event/175475?brand=nl_patronaat

Het Haagse en gratis festival The Life I Live is ook dit jaar weer terug, uitgebreid en wel! Dit jaar zal het festival namelijk naast Koningsnacht ook plaatsvinden op Koningsdag. Diverse bands zullen optreden op podia in de stad, de eerste van de line-up zijn nu bekend!

Onder meer My Baby, Kraak & Smaak, Pink Oculus, Polynation, Compact Disk Dummies en Indian Askin zullen op 26 en 27 april optreden. De rest van de namen wordt binnenkort bekendgemaakt en daar houdt The Daily Indie je uiteraard van op de hoogte!

Bekijk de aftermovie van The Life I Live festival 2016 hieronder!

 

 

Op Grasnapolsky 2017 hosten wij op vrijdag en zaterdag een afterparty op Landal Rabbit Hill in samenwerking met Oedipus. DJ’s, bands, bier en jullie: meer heeft een after toch niet nodig?

Jij kunt erbij zijn: We geven 2×2 24HOURPARTYPEOPLE-tickets weg voor de zaterdag van Grasnapolsky, inclusief polsbandjes voor de after! Kun je overdag het programma op Radio Kootwijk – met onder andere Klangstof, Jo Goes Hunting, Flamingods, Stippenlift en Torii – ook nog meepakken.

Winnen?
Als jij – en degene met wie je naar het festival wilt gaan – voor een tientje lid worden van The Daily Indie, gaan jullie met z’n tweeën naar de zaterdag van Grasnapolsky. Dat is dus twintig euro voor tachtig euro aan kaarten én daarmee steun je The Daily Indie een heel jaar lang! First come, first serve. Mail dus snel naar ricardo@thedailyindie.nl en dan gaan we het samen regelen! Meer over ons lidmaatschap lees je hier

*UPDATE: deze actie is inmiddels uitverkocht!

 

 

 

 

Van donderdag 11 tot en met zaterdag 14 januari is Groningen het muzikale epicentrum van Europa. Tijdens het jaarlijkse Eurosonic Noorderslag verandert de stad in een open podium. In bijna elk café en op ongeveer elke straathoek is muziek te horen. Het is dé plek om de nieuwste muziek te horen en dat ene bandje te vinden dat het gaat maken. The Daily Indie is erbij en doet volgende week bovendien vier dagen verslag uit Groningen!

 

 

Eurosonic Noorderslag ontstaat in 1986, als Nederlandse en Belgische bandjes een muzikale wedstijd tegen elkaar besluiten te spelen. Het festival groeit uit tot een vierdaags festival waarop vandaag de dag tussen de driehonderd en vierhonderd bands geprogrammeerd staan. Het weekend bestaat feitelijk uit twee festivals (Eurosonic en Noorderslag), een conferentieprogramma en talloze randprogramma’s. Het is een ideale plek waar bands zich in de kijker spelen voor een groot (inter)nationaal publiek.

 

Eurosonic is een internationaal showcasefestival. Europese bands presenteren zich aan boekers, media, programmeurs en platenbonzen, die in grote aantallen door de stad zwerven. Van woensdag tot en met vrijdag speelt in bijna elk zaaltje een band in de hoop te worden opgepikt. Alles kun je zien; grote hypes en exotische verrassingen buitelen over elkaar heen. Vanzelfsprekend zijn kaartjes snel uitverkocht. Daarom is er de uitgebreide randprogrammering, waar je gratis naar binnen kunt. Muzikaal echt interessant wordt het bij het jaarlijkse feestje van label Subroutine in Café de Kult, maar een kijkje bij Grunnsonic, Jagersonic, Pleuropsonic of Euromoney is ook zeer de moeite waard.

 

Noorderslag, op de zaterdag, is traditiegetrouw in cultuurcentrum De Oosterpoort. Daar zie je een dwarsdoorsnede van de Nederlandse muziek. In het hele zalencomplex spelen tot diep in de nacht Nederlandse bands en artiesten. Min of meer centraal staat het uitreiken van de Popprijs, aan de band of artiest die het afgelopen jaar de belangrijkste bijdrage aan de Nederlandse muziek heeft geleverd. Vorig jaar won – het voor het oudere publiek in de zaal volledig onbekende – New Wave. Kanshebbers dit jaar? Martin Garrix? Of toch Kensington? Eén ding is zeker: de traditionele bierdouche is sinds vorig jaar afgeschaft. Dus de winnaar blijft droog.

 

Met honderden bands verspreid over vier dagen is het een flinke opgave om te kiezen waar je heen wilt. Welke acts mag je écht niet missen? We vissen alvast een paar krenten uit de pap, voor zowel Eurosonic als Noorderslag.

 

Eurosonic-tips

Rauwe synthwave dien je met een vergrootglas te zoeken op een festival dat zich niet richt op een vleermuizenpubliek. Toch staat de Zweedse Joanna Reinikainen, alias Rein, prominent geprogrammeerd. Laverend tussen klanken die het aloude Deutsch Amerikanische Feundschaft en het latere Atari Teenage Riot oproepen, schraapt ze haar stembanden om de opruiende en bij tijden maatschappijkritische teksten dubbel en dwars te laten aankomen. De beats en bassen zijn minimalistisch, stroperig en altijd dansbaar. Hoewel de teksten af en toe wat naïef overkomen, is de kans groot dat dit een verpletterend optreden gaat worden.

Maarten Devoldere ken je als zanger van de stekelige Vlaamse indiepopband Balthazar. Zijn soloproject Warhaus liegt er ook niet om. Samen met drie andere muzikanten maakt hij avontuurlijke nachtmuziek met een hoofdrol voor zijn eigen quasi-verveelde, eikenhouten zangstem, die steun krijgt van de zwoele vocalen van Sylvie Kreusch. Warhaus heeft duidelijk goed geluisterd naar In a Bar, Under the Sea van landgenoten dEUS, maar het songmateriaal is eigenwijs genoeg. Live komen de subtiele en onderhuidse toevoegingen van trompet, samples en toetsen prima uit de verf. Warhaus is een sterke nieuwe loot aan de Belgenpopboom en heeft het in zich om veel meer te worden dan een zijproject.

White Wine is een stel geschifte Duitsers uit Leipzig. Zanger Joe Haege staat meer tussen het publiek dan op het podium en hij gaat de aanwezigen op een vriendelijke manier te lijf. De muziek van het trio is tevens onvoorspelbaar: slepende, kille geluiden uit keyboards worden voortgestuwd door struikelritmes van drummer Christian Kuhr. Gitarist Fritz Brückner verwisselt zijn instrument net zo makkelijk voor een fagot. Een prettige muzikale chaos is het gevolg, dit stel rare vogels kan een elektropopnummer zomaar laten omslaan in verzengende bluestrash. Kortom: saai gaat dit niet worden.

Portugal is dit jaar het focusland van Eurosonic. Naast indierock en traditionele fado levert het land ook boeiende elektronische muziek. Uit de Afro-Portugese clubs van Lissabon komt DJ Firmeza. De jonge Portugees smeedt verschillende stijlen zoals batida, kuduro en Afrohouse aaneen tot een tribaal maar bovenal dwingend en een trance veroorzakend geheel. Soms minimalistisch, soms uitbundig en ritmisch altijd ijzersterk, weet DJ Firmeza door de kunst van het weglaten een geheimzinnige en zeer dansbare set neer te zetten.

Een van de meest ongrijpbare artiesten dit jaar is Mario Batkovic. Hij groeide op in Bosnië, leerde daar accordeon spelen en is nu woonachtig in Zwitserland, waar hij zich heeft ontwikkeld tot een veelzijdig componist en songwriter. Met als invloeden jazz, minimal music, traditionele Balkanmuziek en experimentele klanken, maakt hij fragmentarische muziek die in de statige Der AA-kerk uitstekend op zijn plek is. Wie het onverwachte verwacht, zit bij Mario Batkovic goed.

Weer uit België komt Cocaine Piss. Net als hun naam laat ook de muziek niets aan duidelijkheid te wensen over. Het drietal uit Luik raast over het podium en door de zaal. De band combineert snoeiharde punk met gierende noise en koppelt dat aan een agressieve en maniakale podiumuitstraling. Of ze hun drie kwartier speeltijd volledig gaan benutten is een beetje de vraag. Hun door Steve Albini geproduceerde album The Pool duurt welgeteld dertien minuten.

 

Noorderslag-tips

Voor wie haar niet kent: de piepjonge Pip Blom is goed te vergelijken met Courtney Barnett en het rauwe Parquet Courts. De Amsterdamse schrijft intelligente en rammelende gitaarpopliedjes, met slimme teksten en een aanstekelijke sfeer. Ze gooit veel van haar liedjes direct op Spotify en brengt her en der wat singletjes op vinyl uit. Die ongedwongen aanpak werkt prima: haar muziek wordt in binnen- en buitenland al volop opgepikt. En terecht.

In 2013 kwam Mozes and The Firstborn uit Eindhoven met hun debuutplaat waar een bak lekkere garagerock op te vinden is. Gitaarhits, die je meebrult met een biertje in de hand en een vuistje in de lucht. Maar daarna werd het wat stil. Een nieuwe plaat werd geannuleerd. Dit jaar was er opeens A Great Pile of Nothing, een werkelijk prachtige tweede plaat. De Eindhovenaren laten de garage voor wat het is en duiken de jaren negentig in. De herfstige powerpop doet sterk denken aan een band als Buffalo Tom.

 

Klangstof is de band van Koen van der Wardt, de oud-bassist van Moss. Klangstof richtte hij op om meer creatieve vrijheid te hebben en het resultaat van die zoektocht is Close Eyes to Exit. Een serie liedjes, die een middenweg zoeken tussen soundscape en pop. Dromerige muziek, met knisperende elektronica, gitaarcrescendo’s en Van der Wardts ijle zang.

Over de debuutplaat van de Rotterdamse alleskunner Jerry Hormone en zijn The Jerry Hormone Ego Trip schreven we vorig jaar al een paar lovende woorden. Aan de zijkant van het podium zie je waarschijnlijk onze hoofdredacteur staan, die het hele weekend op pad is met de band voor een uitgebreide reportage. Voor een live-verslag: volg ook onze Instagram!

 

Wij vinden het The Daily Indie ook weleens moeilijk om cadeautjes te verzinnen, vooral voor mensen die ‘niets weten’ te vragen. Deze mensen zijn sowieso een levende hel in de kerstmaand. Om je dus een handje te helpen, zet The Daily Indie wat fijne tips op een rijtje.

 

 

HEADPHONE: Teufel Airy (119,99 euro)

Om eens even lekker iemand anders zijn oren in de watten te leggen, is het beste cadeau toch wel de Airy van het Berlijnse audiomerk Teufel. Een lichtgewicht koptelefoon die je met bluetooth razendsnel aan al je apparaten kunt koppelen. Voel je vrij in de trein, op de fiets, in huis, achter je bureau of waar je ook uithangt. Het geluid is dik en krachtig, maar niet overheersend. De audiobalans van deze koptelefoon is goed, alle geluidslagen zijn goed te onderscheiden en vormen samen een onwijs breed geluidsspectrum. Hoe we dat allemaal weten? We hebben ‘m zelf ook! Bovendien gaat de koptelefoon twintig uur lang mee door de ingebouwde accu en wordt de Airy geleverd in een softcase. Met deze maak je de blits, niet alleen als je hem draagt maar ook zeker als je hem cadeau geeft! Ricardo Jupijn

LINK: https://www.teufelaudio.nl/koptelefoons/teufel-airy-p15185.html

 

CONCERT: Van Onderen (7 en 8 januari, Paradiso Amsterdam. 10 euro)

Mee worden genomen naar een undergroundfestival in Paradiso dat 24 uur duurt en waar ontelbaar veel toffe bands en artiesten optreden? Wij zouden er blij mee zijn! Voor maar een tientje de neus is het ook echt geen geld, want van Lookapony, Korfbal, Iguana Death Cult, Goodnight Moonlight, Baby Galaxy, Apneu, The Avonden, Yuko Yuko Torii, The Ex, The Homesick, Charlie and the Lesbians, Naive Set, zZz en Nouveau Vélo: ze zijn er allemaal! Voor de volledige line-up en wat er allemaal nog meer te doen is: check vooral de site van het festival! Ricardo Jupijn

LINK: https://www.facebook.com/VanOnderen/

 

TRUI: The Sweater That Should Not Be

Hoewel de liedjes en de sound van Metallica misschien niet overeenkomt met de smaak van de gemiddelde TDI-lezer, zijn er toch maar weinig mensen die om de heavy metal giganten heen kunnen. Maar uitdrukken dat je een Metallica-fan bent via een doodgewoon bandshirtje voelt ook zo passé, zeker nu allerhande fashionvloggers die ‘veel te leuke T-shirtjes van Metallic”’ook in hun handen hebben gekregen. Gelukkig is er een alternatief: de enige echte Metallica kersttrui! Deze lekkere warme sweater laat een breed assortiment aan Metallica-iconografie zien – de slang van The Black Album, de kruizen van Master Of Puppets –  maar voor de liefhebbers is er ook nog een speciale Master of Puppets-variant. Er zit wel een stevig prijskaartje van $85 dollar aan verbonden, maar zo ben je wel gegarandeerd de meest metal persoon op het kerstdiner van je familie. En eerlijk, hij is wel lauw toch?! Reinier van der Zouw

LINK: https://metallica.com/store/clothing/11085/the-sweater-that-should-not-be

 

BOEK: Tim Burgess – Vinyl Adventures from Istanbul to San Francisco (16,99 euro)

De titel klinkt alleen al lekker, het boek zelf is nog fijner. Tim Burgess (je weet wel, die van The Charlatans) tourt al zo’n beetje zijn hele leven en in al die ‘verloren uurtjes’ van zijn muzikantenbestaan maakt hij goed gebruik. Burgess had een aantal verslavingen door de jaren heen en daar probeerde hij van af te kicken door zich met een andere verslaving bezig te houden, namelijk vinyl. Burgess wilde niet ‘zomaar’ op zoek gaan naar platen die hij op zijn verlanglijstje heeft staan. Nee, hij vroeg bevriende kunstenaars en mede-muzikanten naar de plaat die volgens hen niet mag ontbreken in een collectie. Zijn lijst groeide en hij ging met behulp van de app The Vinyl District, op pad. Platen die in verhaal voorkomen zijn onder meer One Nation Underground van Pearls Before Swine die Iggy Pop hem aanraadt, Chelsea Girl van Nico door Boy George of A Love Supreme van John Coltrane die Paul Weller hem tipt. En zo gaat het van Mick Jones (The Clash) die Stardust van Willie Nelson tipt tot en met Davidy Lynch die Captain Beefhearts Trout Mask Replica doorgeeft aan Burgess. Op een grappige en liefhebbende manier vertelt Burgess in de vorm van een dagboek over zijn avonturen in steden en platenzaken over de hele wereld. Een héérlijk boek voor de kerstvakantie en de donkere januarimaand die weer bijna over ons heen hangt. Ricardo Jupijn

LINK: https://www.bol.com/nl/p/tim/9200000055138316/

 

ALBUM: Bon Iver – 22, A Million (12,99 euro op CD & 29,99 euro op LP)Het staat bovenaan ons jaarlijstje én bovenaan ons verlanglijstje: het meesterwerkje genaamd 22, A Million van Bon Iver. For Emma, Forever Ago kwam uit in 2008 – acht jaar geleden. Vernon, alleen, genest in het groen van Wisconsin. Ook daar waren de gebroken woordbouwseltjes al, zij het verstopt in feilloze folk en de stem van een huilende engel. Zes jaar later is er geen ontkomen meer aan: een maximale hoeveelheid aan aanwijzingen, symbolen, plusjes en minnen trekt als wildgroei alle structuren uit elkaar. Nummers verschieten in dezelfde tweeëneenhalve minuut meer dan eens van kleur. Gedurende 34 minuten is er achter de de rug van Vernon evenwel een monumentale berg scherven ontstaan – illusies en ideeën, allemaal kapot. Zodra de naald neerkomt op de plaat kunnen we onze borst nat maken voor een potje huilen aan de gourmettafel met deze kerstengel op onze schouder. Mabel Zwaan

LINK: https://www.platomania.nl/album/4301996/22-a-million/bon-iver

BOEK: Barbed Wire Kisses: The Jesus And Mary Chain Story van Zoë Howe

Sinds hun opkomst, nu ruim dertig jaar geleden, hebben de gebroeders Jim en William Reid met hun noisepop heel wat tongen losgemaakt. Hun debuut Psychocandy geldt als een monument en de kenmerkende combinatie van bubblegum-popmelodieën en oorsplijtende feedback spreekt nog altijd tot de verbeelding. Tegelijkertijd heeft de band altijd bekend gestaan om z’n mediaschuwheid: interviews ontspoorden vaak en niemand kreeg echt hoogte van de controversiële, Schotse herrieschoppers.Tot nu, dan, want auteur Zoë Howe sprak voor de totstandkoming van Barbed Wire Kisses – The Jesus And Mary Chain Story met talloze namen die belangrijk zijn geweest in het bestaan van de band en heeft de volledige geschiedenis van de Mary Chain uitgeplozen. Het eindresultaat is dit interessante, boeiende, maar vooral ook heel grappige boek, dat niet alleen inzicht verschaft in de mythe van deze legendarische groep, maar ook een mooie schets is van het Britse muzieklandschap in die tijd. En nog mooier, de band komt sinds jaaaarreeen weer terug met nieuwe muziek. Die eerste single? Die is te gek!
Jort van Meeteren

LINK: https://www.amazon.co.uk/Barbed-Wire-Kisses-Jesus-Chain/dp/1846973317

Van één keer in het jaar zeven dagen achter elkaar, naar drie keer per jaar een weekendeditie: het Tilburgse festival Incubate heeft het afgelopen jaar flink wat veranderingen doorgemaakt. Dat heeft allesbehalve slecht uitgepakt, want nu kunnen we alleen maar vaker naar Incubate! Op 10 en 11 december vindt de laatste editie van dit jaar plaats, waarbij zo’n 35 artiesten per dag optreden.

Incubate staat bekend om interessante keuzes op muziekvlak: volgend weekend zul je in Tilburg alleen de top van de underground tegenkomen. Er staat een hele hoop moois: van Yokocola, Cheena, Flamingods, Cocaine Piss tot en met Deutsche Ashram en Babyfather. Wij helpen je een beetje op weg in het doolhof der indiebands en tippen de beste opties, van het begin van de zaterdag tot de late uurtjes van de zondag.

Zaterdag

The Avonden – Cul de Sac, 17:45

Ons Incubate begint bij The Avonden. De Nederlandse band rondom Marc van der Holst bracht dit jaar de bloedmooie plaat Nachtschade uit op Subroutine Records. Het album bevat zeventien nummers vol humor en gevoel en maakt dat wij opnieuw zijn gaan geloven in de schoonheid van de Nederlandse taal.

Bad Breeding – Extase, 19:30

Deze band brak een ruime twee jaar terug al Motel Mozaique en London Calling af en deed dat vorig jaar tijdens Incubate dunnetjes over. Dat het festival de band uit het Engelse Hertfordshire een jaar later weer uitnodigt, is natuurlijk geen toeval: overal waar Bad Breeding speelt, moet alles kapot. Moshpit gegarandeerd.

 

Oathbreaker – Extase, 21:05

Dit Belgische viertal maakt black metal met hardcore-invloeden. Dat is iets wat normaal niet zo in het ons straatje zou liggen, maar wij willen je deze show niet onthouden. Op Le Guess Who? stelde de band rond brulboei Caro Tanghe al niet teleur, maar het optreden vol drones en bezwerende muziek zal in een kleine zaal als Extase misschien wel nóg beter uit de verf komen.

 

Zondag

Fake O’s – Cul de Sac, 17:15

Punk van Nederlandse bodem die geen genade lijkt te kennen: dat is Fake O’s uit Groningen. Op het gratis toegankelijke programma Incubate Zero zal dit viertal ongetwijfeld de tent afbreken, als de voorgaande bands daar wat van hebben overgelaten tenminste.

 

The Shady Greys – Babbus, 18:00

The Shady Greys is een Frans-Spaans-Amsterdams liefdeskoppel zoals je er wel meer hebt. Maar deze variant speelt gore lo-fi bluesy garagerock met alleen een cajon als percussie en een gitaar die klinkt alsof ‘ie minimaal een aantal snaren mist. Bovendien deed the Shady Greys al de support voor good old Mac DeMarco.

 

Any Other – Cul de Sac, 18:45

Indie uit Italië, dat komt niet denderend vaak voorbij. Any Other is een trio uit Milaan die jaren 90-indierock maakt zoals dat ooit bedoeld was. Kernwoorden: lo-fi, catchy en een badass frontvrouw in de stijl van Kim Deal.

 

Meer info
Incubate vindt plaats op 10 en 11 december in Tilburg. Passe-partouts zijn hier te koop voor 50 euro, losse dagtickets vind je ook op de website.

Facebook-event: https://www.facebook.com/events/1111412622244727/

Blokkenschema

Als je ons een beetje in de gaten houdt, merk je het al een tijdje: het gaat muzikaal ontzettend lekker in Nederland! Van de Waddeneilanden tot het zuidelijkste puntje in Limburg: Nederland broeit van de muzikaliteit! En waarom zou je al die underground-acts niet eens verzamelen op één vette avond? Subbacultcha! dacht dat ook en ontwikkelde L.A.N. (Local Area Network), dat 23 december elk gaatje van de Melkweg gaat vullen met de tofste acts uit ons land.

Nog precies drie weken en dan is het zover: dan gaat de L.A.N. Party los! Het begon allemaal in 2013 met de ondertussen vrij legendarische avond The Sound Of The Dutch Underground. Destijds met onder meer Herrek, WOLVON, April, Palmbomen, Spilt Milk, Vox Von Braun, Nouveau Vélo, Space Siren, zZz en Those Foreign Kids, is het concept doorontwikkeld tot de L.A.N. Party, die vorig jaar nog de OT301 uit elkaar liet knappen. Datzelfde gaat er nu gebeuren in de Melkweg, het cultuurplatform heeft het voor dit jaar weer geflikt om een bijzonder fijn en divers gezelschap samen te brengen. The Daily Indie houdt dit uiteraard nauwlettend in de gaten en licht er een aantal mooie namen uit om je vast lekker warm te laten lopen!

Local Area Network Line-Up
Vrijdagavond 23 december loopt de Melkweg alleen al vol voor een van onze favoriete bands van afgelopen jaar: Iguana Death Cult! Rauwe garage in je smoel, dat kun je verwachten van deze Rotterdamse band. Volgend jaar komt hun debuutalbum uit, in de Melkweg sluit de band een succesvol jaar af. En dat gaat los, daar kun je op rekenen

Goed nieuws: ook Yuko Yuko staat op de line-up! De psychpop van Elias Elgersma is een soort toverbal en verandert door de jaren nogal eens verrassend van kleur en smaak. We zijn wel benieuwd waarmee de Friese band deze keer de planken op zal lopen. In hetzelfde zwoele en ‘soft-focus-straatje’ ligt de muziek van het Groningse Idiott Smith, die zo zacht als een warm kussentje is. Liefhebbers van Sean Nicholas Savage, Dirty Beaches en Mr Twin Sister zitten hier goed!


 

 

Voordat je weer in de auto stapt om naar (schoon)familie te rijden tijdens Kerst, kun je jezelf nog muzikaal laten verwennen door de mysterieuze BEA1991 en de raadselachtige Sevdaliza. Deze twee zijn inmiddels ver bekend buiten onze landsgrenzen en zullen hun avonturen vertalen in een nog extra diepe laag tijdens de avond. Sevdaliza geeft tijdens L.A.N. Party overigens een DJ-set. So sit back and enjoy these two!

 

Is er nog meer? Ja joh, zeker! MICH bijvoorbeeld. Dit project is getekend bij Excelsior Recordings en brengt volgend jaar daar zijn debuutplaat uit. De band smeert de muzikale spleetjes van de avond dicht met subtiele wave, krautrock en transparante shoegaze. De sluimerende synthesizers van een andere band – Ohslo – hebben we al eerder met veel plezier beschreven op The Daily Indie. De bedroom-r&b wordt uitgegeven door Purple Noise Record Club en dat begrijpen wij wel. De soulvolle beats en broeierige vocals leggen je tijdens L.A.N. op een bedje van heerlijke trillingen.

 

Nog meer? Reken maar! Want die avond staan ook Venus Tropicaux, The Mauskovic Dance Band, SMIB, Moonflower Warrior en Paralympics op het menu. Zo, ben je bij dezen weer even helemaal bij wat er speelt en hoe het klinkt. Volgende stap: live zien! Zet 23 december dus maar extra groot L.A.N. met uitroeptekens en een rode cirkel eromheen in je agenda: de perfecte manier om nog even heerlijk muzikaal het jaar af te sluiten.

Opening L.A.N. Expositie (donderdag 1 december)
Subbacultcha! en Melkweg Expo gaan niet alleen 23 december los met de Party, op 1 december worden ook de deuren geopend voor de L.A.N. Exhibition. Subbacultcha! zet zich namelijk niet alleen in voor opkomende artiesten uit de regio met L.A.N., maar wil de Nederlandse underground ook belichten door muzikanten, DJ’s, labels én hun fotografen de ruimte te geven. Deze fotografen laten hun werk zien dat de afgelopen twee jaar in het magazine van Subbacultcha! is gepubliceerd. Op donderdag 1 december wordt de expositie om 19:00 uur geopend met een gratis show van Waterlelyck! Deelnemende fotografen zijn onder meer Iris Duvekot, Eva Reinalda, Isolde Woudstra, Annabel van Royen en Wessel Baarda.Volledige line-up L.A.N. Party – 23 decemberIDIOTT SMITH / IGUANA DEATH CULT / JAMESZOO (DJ-SET) / THE MAUSKOVIC DANCE BAND / SEVDALIZA (DJ-SET) / SMIB (FEAT. TADS THOTS, GRGY & KC) / VENUS TROPICAUX / YUKO YUKO / BEA1991 / MICH / MOONFLOWER WARRIOR / OHSLO / PARALYMPICS / THE MAUSKOVIC DANCE BAND

Meer info
Tickets in de pre-sale gaan voor 11 euro de deur uit, leden van Subbacultcha! kunnen uiteraard gratis naar binnen op 23 december!

Melkweg: https://www.melkweg.nl/nl/agenda/subba-23-12-2016-2/

Facebook-event: https://www.facebook.com/events/303703426629312/